Τρίτη 11 Μαϊ, 2021 | Επικοινωνία
trans gif

Βαριές κουβέντες… «Ο Αρχιεπίσκοπος είπε τους Βατοπεδινούς αμπάλατους και θεομπαίχτες»

  26/10/2017 15:17
Βαριές κουβέντες… «Ο Αρχιεπίσκοπος είπε τους Βατοπεδινούς αμπάλατους και θεομπαίχτες»

Βαριές κουβέντες… «Ο Αρχιεπίσκοπος είπε τους Βατοπεδινούς αμπάλατους και θεομπαίχτες»

  26/10/2017 15:17
Βαριές κουβέντες περιλάμβανε η χθεσινή κατάθεση του Φρίξου Θεοδούλου, πατέρα μοναχού, ο οποίος ισχυρίστηκε πως ο Αρχιεπίσκοπος του μίλησε για «θεομπαίχτες» και «ασυνείδητους» βατοπεδινούς γέροντες, ενώ στον μακαριότατο αποδίδεται και αναφορά για «δήθεν μοναχισμό», «εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων του μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιου».
 
Στην κατάθεση ενώπιον του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την εφημερίδα Φιλελεύθερος, ανέφερε ότι:
 
 «Τον Νοέμβριο του 2007 συναντήθηκα με τον Αρχιεπίσκοπο μέσα στην Αρχιεπισκοπή. Μου ξεκαθάρισε ότι ο Αθανάσιος εξυπηρετεί προσωπικά συμφέροντα. Ο δήθεν “μοναχισμός” ήταν καθαρά μια πρόφαση. Ήταν ένα τέχνασμα των “γερόντων” της Μονής Βατοπεδίου. Είχαν τεράστια οικονομικά συμφέροντα. Επέλεγαν νέους επιστήμονες, τους εγκλώβιζαν στα μοναστήρια με πρόσχημα τον μοναχισμό και μέσω της τυφλής υπακοής τους μετέτρεπαν σε άμισθους υπηρέτες, προβάλλοντας σαν δόλωμα μια δήθεν αγιοσύνη. Τους αποκάλεσε ασυνείδητους, αμπάλατους και θεομπαίχτες. Όπως ο ίδιος είπε, δεν τους νοιάζει ούτε αν θα καταστραφούν παιδιά, ούτε αν θα κλάψουν μανάδες. Είναι εγκληματίες. Μας είπε ότι δεν θα κόψουν τα κρίματα μας που έκλεισαν άδικα τα παιδιά μας στα μοναστήρια».
 
Για τη συνάντηση του ιδίου και της γυναίκας του με τον μητροπολίτη Λεμεσού, ο κ. Θεοδούλου ανέφερε:
 
«Ο μητροπολίτης μας διαβεβαίωσε ότι θα μετέφερε στον Γιώργο αυτά που του εισηγηθήκαμε. Μετά από λίγες μέρες, στις 28 Οκτωβρίου 2007, όταν επισκεφθήκαμε με τη μητέρα του τον Γιώργο μέσα στη μονή, αυτός μας πέταξε έξω χωρίς να μας αφήσει να του μιλήσουμε. Τότε βεβαιώθηκα ότι ο Γιώργος ήταν υποχείριο στα χέρια του μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιου».
 
Σύμφωνα με τον Φιλελεύθερο, ο κ. Θεοδούλου ανέφερε ότι η αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού του άρχισε το 2002 και μάλιστα όταν γύρισε από τον Μαχαιρά, όπου πήγε για το Πάσχα, ήταν τρομοκρατημένος.
 
Ο κ. Θεοδούλου, ο οποίος σημείωσε ότι είχε πολύ στενή σχέση με τον γιο του και ότι συζητούσαν τα πάντα, κατέθεσε για την τότε περίοδο:
 
«Η αλλαγή (μετά την επιστροφή από τον Μαχαιρά) φάνηκε στο πρόσωπο του, στις κουβέντες του, στη συμπεριφορά του. Τα μάτια του ήταν γεμάτα φόβο και αγωνία. Ήταν φορτωμένος αρνητικά συναισθήματα που μεταδίδοντο σ’ ολόκληρη την οικογένεια. Προκαλούσαν φόβο, θυμό, ένταση, αγωνία, νεύρα, συζητήσεις, αντιπαραθέσεις, διαφωνίες. Όλη η οικογένεια βυθίστηκε μέσα σε μια κόλαση. Ο Γιώργος ξαφνικά φορτώθηκε δαίμονες. Μια φορά μάλιστα ισχυρίστηκε ότι είδε δαίμονα. Και αυτό σύμφωνα πάντα με την ερμηνεία του γέροντα (Αθανάσιου) ήταν σημάδι χαρισματικού ανθρώπου. Σταμάτησε να τρώει κρέας, ενώ πρώτα το απολάμβανε. Όπως ο ίδιος είπε, δεν μπορούσε να φάει κρέας και αυτό ήταν ακόμα ένα σημάδι χαρισματικού ανθρώπου.
 
Η εξωτερική του εμφάνιση άλλαξε. Άφησε γένια, φορούσε μόνο μαύρα. Πήγαινε κάθε Κυριακή σε συγκεκριμένες εκκλησίες. Αυτές που ήταν προσκείμενες προς τον “γέροντα”. Στην “αδελφότητα”, όπως έλεγε. Άκουγε μόνο ψαλμούς, διάβαζε πατερικά βιβλία. Απομακρύνθηκε από τους φίλους του, διέκοψε τον δεσμό του. Κοινωνούσε κάθε Κυριακή. Έκανε πολύωρη προσευχή με μετάνοιες. Όπως έλεγε, πριν τη Θεία Κοινωνία έπρεπε απαραίτητα να προηγηθεί εξομολόγηση».
 
Απέκλειε το ενδεχόμενο να γίνει μοναχός
 
Σύμφωνα με τον Φιλελεύθερο, όπως κατέθεσε ο κ. Θεοδούλου, όταν η σύζυγος του εξέφραζε ανησυχίες μήπως τον παρασύρει ο γέροντας (Αθανάσιος) και τον κάνει μοναχό, ο γιος του απέκλειε αυτό το ενδεχόμενο εντελώς. Ο κ. Θεοδούλου κατέθεσε σχετικά: «Όπως του έλεγε χαρακτηριστικά, το μορφωτικό επίπεδο του Αθανάσιου ήταν τόσο χαμηλό που του ήταν αδιανόητο να του γελάσει». «Ένα διάστημα τσακώθηκε μάλιστα με τη μάνα του επειδή η ίδια έλεγε ότι θα καταλήξει μοναχός», πρόσθεσε ο κ. Θεοδούλου.
 
Ωστόσο, το 2006, όπως είπε ο κ. Θεοδούλου, βρήκε τον Γιώργο φανατικό υποστηρικτή του μητροπολίτη Λεμεσού. «Υποστήριζε ότι ήταν ο πιο ικανός για το αρχιεπισκοπικό αξίωμα. Στις συνομιλίες μας προσπαθούσε επίμονα να με πείσει να τον ψηφίσω. Επέμενε ότι ήταν διορατικός, πνευματικός, χαρισματικός. Εγώ του απάντησα ότι παρότι δεν γνώριζα προσωπικά τον Αθανάσιο και διατηρούσα τις επιφυλάξεις μου, όσον αφορά το πρόσωπο και την εντιμότητα του, εντούτοις θα τον ψήφιζα επειδή εμπιστευόμουν τη δική του κρίση».
 
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας