Δευτέρα 1 Μαρ, 2021 | Επικοινωνία
trans gif

Οι δύσκολες στιγμές των πολιτών, τα θετικά και ο εφιάλτης που τελειώνει

Στέλιος Περικλέους  03/01/2021 06:56
Οι δύσκολες στιγμές των πολιτών, τα θετικά και ο εφιάλτης που τελειώνει

Οι δύσκολες στιγμές των πολιτών, τα θετικά και ο εφιάλτης που τελειώνει

Στέλιος Περικλέους  03/01/2021 06:56
Μια περίεργη χρονιά. Πρωτοφανή γεγονότα. Αλλιώτικες γιορτές. Μια χρονιά που ο όλος ο κόσμος, περίμενε να φύγει και να πάει στο καλό. Το 2020 αλλά και όλα όσα αφήνει πίσω του ο κορωνοϊός, έχουν επηρεάσει κατά πολύ, αρκετούς ανθρώπους.

Μια χρονιά δύσκολη και διαφορετική από τις άλλες, που αναμφίβολα όλοι μας θα θυμόμαστε για πάντα, ωστόσο αν μπορούμε να κρατήσουμε κάτι θετικό, αυτό θα ήταν όλα όσα μας χάρισε, μας δίδαξε και ίσως μας υπενθύμισε.
 
Είναι γεγονός, πως ένα από τα θετικά που μπορούμε να κρατήσουμε όλοι, είναι ότι η πανδημία έφερε πιο κοντά γονείς και παιδιά. Αρκετός κόσμος, έχοντας ελεύθερο χρόνο μένοντας στο σπίτι, κέρδισε στιγμές με την οικογένεια του, ενώ επίσης είχε την ευκαιρία να κάνει πράγματα, τα οποία στην ρουτίνα πριν από την πανδημία, ίσως να μην ήταν και τόσο εφικτά.

Από την άλλη όμως, είναι και οι πολίτες, που πέρασαν δύσκολες στιγμές, στερήθηκαν πράγματα και τους δικούς τους ανθρώπους, ενώ κάποιοι άλλοι βιώσαν το 2020 σαν ένα εφιάλτη.
 
Με αφορμή το 2020 που φεύγει, o REPORTER ρώτησε πολίτες διάφορων ηλικιών, από 18 μέχρι και 85, για το πώς πέρασαν αυτή τη περίεργη χρονιά, τι είναι αυτό που μπορούν να κρατήσουνε μέσα από ένα δύσκολο έτος και εάν επηρεάστηκαν.

Χαρά Στεφάνου (18 ετών)
«Ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά το 2020 και θεωρώ ότι θα συνεχιστεί το ίδιο και το 2021. Εγώ προσωπικά δυσκολεύτηκα πάρα πολύ με το σχολείο και συγκεκριμένα με τα διαδικτυακά μαθήματα. Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ και θεωρώ πως είναι πολύ δύσκολο για όλους τους μαθητές, να κατανοήσουν ακριβώς τα μαθήματα, με αυτό τον τρόπο. Εμένα προσωπικά, δεν με βοηθά καθόλου το διαδικτυακό μάθημα. Είναι πολύ διαφορετικό. Σίγουρα θα θυμάμαι αυτή τη χρονιά για αρκετό καιρό, γιατί περνάμε όλοι πάρα πολύ δύσκολα και δεν είναι καθόλου εύκολο, να ξεχαστεί. Πιστεύω ότι, παραπάνω μας επηρέασε όλους ψυχολογικά. Δηλαδή, το ότι ήμασταν κλεισμένοι στο σπίτι, αρκετές ώρες, χωρίς να μπορούμε να πάμε μια βόλτα ή ένα καφέ με φίλους. Όλη αυτή η κατάσταση με την πανδημία, θα πάρει, περίπου, ακόμη ένα χρόνο. Λογικά σε δύο με τρία χρόνια θα είναι όλα καλύτερα».

Ανδρέας Χρυσομήλης (25 ετών)
«Εγώ επηρεάστηκα κυρίως στον εργασιακό μου χώρο και συγκεκριμένα στον οικονομικό τομέα. Δούλευα σε ένα σχολείο, πάνω στον κλάδο που είχα σπουδάσει, ως κοινωνικός λειτουργός. Μετά το πρώτο lockdown, με σταμάτησαν και έμεινα άνεργος, για τέσσερις μήνες. Στη συνέχεια, αναγκάστηκα να βρω μια δουλειά, εκτός του κλάδου μου, για να μπορέσω να βγάζω τα προς το ζην. Η άποψη μου είναι ότι ζούμε μια δύσκολη εποχή. Ίσως έρθουν και χειρότερες μέρες στο μέλλον. Αρκετός κόσμος, ήδη φτώχυνε. Σίγουρα πέρασα και εγώ δύσκολα, αυτή την χρονιά, όπως όλος ο κόσμος. Αν μπορώ να κρατήσω κάτι θετικό από το 2020, είναι το γεγονός πως ήρθα πιο κοντά με την οικογένεια μου, αφού είχα την ευκαιρία και τον χρόνο να περάσω οικογενειακές στιγμές. Μπορώ να πως ότι, στην τελική, το είδα λίγο ως ξεκούραση, ψυχικά».

Γεωργία Κωνσταντίνου (40 ετών)
«Το 2020 μας επηρέασε όλους οικονομικά. Φοβόμαστε για την υγείας μας και άμα έχουμε και ευάλωτες ομάδες, τόσο στην οικογένεια μας, όσο και στο ίδιο μας το σπίτι, είμαστε τρομοκρατημένοι. Ήταν εφιάλτης το 2020, αυτό μόνο μπορώ να θυμάμαι. Υπάρχει ο φόβος να βγεις από το σπίτι, έκλεισαν όλα και είμαστε σαν φυλακισμένους στο σπίτι. Δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι θετικό από την όλη κατάσταση. Άμα είναι όλα κλειστά και δεν μπορείς να δουλέψεις, δεν έχει κάτι θετικό. Δεν μπορώ να δω κάτι καλό. Δεν πιστεύω ότι και με το 2021, θα είναι καλύτερα τα πράγματα. Θεωρώ ότι είναι μια κατάσταση που θέλει τον χρόνο της. Μπορεί σε κάποια φάση να γίνουν καλύτερα τα πράγματα, αλλά σε έξι μήνες ή ένα χρόνο δεν μπορούν να γίνουν τα πράγματα όπως ήταν πριν. Έχω ένα κομμωτήριο που δουλεύω, όταν όλα είναι κλειστά και ο κόσμος δεν μπορεί να βγει να πάει κάπου, δεν θα χρειαστεί το κομμωτήριο. Αρκετός κόσμος μένοντας συνέχεια στο σπίτι, θεωρώ πως θα επηρεαστεί. Λίγοι άνθρωποι θα επιβιώσουν από όλο αυτό. Οι άνθρωποι που το βλέπουν θετικά και προσπαθούν να μην το σκέφτονται και να τα κρατάνε μέσα τους ναι, αυτοί όμως που τα κρατάνε μέσα τους και φοβούνται, ίσως θα αρρωστήσουν και θα επηρεαστεί και η ζωή τους. Τα μισά σχολεία ήταν ανοικτά και τα άλλα όχι. Το ένα το παιδί μου έχει ένα πρόβλημα υγείας και δεν πρέπει να πηγαίνει. Άμα τα υπόλοιπα μου παιδιά πάνε κανονικά, δεν υπάρχει η πιθανότητα να φέρουν τον κορωνοϊό σπίτι και να κολλήσει και το άλλο το παιδί μου; Θα έπρεπε να έκλειναν όλα τα σχολεία πιστεύω».

Αγγελική Θεοφάνους (49 ετών)
«Αυτή η χρονιά, ξεκινώντας από τον Μάρτιο έως και σήμερα ήταν πολύ δύσκολη για όλο τον κόσμο. Σίγουρα, για τους πιο νέους, αλλά και για τους πιο μεγάλους σε ηλικία. Είδαμε ανθρώπους να χάνουν τις δουλειές τους. Άτομα με οικογένειες, δεν είχαν φαγητό και έμεναν δύο γονείς χωρίς δουλειά και λεφτά, να θρέψουν τα παιδιά τους. Εγώ προσωπικά δεν επηρεάστηκα στη δουλειά μου, όμως νοιάζομαι και για τους άλλους και δεν βλέπω μόνο τον εαυτό μου. Μπορεί εγώ να μην έχασα τη δουλειά μου, αλλά κάποια άλλα άτομα, δεν έχουν ένα πιάτο φαΐ. Περάσαμε ένα Πάσχα στο σπίτι, χωρίς να πάμε στην εκκλησία, στην Ανάσταση του Χριστού, πρώτη φορά έγινε κάτι τέτοιο. Τώρα βλέπουμε με όλα αυτά πως και τα Χριστούγεννα δεν θα μπορέσουμε να πάμε στην εκκλησία. Είναι μια μεγάλη ημέρα και χωρίς να πας εκκλησία δεν καταλαβαίνεις ότι είναι μια μεγάλη γιορτή για τη θρησκεία μας. Ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη χρονιά. Δεν ξαναζήσαμε τέτοια χρονιά, όπως το 2020. Δεν μπορούμε να δούμε τους δικούς μας ανθρώπους και να τους αγκαλιάσουμε, για να τους δείξουμε με αυτό τον τρόπο την αγάπη μας. Οι πιο πολλοί άνθρωποι, όταν στερήθηκαν τις εξόδους τους, ένιωσαν άγχος και μοναξιά. Έρχονται δύσκολοι καιροί. Άνθρωποι πέθαναν, χωρίς να έχουν κάποιο δίπλα τους, αλλά και στην κηδεία τους δεν μπορούσαν να πάνε οι δικοί τους, λόγω της πανδημίας».

Μάρω Παναγιώτου (65 ετών)
«Ήταν δύσκολη και μια περίεργη χρόνια. Στην αρχή με την πανδημία, αρκετός κόσμος ήταν πανικοβλημένος, τώρα όχι τόσο. Αυτός ο ιός είναι κάτι που δεν το βλέπεις. Αυτός ο εχθρός είναι αόρατος. Βλέπεις ότι είναι κάτι που θα ζεις μαζί του και πιστεύω, δεν θα φύγει τώρα. Τη μάσκα πλέον, την έχουμε πάντα μαζί μας και τη φοράμε. Εκτός από την υγεία, είναι και νόμος τώρα αυτό. Δεν θα περάσει τόσο εύκολα αυτό, είναι κρίμα ο κόσμος που έχει δικές του δουλειές και δεν μπορεί να δουλέψει. Ήταν μια δύσκολη χρονιά για όλους. Εμείς σαν μεγάλοι άνθρωποι, δεν επηρεάστηκε με την έξοδο. Εγώ προσωπικά ότι έκανα στην καθημερινότητά μου, το κάνω και τώρα, στην ουσία. Δεν πήγαινα κάπου και το στερήθηκα. Οι ποιοι νέοι όμως που ήταν συνηθισμένοι να πηγαίνουν ταξίδια και να βγαίνουν έξω, επηρεάστηκαν αφού ήταν πιο δύσκολο για αυτούς, την υγεία τους αλλά και τη ψυχολογία τους».

Μαρούλλα Ιωάννου (85 ετών)
«Πήγαινα στην εκκλησία και τώρα το στερήθηκα και αυτό. Αυτό το πράγμα που έγινε εμένα δεν μου άρεσε. Έκλεισαν δουλειές, έχει κόσμο που πεινά και θα πεινάσει. Υπάρχει κόσμος που δεν έχει δουλειά και έχει και μωρά να μεγαλώσει. Κάποτε θα περάσει αυτό το κακό με τον κορωνοϊό. Εγώ είμαι σπίτι όλη μέρα, δεν έχω που να πάω με αυτή τη κατάσταση. Πήγαινα λίγο μέχρι την εκκλησία και τώρα τίποτα. Που να πάω; Ήταν πολύ δύσκολο για όλους μας και για όλο τον κόσμο. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, σε όλες τις χώρες, είναι το ίδιο πρόβλημα. Όταν ανοίξουν οι δουλείες και πάλι θα είναι δύσκολο. Αυτή η κατάσταση, νομίζω θα πάρει αρκετούς μήνες, μπορεί ακόμα και περισσότερο. Όλος ο κόσμος έχει τα ίδια προβλήματα».

Διαβάζοντας τις απαντήσεις των πολιτών, σίγουρα αντιλαμβάνεσαι πως ο καθένας είδε με διαφορετικό μάτι το 2020 που φεύγει. Διαφορετικές απαντήσεις, μα η κάθε μιά με το δικό της νόημα. Κάποιοι επηρεάστηκαν και ακόμα επηρεάζονται. Κάποιοι ίσως να μην επηρεάστηκαν πολύ, μα πέρασαν δύσκολα. Διαβάζοντας τις πιο πάνω απαντήσεις, σίγουρα ο καθένας από εμάς θα κάνει τις δικές του σκέψεις, αλλά ταυτόχρονα θα προβληματιστεί. 

Εν τέλει, τι κι αν στη χρονιά που πέρασε, περιοριστήκαμε αρκετά; Τι κι αν μείναμε λίγο παραπάνω στο σπίτι; Τι κι αν η καθημερινότητα μας άλλαξε αναγκαστικά; Ίσως όλα αυτά, να μην ήταν και το ότι καλύτερο για όλους μας, ωστόσο ήταν για να την υγεία των δικών μας ανθρώπων, ήταν για την υγεία των συνανθρώπων μας. Σίγουρα με το που θα περάσει αυτή η χρονιά και επιστρέψουμε στην κανονικότητα μας, όλοι μας θα καταφέρουμε να εκτιμήσουμε, όσα δεν εκτιμήσαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας