Σάββατο 16 Ιαν, 2021 | Επικοινωνία
trans gif

Τα δίδυμα που γεννήθηκαν πρόωρα, το κλάμα που έγινε δύναμη και η πρώτη αγκαλιά

  30/11/2020 06:59
Τα δίδυμα που γεννήθηκαν πρόωρα, το κλάμα που έγινε δύναμη και η πρώτη αγκαλιά

Τα δίδυμα που γεννήθηκαν πρόωρα, το κλάμα που έγινε δύναμη και η πρώτη αγκαλιά

  30/11/2020 06:59
Mωρά Θαύματα… Ένας όρος που χρησιμοποιείται για τα παιδιά που γεννιούνται πρόωρα και από την πρώτη στιγμή της ζωής τους, μαθαίνουν να παλεύουν για να επιβιώσουν. Όταν τα καταφέρουν, γεμίζουν δάκρυα χαράς τους γονείς και τους γιατρούς που πάλεψαν μαζί τους, για να τα κρατήσουν εν ζωή.
 
Στην Κύπρο, ένα στα δέκα παιδιά γεννιέται πρόωρα, αριθμός που κατατάσσει τη χώρα μας, πρώτη σε όλη την Ευρώπη. Οι πρόωρες γεννήσεις οφείλονται κυρίως στις υποβοηθούμενες εγκυμοσύνες, δηλαδή εξωσωματικές γονιμοποιήσεις. Άρα, όσο περισσότερες είναι οι υποβοηθούμενες γονιμοποιήσεις, τόσο περισσότερες είναι και οι πιθανότητες να υπάρχουν πρόωρες γεννήσεις.
 
Μιλώντας στον REPORTER, ο Παιδίατρος Πάρης Ιακωβίδης, ανέφερε ότι ένα άλλο γεγονός που συμβάλλει στις πρόωρες γεννήσεις, είναι το άγχος, το οποίο οι μητέρες έχουν, όταν εγκυμονούν μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση.
 
«Τα όψιμα πρόωρα, που είναι μωρά που γεννιούνται στις 35 εβδομάδες, δεν παρουσιάζουν οποιοδήποτε πρόβλημα. Αλλά από τις 35 εβδομάδες και κάτω, παρουσιάζουν προβλήματα αναπνευστικά, λοιμώξεων και όσο μεγαλώνουν πρέπει να τα μελετούμε για να δούμε αν έχουν οποιοδήποτε κινησιολογικό, μαθησιακό ή άλλο πρόβλημα.

Να σημειώσω ότι βιώσιμο, μπορεί να θεωρείται ένα έμβρυο το οποίο συμπλήρωσε την 24η εβδομάδα της εγκυμοσύνης. Άρα εξαρτάται κατά πόσον είσαι διατεθειμένος να κάνεις ανάνηψη σε τόσο μικρά μωρά. Στόχος, είναι να επιζήσουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Αυτό επιτυγχάνεται όταν τα μωρά συμπληρώσουν πάνω από 28 εβδομάδες κύησης. Κάτω από 28 είναι πολύ δύσκολο να επιζήσουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα».

Η εμπειρία μιας μητέρας που γέννησε πρόωρα
Η κ. Χριστίνα Μυλωνά Παρπαρίνου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου «Μωρά Θαύματα», είναι μια μητέρα που γέννησε πρόωρα το 2013, δύο υγιέστατα δίδυμα αγοράκια. Η εμπειρία της, όπως περιγράφει στον REPORTER, συναρπαστική, παρά το άγχος και την αγωνία που πέρασε, μέχρι να τα φέρει στον κόσμο.
 
Η κ. Χριστίνα, έμεινε έγκυος στα 33 της χρόνια και είχε οικογενειακό ιστορικό με δίδυμα, τόσο η ίδια, όσο και ο σύζυγός της. Η χαρά της, μόλις έμαθε ότι κυοφορούσε δύο παιδάκια, απερίγραπτη. Οι πρώτοι πέντε μήνες δεν προμήνυαν την περιπέτεια που θα περνούσε, μέχρι να φέρει στον κόσμο τα δύο αγγελούδια της.
 
Στον πέμπτο μήνα, άρχισαν κάποιες δυσκολίες. Είχε δημιουργηθεί ένας ιός στον πλακούντα και αναγκάστηκα να μείνω στο κρεβάτι για την υπόλοιπη εγκυμοσύνη μου. Πήγαινα απλά από το κρεβάτι, στον καναπέ και πίσω.
 
Επίσης είχα και την εμπειρία του διαβήτη κύησης. Όταν έχεις πολλαπλή κύηση, είναι περισσότερες οι πιθανότητες να έχεις διαβήτη. Μου έβαζαν ενέσεις κάθε μέρα, γιατί δεν ρυθμιζόταν με χάπι. Σίγουρα τα μωρά δεν αισθάνονταν κάτι, αλλά το να βάζεις κάθε μέρα ένεση ινσουλίνης, όταν είσαι έγκυος, δεν είναι και το πιο ωραίο πράγμα».
 
«Υπήρχε άγχος, αλλά έβαζα το σταυρό μου»
Μετά τις επιπλοκές που κλήθηκε να αντιμετωπίσει, επηρεάστηκε ψυχολογικά και είχε αρχίσει να αγχώνεται. Έβαζε όμως το σταυρό της και έλεγε ότι θέλει ο Θεός θα γίνει και πως όλα θα πάνε καλά.
 
«Μια μέρα, στην 32η εβδομάδα, είχα έντονες συσπάσεις και είδα αίμα. Αμέσως ενημέρωσα τη γιατρό μου και μου είπε έλα τώρα μέσα. Έλεγξαν τα μωρά, είδαμε ότι όλα ήταν καλά. Η γιατρός προσπάθησε να μην με γεννήσει, για να γεννήσω στην ώρα μου. Από τις 06:00 το πρωί, μου έδωσαν φάρμακα και ορούς. Μειώθηκαν οι συσπάσεις, αλλά μέχρι το απόγευμα άρχισαν απίστευτα έντονες συσπάσεις και επειδή έχω ένα θέμα με ταχυπαλμίες, γύρω στις 21:00 κλήθηκε εσπευσμένα η γιατρός μου και αναγκαστήκαμε να γεννήσουμε.
 
Έκλαψα πάρα πολύ την μέρα που γέννησα, αλλά είπαμε με τον σύζυγό μου, οποίος με στήριξε από την πρώτη στιγμή και αυτό παίζει μεγάλο ρόλο. Είπαμε από την πρώτη στιγμή ότι αυτά τα μωρά θέλουν αγάπη και με την αγάπη θα βρουν το δρόμο τους και θα δυναμώσουν. Έτσι κι έγινε».
 
Η διασωλήνωση και η καθημερινή αγωνία στη ΜΕΝΝ
Μετά τη γέννηση, θα ακολουθούσε άλλος ένας Γολγοθάς. Λόγω του γεγονότος ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν ήταν κάτω από δύο κιλά, μπήκαν σε θερμοκοιτίδα και νοσηλεύτηκαν στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών του Μακάρειου Νοσοκομείου. Η κ. Χριστίνα και ο σύζυγός της, βρίσκονταν καθημερινά πίσω από το τζάμι, παρακολουθώντας την κατάσταση των νεογνών τους…
 
«Στη ΜΕΝΝ του Μακάρειου, κάνουν απίστευτη δουλειά οι άνθρωποι και σου συμπεριφέρονται τόσο καλά. Το άσχημο εμπειρικά είναι ότι γεννάς, πας στο σπίτι και δεν έχεις μαζί σου τα μωρά σου. Όταν πήγα στο σπίτι δεν είχα τα μωρά μου και αυτό είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα. Πας κάθε μέρα, τα βλέπεις στη θερμοκοιτίδα και είναι μια χούφτα μωρό. Κυριολεκτικά μια χούφτα μωρό. Τα βλέπεις στον αναπνευστήρα, τους κάνουν συνεχώς έλεγχο. Το πόσο παλεύουν αυτοί οι άνθρωποι, ακόμα και με μωράκια που γεννιούνται πέντε και έξι μηνών, είναι απίστευτο.
 
Μετά από δύο-δυόμιση εβδομάδες, όταν βγήκαν τα μωρά από τον αναπνευστήρα τα κρατήσαμε με τον σύζυγό μου στην αγκαλιά μας, τα ταΐζαμε και ήταν πολύ συγκινητικές οι στιγμές, δεν μπορείτε να καταλάβετε πόσο απίστευτα ήταν τα συναισθήματα εκείνη τη στιγμή».
 
Όλα πήγαν κατ’ ευχή και τα παιδάκια πήραν εξιτήριο. Σήμερα, είναι επτά ετών, υγιέστατα, ενώ έχουν αποκτήσει και ένα μικρό αδελφό, επίσης αγοράκι, το οποίο είναι δύο χρόνια μικρότερο. Η κ. Χριστίνα, δηλώνει ευλογημένη για την τύχη της. Ευλογημένη, γιατί κατάφερε να φέρει στον κόσμο τρία παιδάκια, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε.
 
Θέλησε παράλληλα, να στείλει κι ένα μήνυμα σε όσες γυναίκες μένουν έγκυος, αλλά επιλέγουν να μην κρατήσουν το παιδί τους.
 
«Θέλω να τους πω να μην τα παρατούν ποτέ. Ποτέ, ποτέ. Πρέπει να σκέφτονται θετικά και να παλεύουν σε ότι κάνουν. Η μεγαλύτερη δύναμη είναι το μυαλό. Αν πεις στο μυαλό σου ότι θα τα καταφέρεις, θα τα καταφέρεις. Αλλά να το λες και να το πιστεύεις, όχι μόνο να το λες. Δεν υπάρχουν κατά λάθος εγκυμοσύνες, όλοι ξέρουμε πως γίνονται τα μωρά κι όταν έρθει μια εγκυμοσύνη πρέπει να την πάρεις μέχρι τέλους».
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας