Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου, 2021 | Επικοινωνία
Facebook Header Button  Tweeter Header Button   Youtube Header Button Instagram Header Button
trans gif

«Ο πόνος της απώλειας είναι αβάσταχτος» Η Meghan έχασε το μωρό που κυοφορούσε

  25/11/2020 12:40
«Ο πόνος της απώλειας είναι αβάσταχτος» Η Meghan έχασε το μωρό που κυοφορούσε

«Ο πόνος της απώλειας είναι αβάσταχτος» Η Meghan έχασε το μωρό που κυοφορούσε

  25/11/2020 12:40

Η Meghan Markle αποκάλυψε στους #Times πως ήταν έγκυος και έχασε το μωρό της

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο Celebrity News Cyprus

Με μια σπαραξικάρδια έκθεση στους Times και με τον τίτλο «Οι απώλειες που μοιραζόμαστε», η Meghan Markle αποκάλυψε τη δεύτερη εγκυμοσύνη της που έληξε ξαφνικά τον Ιούλιο, βυθίζοντας στη θλίψη την 39χρονη δούκισσα.

Περιγράφοντας τον πόνο της αποβολής και της απώλειας του μωρού της, η Markle μιλώντας πιο ανθρώπινα από ποτέ εξήγησε πως ενώ είχε στην αγκαλιά της τον Archie, ένιωθε να χάνει το μωρό που είχε στην κοιλιά της.

Ο γιος του ζευγαριού έγινε ενός έτους στις 6 Μαΐου 2020 και η Meghan εξήγησε πως ήταν ένα πρωινό του Ιούλη όταν ένιωσε μια κράμπα στην κοιλιά περιγράφοντας πως ο πόνος και η απώλεια έπληξε και την ίδια και όλους μας μέσα στο 2020.

Η δούκισσα ολοκληρώνει το κείμενό της γράφοντας πως θα ρωτάει πάντα όποιον συναντά αν είναι καλά, με την ευχή να κάνουμε όλοι το ίδιο για τον συνάνθρωπό μας. 

Η 39χρονη είναι η πρώτη στη βασιλική οικογένεια που παραδέχεται δημόσια την αποβολή που είχε με τον πιο ανθρώπινο τρόπο, τη στιγμή που τα media στη Βρετανία γράφουν όλο αυτό το διάστημα πως είναι έγκυος. 

Όλο αυτό το διάστημα κι ενώ μετακόμισε στη Santa Barbara, η Meghan δεν σταμάτησε τη φιλανθρωπική της δράση, τα zoom calls με όσους πλήττονται από τον κορονοϊό ενώ παράλληλα φροντίζει τον γιο της. 

Διάβασε το γράμμα της Μarkle παρακάτω. 

«Ήταν πρωί του Ιούλη σε μια ημέρα που ξεκίνησε όπως κάθε άλλη: Να φτιάξω πρωινό, να ταίσω τα σκυλιά, να πάρω τις βιταμίνες, να βρω τη χαμένη κάλτσα, να φτάσω εκείνο το κόκκινο κραγιόν κάτω από το τραπέζι, να πιάσω τα μαλλιά μου αλογοουρά πριν σηκώσω τον γιο μου από την κούνια του.

Του άλλαξα πάνα κι ένιωσα μια δυνατή κράμπα, έπεσα στο πάτωμα με εκείνον στα χέρια μου, ψελλίζοντας ένα νανούρισμα για να μείνουμε και οι δύο ήρεμοι, ένας χαρούμενος τόνος σε αντίθεση με όσα ένιωθα πως πηγαίνουν στραβά.

Ένιωθα πως όσο είχα αγκαλιά το πρωτότοκο παιδί μου, έχανα το δεύτερο.

Ώρες αργότερα ξαπλωμένη σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου, κρατούσα το χέρι του συζύγου μου, ένιωθα την ηρεμία της παλάμης του και φιλούσα τα δάχτυλά του υγρά από τα δάκρυά μας. Βλέποντας τους λευκούς τοίχους τα μάτια μου κρεμάστηκαν ψηλά προσπαθώντας να φανταστώ πώς θα γίνουμε καλά».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

 
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας