Σάββατο, 23 Οκτωβρίου, 2021 | Επικοινωνία
Facebook Header Button  Tweeter Header Button   Youtube Header Button Instagram Header Button
trans gif

Σοκάρει το δικαστικό βούλευμα για τον Λιγνάδη! 30 χρόνια πλησίαζε ανήλικα παιδιά

  27/02/2021 19:18
Σοκάρει το δικαστικό βούλευμα για τον Λιγνάδη! 30 χρόνια πλησίαζε ανήλικα παιδιά

Σοκάρει το δικαστικό βούλευμα για τον Λιγνάδη! 30 χρόνια πλησίαζε ανήλικα παιδιά

  27/02/2021 19:18

Με ένα βούλευμα - «φωτιά» η Δικαιοσύνη στοιχειοθετεί βήμα - βήμα γιατί ο Δημήτρης Λιγνάδης κατέστη κατηγορούμενος για βιασμό κατά συρροή και γιατί συνελήφθη. Με το συγκεκριμένο βούλευμα οι δικαστές, μέλη του συμβουλίου Πλημμελειοδικών της Αθήνας, απέρριψαν την αίτηση που είχε καταθέσει ο σκηνοθέτης για ακύρωση της δίωξης που ασκήθηκε σε βάρος του για βιασμό κατά συρροή αλλά και για ακύρωση του εντάλματος που εκδόθηκε για την σύλληψή του.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο Celebrity News Cyprus

Μετά την απόρριψη της αίτησης αυτής, την περασμένη Πέμπτη άνοιξε ο δρόμος για την απολογία του κατηγορούμενου, κατά την οποία όμως ο σκηνοθέτης δεν έπεισε ανακρίτρια και εισαγγελέα για την αθωότητά του, αφού και οι δυο τάχθηκαν υπέρ της προφυλάκισής του.

Οι δικαστές, μέλη του συμβουλίου, με το βούλευμά τους, υιοθετούν πλήρως την εισαγγελική πρόταση επί της αίτησης Λιγνάδη και αποφαίνονται πως:

1ον) ο κατηγορούμενος δεν έχει δικαίωμα από το νόμο να ασκήσει προσφυγή κατά του εντάλματος σύλληψης του,

2ον) ότι ασκήθηκε σε βάρος του δίωξη από τη Δικαιοσύνη καθώς υπάρχουν στοιχεία για έκνομη δράση του από το 1985, όταν έγινε η πρώτη καταγγελία σε βάρος του για ασέλγεια σε ανήλικο. Η έκνομη δράση του κατηγορούμενου – αναφέρουν οι δικαστές - συνεχίστηκε έκτοτε σε βάθος 30ετίας μέχρι και το 2015

3ον) Τα άλλοθι που προσκόμισε ο σκηνοθέτης για να αποδείξει ότι δεν τέλεσε τους βιασμούς στους τόπους και τους χρόνους που κατηγορείται ότι τέλεσε δεν είναι ισχυρά, καθώς παρουσιάζουν χρονικά κενά.

Στο βούλευμα και κυρίως στο μέρος του εκείνο που καταγράφεται η εισαγγελική πρόταση, παρουσιάζεται το σύνολο της δικογραφίας σε βάρος του Λιγνάδη, η οποία πραγματικά σοκάρει. Οι μηνυτές του σκηνοθέτη και οι μάρτυρες που κατέθεσαν εναντίον του, αναφέρονται με λεπτομέρειες σε γεγονότα και περιστατικά που δύσκολα μπορεί κάποιος να προσπεράσει.

Στις μαρτυρίες και τα στοιχεία αυτά – εκ των οποίων τα περισσότερα έχουν δει το φως της δημοσιότητας – εμπεριέχεται κατάθεση ενός εκ των μηνυτών ο οποίος αναφέρεται σε ανήλικα αγόρια που, όπως λέει, είχε προσλάβει ο Δημήτρης Λιγνάδης για να του καθαρίζουν το σπίτι, έναντι αμοιβής 5 έως 10 ευρώ. Όπως καταθέτει ο μηνυτής τα παιδιά ερωτοτροπούσαν μεταξύ τους στο σαλόνι του διαμερίσματος του σκηνοθέτη και εκείνος αυνανίζονταν…..

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Τι κρίθηκε για τη δίωξη και ένταλμα σύλληψης

Ειδικότερα, με το υπ. αριθμόν 652/2021 βούλευμά τους οι δικαστές του συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, υιοθέτησαν στο σύνολό της την εισαγγελική πρόταση και απέρριψαν το αίτημα που είχε υποβάλλει ο Λιγνάδης για ακύρωσης της ποινικής δίωξης επειδή δεν είχε κληθεί προηγουμένως να δώσει εξηγήσεις αλλά και για ακύρωση της έκδοσης του εντάλματος για τη σύλληψή του.

Πιο συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά στο αίτημα του κατηγορούμενου για ακύρωση της δίωξης εναντίον του για το κακούργημα του βιασμού κατά συρροή επειδή δεν κλήθηκε πρώτα για εξηγήσεις, οι δικαστές ερμηνεύοντας τα σχετικά άρθρα του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αναφέρουν πως «…η κλήση του υπόπτου στο στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης προς παροχή εξηγήσεων για πράξη τιμωρούμενη σε βαθμό κακουργήματος μπορεί να παραλειφθεί αν από τα στοιχεία της προκαταρκτικής, προκύπτει σαφώς ότι ο ύποπτος έχει σχεδιάσει τη φυγή του ή την τέλεση νέων εγκλημάτων και έχουν προκύψει επαρκείς ενδείξεις για την άμεση άσκηση ποινικής δίωξης …».

Το δικαστικό συμβούλιο αναφέρει στο βούλευμα του πως στην περίπτωση του Λιγνάδη η εισαγγελία άσκησε δίωξη εναντίον του αξιοποιώντας τα στοιχεία της δικογραφίας (μηνύσεις και μαρτυρίες) από τα οποία προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος: «Τουλάχιστον από το έτος 1984, οπότε χρονολογείται σήμανσή του για αδίκημα σχετιζόμενο με τη γενετήσια ελευθερία σε βάρος ανηλίκου και έως έτος 2015, δηλαδή για διάστημα τουλάχιστον 30 ετών, προσέγγιζε ανηλίκους και εν γένει άτομα νεαρής ηλικίας, πέραν των κατανομαζόμενων στη δικογραφία και πλήθος άλλων, τους οποίους εντόπιζε με αφορμή τις καλλιτεχνικές του δραστηριότητες στο χώρο των θεάτρων που λειτουργούσε ως ηθοποιός και σκηνοθέτης, είτε ως διδάσκων θεατρική αγωγή σε σχολεία και εργαστήρια, είτε από φιλικούς κύκλους, ακόμη δε και τυχαία σε διάφορες περιοχές των Αθηνών, που σύχναζαν ανήλικοι και νέοι και υποσχόμενος να τους καθοδηγήσει και να τους βοηθήσει να σταδιοδρομήσουν στον καλλιτεχνικό χώρο…..».

Οι δικαστές έκριναν πως από τα στοιχεία αυτά προέκυψαν ενδείξεις για άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος του σκηνοθέτη αλλά και για την τέλεση νέων αντίστοιχων εγκλημάτων «τα οποία κατά τη διάταξη του άρθρου 244 παρ. 2 ΚΠΔ, δεν είναι αναγκαίο να είναι ίσης βαρύτητας, αφού η μεθοδευμένη αυτή δράση του αιτούντος και η επανειλημμένη τέλεση υποδεικνύει σταθερή ροπή του προς τη διάπραξη αυτού του είδους των εγκλημάτων, ως στοιχείο της προσωπικότητας του, στοιχείο το οποίο δεν θα μπορούσε να μεταβληθεί ούτε κατά το χρόνο που διενεργείτο η προκαταρκτική εξέταση και θα καλούνταν για έγγραφες εξηγήσεις ο κατηγορούμενος….». Με το σκεπτικό αυτό οι δικαστές απέρριψαν ως αβάσιμη την αίτηση του Λιγνάδη ως προς το σκέλος της εκείνο με το οποίο ζητούσε την ακύρωση της δίωξης εναντίον του.

Σε ό,τι αφορά στο αίτημα του κατηγορούμενου για ακύρωση του εντάλματος της σύλληψής του οι δικαστές αναφέρουν πως ο νόμος δεν προβλέπει δικαίωμα προσφυγής για ακύρωση του εντάλματος σύλληψης. Ως εκ τούτου, η προσφυγή Λιγνάδη κατά το μέρος που αφορά την ακύρωση του εντάλματος κρίνεται απαράδεκτη, υπογραμμίζουν οι δικαστές.

Τι έκριναν για τα άλλοθι του Λιγνάδη

Οι δικαστές αναφέρονται παραθέτουν στο βούλευμά τους και το σκεπτικό τους με το οποίο απέρριψαν τα άλλοθι που προσκόμισε ο Δημήτρης Λιγνάδης για να στηρίξει τον ισχυρισμό του ότι ο ίδιος δεν βρίσκονταν στα σημεία που τελέστηκαν οι βιασμοί που του αποδίδουν οι μηνυτές του κατά τις ημερομηνίες που εκείνοι αναφέρουν. Οι δικαστές κάνουν λόγο χρονικά κενά στα έγγραφα αυτά, τα οποία σημειωτέον ο σκηνοθέτης προσκόμισε και στην ανακρίτρια κατά τη διάρκεια της απολογίας του.

Χαρακτηριστικά οι δικαστές αναφέρουν στο βούλευμά τους ως προς τα άλλοθι του Λιγνάδη: «Συγκεκριμένα κατά την ενώπιον του Δικαστικού Συμβουλίου διαδικασία προσκομίστηκαν έγγραφα μετά τα οποία ο αιτών θεωρεί ότι καταρρίπτεται η φυσική παρουσία του στους τόπους και κατά τους χρόνους των δυο πράξεων των βιασμών (……..) του πρώτου τον Αύγουστο του 2010 στην Αθήνα και του δεύτερου στην Επίδαυρο την 9η Αυγούστου 2014….Σχετικώς εγχείρισε κατά την αυτοπρόσωπή παράσταση του ενώπιον του δικαστικού συμβουλίου καταρχήν αντίγραφα εισιτηρίων και φορολογικών παραστατικών με τα φαίνεται ότι κατά το χρονικό διάστημα από 3/8/2010 έως 9/8/2010 βρισκόταν σε ταξίδι στην Αίγυπτο και κατά δεύτερον φωτογραφίες από τις οποίες προκύπτει ότι κατά τις ημερομηνίες 1η, 5η, 6η, 11η, 15η και 16η /8/2015 βρισκόταν διακοπές στην Ιθάκη με φιλικά του πρόσωπα. Πλην όμως από τα πρώτα εκ των εγγράφων αυτών καλύπτεται μόνο ένα μικρό χρονικό διάστημα των ημερών του Αυγούστου του 2010 ενώ η πράξη για την οποία ασκήθηκε η δίωξη δεν έχει προσδιοριστεί κατά ακριβή ημερομηνία, ενώ από τα δεύτερα υπάρχει κενό ακριβώς κατά την επίμαχη ημερομηνία της 9ης Αυγούστου 2015…..».

Η δικογραφία σοκ

Στην εισαγγελική πρόταση, που εμπεριέχεται στο σώμα του βουλεύματος, παρατίθεται όμως και το σύνολο των στοιχείων που συγκέντρωσαν οι εισαγγελείς για τον κατηγορούμενο σκηνοθέτη. Πρόκειται κατά βάση για μαρτυρίες παθόντων οι οποίες προκαλούν «σοκ». Μια εξ αυτών, προέρχεται τον έναν εκ των δυο μηνυτών του Δημήτρη Λιγναδη.

Σύμφωνα με αυτή, ο κατηγορούμενος είχε προσλάβει ανήλικά αγόρια για την καθαριότητα του σπιτιού του, τα οποία ο μάρτυρας είχε δει να ερωτοτροπούν στο διαμέρισμα του σκηνοθέτη στο Μεταξουργείο και ο τελευταίος να τα παρακολουθεί και να αυνανίζεται.

Στην εισαγγελική πρόταση η μαρτυρία αυτή του μηνυτή, ο οποίος έμεινε στο σπίτι του Λιγνάδη για περίπου 20 ημέρες, περιγράφεται ως εξής: «Κατά το διάστημα αυτό στο σπίτι ερχόταν ένα ανήλικο αγόρι, το οποίο σιδέρωνε, έπλενε και γενικώς φρόντιζε για την καθαριότητα του σπιτιού του αιτούντα (σ.σ του κατηγορούμενου σκηνοθέτη), ο οποίος του έδινε 5 -10 ευρώ για τις υπηρεσίες του. Μια μέρα μάλιστα που ο παθών μπήκε στο σπίτι, βρήκε το παιδί μου καθάριζε με έναν φίλο του ετεροφυλόφιλο, ηλικίας 15 – 16 ετών, να είναι αμφότεροι με τα εσώρουχά τους μέσα στο σαλόνι και να τρίβεται ο ένας πάνω στον άλλο βίαια, ο δε αιτών που κάθονταν δίπλα τους στον καναπέ με το εσώρουχό του αυνανίζονταν. Μετά το περιστατικό αυτό, ο αιτών είπε στον παθόντα για τον ετεροφυλόφιλο ανήλικο ότι «αυτός πρέπει να υποκύψει και θα υποκύψει και σε εσένα». Επίσης μια άλλη μέρα, παθών διαπίστωσε ότι το παιδί που καθάριζε είχε μπει στο δωμάτιο του αιτούνταν με έναν άλλο ανήλικο και τον ίδιο τον αιτούντα και όταν βγήκαν από το δωμάτιο ο άλλος ανήλικος ήταν φανερά στεναχωρημένος και δεν ήθελε να μιλήσει για αυτό που είχε συμβεί. Αυτό που είχε κάνει εντύπωση στον παθόντα κατά τη διάρκεια της σχέσης του με τον αιτούντα ήταν ότι του έλεγε ότι είχε τη φαντασίωση να είναι ο παθών μόνος του στο δωμάτιο, να μπαίνουν οι φίλοι του μέσα για να κάνουν σεξ μαζί του και εκείνος να φωνάζει «ο επόμενος»!

Συγκεκριμένα, οι δικαστές περιγράφουν τον τρόπο που, όπως αναφέρουν, δρούσε ο κατηγορούμενος και παράλληλα, εμμέσως, σκιαγραφούν το «προφίλ» του σκηνοθέτη. Σημειώνουν χαρακτηριστικά: «Ο κατηγορούμενος επεδείκνυε την παραβατική και αντικοινωνική αυτή συμπεριφορά του επί σειρά πολλών ετών, ως στοιχείο πλέον της προσωπικότητάς του έχοντας μεθοδεύσει τη δράση του επιλέγοντας ανήλικους και άτομα νεαρής ηλικίας, που λόγω ακριβώς της μη διαμορφωμένης προσωπικότητάς τους και της ανάγκης του επαγγελματική εξέλιξη ήταν ευάλωτα και διαχειρίσιμα. Εκμεταλλευόμενος δε την αδυναμία τους αυτή και αξιοποιώντας την αναγνωρισιμότητά του, τη ρητορική του δεινότητα και την ικανότητα πειθούς, που αναμφισβήτητα φύσει και θέσει κατείχε, υπό το πρόσχημα της καθοδήγησης και διαπαιδαγώγησής τους, προσέγγιζε τα άτομα αυτά, κέρδιζε την εμπιστοσύνη τους και ακολούθως τα χειραγωγούσε, ώσπου εν τέλει να επιτύχει την εκπλήρωση των ανάρμοστων προθέσεων του».

Κατά τους δικαστές, ο Δ. Λιγνάδης: «είχε εμφανή παραφιλική έφηβοφιλική σεξουαλική τάση και προτίμηση, την οποία εξεδήλωνε χωρίς καμία αναστολή, ακόμα και σε δημόσιους χώρους για ένα πολύ μακρό χρονικό διάστημα …». Ο κατηγορούμενος σύμφωνα με το βούλευμα «εκμεταλλευόμενος, αφενός την ευαίσθητη ηλικία των ανηλίκων που προσέγγιζε ιδίως αγοριών (από 14 έως 16 ετών), αφετέρου την ματαιοδοξία τους και την έλλειψη οικογενειακού περιβάλλοντος, δρώντας σχεδόν με πανομοιότυπο μεθοδικό και συστηματικό τρόπο κάθε φορά, καλλιεργούσε αρχικά κλίμα εμπιστοσύνης, επικαλούμενος και προβάλλοντας την επαγγελματική του ιδιότητα, ως καταξιωμένου σκηνοθέτη - ηθοποιού πείθοντας αυτά ότι πρόθεσή του ήταν να τα βοηθήσει να ανελιχθούν στο χώρο του θεάματος και παρασύροντάς τα με τις υποσχέσεις αυτές στο σπίτι του, με αποκλειστικό σκοπό την τέλεση των πράξεων μαζί του. Σε δυο μάλιστα περιπτώσεις, προκειμένου να ικανοποιήσει τη γενετήσια ορμή του η οποία ήταν πολύ συχνά ανεξέλεγκτη, χρησιμοποίησε στην μεν πρώτη σωματική βία σε βάρος του θύματός του, στη δε δεύτερη αλκοόλ και ναρκωτική ουσία προκειμένου να περιάγει το θύματά του σε κατάσταση πλήρους ανικανότητας αντίστασης».

Οι δικαστές αναφέρονται ακόμη και στον τόπο μόνης κατοικίας του σκηνοθέτη το Μεταξουργείο, όπου «ανέκαθεν αλίευε ανήλικους», επιδεικνύοντας «σταθερή εξακολουθητική ροπή για την ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του με ανήλικα αμφοτέρων των φύλων». Η ροπή, δε, αυτή του κατηγορούμενου «έφτασε στην εγκληματική και μάλιστα κακουργηματική της μορφή με παθόντες δύο αλλοδαπούς», δηλαδή τους μηνυτές του.

«Τον περίμεναν ανήλικα»

Προς επίρρωση των όσων αναφέρουν, οι δικαστές επικαλούνται στο βούλευμά τους πλήθος στοιχείων της δικογραφίας, μεταξύ αυτών και κατάθεση ηθοποιού – τραγουδιστή, ο οποίος αναφέρει πως έβλεπε στο σκηνοθέτη να μεταβαίνει στις πρόβες έργων με ανήλικά, τα οποία τον περίμεναν να τελειώσει.

Όπως αναφέρει το βούλευμα ο συγκεκριμένος μάρτυρας επιβεβαίωσε ενώπιον του εισαγγελέα ότι γνώρισε τον κατηγορούμενο το 1993 στο Εθνικό Θέατρο όπου εργάστηκε ως ηθοποιός. «Επιβεβαίωσε (ο μάρτυρας) ότι ο αιτών (ο σκηνοθέτης) κατά τα έτη 1999 – 2000, είχε εξωσχολικές σχέσεις με ανήλικους μαθητές του Αρσάκειου, χωρίς να γνωρίζει κάτι άλλο πέραν από τις φήμες που κυκλοφορούσαν ότι διατηρούσε σχέσεις με τα ανήλικα παιδιά» αναφέρεται στο βούλευμα. «Μάλιστα κατά το έτος 2002 οπότε ο αιτών είχε δεχθεί επίθεση με μαχαίρι, όλοι συζητούσαν ότι αυτή πιθανώς να προέρχεται από κάποιο πατέρα ανηλίκου. Και ο ίδιος (ο μάρτυρας) έβλεπε τον αιτούντα να μεταβαίνει στις πρόβες που έκανε στα διάφορα θέατρα μαζί με ανήλικους που κάθονταν εκεί για ώρες και τον περίμεναν, ενώ, όταν το 2006 έμαθε (ο μάρτυρας) ότι ο νεαρός που έβλεπε να συνοδεύει τότε τον αιτούντα και ο οποίος είχε σχέσεις μαζί του ήταν μόλις 15 – 16 χρόνων, ένιωσε αποτροπιασμό και αποφάσισε να απομακρυνθεί και να μην έχει περαιτέρω επαφές μαζί του», επισημαίνεται ακόμη στο δικαστικό έγγραφο.

Μάλιστα, για την μαρτυρία αυτή η ανακρίτρια ρώτησε τον Δ. Λιγνάδη κατά τη διάρκεια της απολογίας του έλαβε χώρα ο εξής διάλογος:

Ανακρίτρια: Με τον κύριο (….) τι σχέση είχατε;

Κατηγορούμενος: Κάναμε παρέα με τον (….), τον εκτιμούσα, με ερωτεύτηκε πολύ, πήγαινα σπίτι του και κάποια στιγμή χωρίσαμε. ...Ψεύδεται ασυστόλως όταν λέει ότι διατηρούσα εξωσχολικές σχέσεις με παιδιά του Αρσάκειου το 1999 - 2000. Εγώ στο Αρσάκειο εργάστηκα από το 1993 περίπου έως το 2001, γιατί το 2002 πήγα στο κολλέγιο όπου εργάστηκα για τρία χρόνια. Και στα δυο σχολεία είχα το εργαστήριο θεάτρου και έκανα μάθημα και σε αγόρια και σε κορίτσια. Οι γονείς και τα παιδιά του Αρσάκειου καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας μου εκεί, είχαν και έχουν τεράστια εκτίμηση στο πρόσωπό μου. Περίπου 500 παιδιά του Αρσάκειου, Γυμνάσιου και Λυκείου, διδάχτηκαν θέατρο από εμένα.

Ανακρίτρια: Πως εξηγείτε το γεγονός ότι ο (…) λέει, αυτά που λέει για εσάς;

Απόκριση: Κακώδης συμπλεγματισμός επειδή δεν έκανε την καριέρα που ήθελε. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που πέτυχε χωρίς να χρησιμοποιώ τα στερεότυπα των συναδέλφων μου.

Ανακρίτρια: Χρησιμοποιούσατε ποτέ την φράση «τα παιδιά του Λιγνάδη»;

Απόκριση: Όχι, δεν μου λέει κάτι η φράση αυτή.

«Από το 1984 προσέγγιζε ανηλίκους»

Τέλος, οι δικαστές αναφέρουν πως ο κατηγορούμενος: «Τουλάχιστον από το έτος 1984, οπότε χρονολογείται σήμανσή του για αδίκημα σχετιζόμενο με τη γενετήσια ελευθερία σε βάρος ανηλίκου και έως έτος 2015, δηλαδή για διάστημα τουλάχιστον 30 ετών, προσέγγιζε ανηλίκους και εν γένει άτομα νεαρής ηλικίας, πέραν των κατανομαζόμενων στη δικογραφία και πλήθος άλλων, τους οποίους εντόπιζε με αφορμή τις καλλιτεχνικές του δραστηριότητες στο χώρο των θεάτρων που λειτουργούσε ως ηθοποιός και σκηνοθέτης, είτε ως διδάσκων θεατρική αγωγή σε σχολεία και εργαστήρια, είτε από φιλικούς κύκλους, ακόμη δε και τυχαία σε διάφορες περιοχές των Αθηνών, που σύχναζαν ανήλικοι και νέοι και υποσχόμενος να τους καθοδηγήσει και να τους βοηθήσει να σταδιοδρομήσουν στον καλλιτεχνικό χώρο…..».

Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας