Τρίτη, 20 Απριλίου, 2021 | Επικοινωνία
Facebook Header Button  Tweeter Header Button   Youtube Header Button Instagram Header Button
trans gif

Η απόφαση της Σοφίας Μπεκατωρου να μιλήσει ανοιχτά & η συζήτηση με τα παιδιά της

  17/01/2021 10:28
Η απόφαση της Σοφίας Μπεκατωρου να μιλήσει ανοιχτά & η συζήτηση με τα παιδιά της

Η απόφαση της Σοφίας Μπεκατωρου να μιλήσει ανοιχτά & η συζήτηση με τα παιδιά της

  17/01/2021 10:28

Άνοιξε ο Ασκός του Αιόλου! Αποκαλύψεις για σεξουαλική παρενόχληση και από την Ραμπέα Ιατρίδου, Μαρίνα Ψυχογιού και Μάνια Μπίκοφ. Ούτε ο πρώην σύζυγος της Σοφίας Μπεκατώρου και πατέρας των δύο παιδιών τους γνώριζε τι της είχε συμβεί. Έλενα Ράπτη: «Βγάζω το καπέλο στη Σοφία Μπεκατώρου – Προφανώς η ομοσπονδία δεν συναισθάνεται»

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο Celebrity News Cyprus

Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται τα τελευταία εικοσιτετράωρα η Σοφία Μπεκατώρου, μετά την αποκάλυψη ότι κακοποιήθηκε σεξουαλικά από παράγοντα της ιστιοπλοΐας στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Οι εξελίξεις στην υπόθεση είναι καταιγιστικές ενώ κι άλλες σπουδαίες αθλήτριες πήραν το θάρρος και αποκάλυψαν δημόσια ότι έχουν πέσει θύματα κακοποίησης.

Η χρυσή Ολυμπιονίκης παραχώρησε συνέντευξη στη δημοσιογράφο Εβίτα Τσιλοχρίστου και στην εφημερίδα «Πρώτο θέμα» και αιτιολόγησε την απόφασή της να μιλήσει μετά από τόσα χρόνια για την κακοποίηση, δήλωσε ότι το συζήτησε με τα παιδιά της πριν δημοσιοποιηθεί, ενώ ανέφερε αν την προσέγγισε ο συγκεκριμένος άνθρωπος μετά την συγκλονιστική εξομολόγησή της στην ημερίδα του υφυπουργείου Αθλητισμού. 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

«Για μένα ήταν πολύ σημαντική η πρόσκληση σε αυτή την ημερίδα του υφυπουργείου Αθλητισμού, διότι υπάρχει μια ξεκάθαρη στρατηγική για τη σεξουαλική βία στον αθλητισμό για τους ανήλικους, υπάρχει βιβλιογραφία, αλλά και μια σειρά από τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου με στόχο την εκπαίδευση. Αυτή ήταν και η ουσία της ημερίδας και είμαι στη διάθεση των φορέων για να βοηθήσω στην περαιτέρω εκπαίδευση και μετάδοση αυτού του σωστού οδηγού, για τα παιδιά και με στόχο την ενημέρωση και γενικά το γκρέμισμα του ταμπού, να το πούμε έτσι, δηλαδή να φύγουν πια αυτά τα στερεότυπα τού δεν μιλάμε, να ξέρουμε ότι αυτά τα πράγματα – ατυχώς- συμβαίνουν, αλλά όταν γίνονται, πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε κατάματα, να υπάρχουν υποστηρικτικές δομές από τους φορείς αλλά και από την οικογένεια φυσικά και από ειδικούς, έτσι ώστε να μπορεί το άτομο να το ξεπεράσει και να μπορέσει να προχωρήσει στην κανονικότητα.

Το σημαντικότερο απ’ όλα είναι ότι κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να επανέλθουν στην κανονικότητα, διότι προκαλεί διάφορα ψυχολογικά προβλήματα όλη αυτή η διαδικασία – και σωματικά φυσικά. Πράγματα τα οποία τα κρατάς για πολλά χρόνια… Και στη δική μου την περίπτωση που ουσιαστικά επέλεξα να τα απωθήσω εντελώς στο υποσυνείδητό μου, αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι το ξέχασα. Απλά υπήρχε εκεί, δημιουργούσε τις δυσκολίες που δημιουργεί μια τέτοια κατάσταση, πολύ ψυχολογική πίεση κ.λπ., και σε κάθε πτυχή βίας βγαίνει στην επιφάνεια, αλλά και εσύ αν ακούσεις και κάποιο άλλο παρόμοιο περιστατικό, αμέσως ταυτίζεσαι και το ζεις και το ξαναζείς»  

Έχουν περάσει κάποιες εβδομάδες μετά τη συνέντευξή μας και την πρώτη σου εξομολόγηση, αλλά και μία ημέρα από την ομιλία σου στη διαδικτυακή ημερίδα. Σε πλησίασε κάποιος άνθρωπος από την Ομοσπονδία ή από κάποιο φορέα του αθλητισμού, δείχνοντας ενδιαφέρον για το ποιος είναι ο άνθρωπος για τον οποίο μιλάς; Για το τι συνέβη;

Δε με πλησίασε κανένας από την Ομοσπονδία, ούτε από τον αθλητισμό γενικότερα. Δεν με ρώτησε κανένας τίποτα!

Πιστεύεις θα υπάρξουν τελικά συνέπειες σε αυτό τον άνθρωπο;

Εύχομαι να υπάρξουν συνέπειες, διότι αφενός έχω την εντύπωση πως δεν είμαι η μόνη, αφετέρου τέτοιοι άνθρωποι με τέτοιο χαρακτήρα εκδηλώνουν ξανά την ίδια συμπεριφορά και σε άλλους με τον α’ ή τον β’ τρόπο. Επομένως, για μένα είναι πολύ σημαντικό, αφενός να προστατέψω τον χώρο μου, αφετέρου και τον χώρο της ιστιοπλοΐας, γιατί είναι ένας χώρος ο οποίος έχει προσφέρει πάρα πολλά οφέλη στα παιδιά και στον αθλητισμό γενικότερα και δυστυχώς αμαυρώνεται από τέτοιου είδους περιστατικά. Νομίζω έχουμε όλοι χρέος να αξιολογούμε τους παράγοντες που βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης. Πρέπει λίγο διαφορετικά να αξιολογούμε τους ανθρώπους που στηρίζουν το αθλητικό κίνημα. Δεν είναι θέμα πολιτικής, αυτές οι θέσεις δεν είναι για ανθρώπους που θέλουν να ανελιχθούν πολιτικά, να ξεχωρίσουν και να έχουν δύναμη. Είναι για ανθρώπους που αναγνωρίζουν το αντικείμενο και που έχουν παιδαγωγικό χαρακτήρα, που θέλουν να συνεισφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Πρόκειται δηλαδή για κάτι που έχει να κάνει περισσότερο με λειτούργημα και όχι τόσο με μια θέση ευθύνης, που προσφέρει δύναμη.

Ελπίζεις σ’ ένα καλύτερο αύριο μετά την απόφασή σου να μιλήσεις; Να βγουν περισσότερες περιπτώσεις στην επιφάνεια; Το ποσοστό της σεξουαλικής παρενόχλησης είναι πολύ μεγάλο εντός και εκτός του αθλητισμού.

Το ποσοστό ναι, είναι πολύ μεγάλο στον αθλητικό χώρο, αλλά είναι και ως γενικότερο φαινόμενο. Είναι πολύ άσχημο να προσπαθεί κάποιος να δουλέψει, να κάνει αθλητισμό, να κάνει κάποια ενέργεια και ξαφνικά να έρχεται αντιμέτωπος με μια άλλη απειλή, για την οποία δεν είναι υπεύθυνος αυτός. Εύχομαι να εμπλακώ και με φορείς έτσι ώστε να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα θετικό μήνυμα και κίνημα, έτσι ώστε όσες γυναίκες έχουν υποστεί τη βία να νιώσουν αυτή την υποστήριξη, για να μπορέσουν να μιλήσουν ή ακόμη και να μπορέσουν να διαχειριστούν όλη αυτή την εμπειρία, γιατί αρκετές γυναίκες απλά το θάβουν μέσα τους και απλά ζουν με αυτό. Και είναι τρομερό το βάρος και το πόσο δύσκολα μπορεί να περνά ένας άνθρωπος που έχει βιώσει κάτι τέτοιο.

Νιώθεις καλύτερα μετά από όλη την έκταση που έχει πάρει το θέμα και την απόφασή σου να μιλήσεις;

Το συναίσθημα είναι περίεργο. Δεν μπορώ να σου πω ότι νιώθω αγαλλίαση, με την έννοια ότι έχω αναγκαστεί να ζω και να ξαναζώ το ίδιο γεγονός, να θυμάμαι λεπτομέρειες από το παρελθόν τις οποίες ήθελα να ξεχάσω. Ωστόσο, το έκανα προκειμένου να βοηθήσω άλλους ανθρώπους και να δώσω το θάρρος στις γυναίκες να μιλήσουν, κι επίσης για να μπορέσω να εκπαιδεύσω και τα δικά μου παιδιά, γιατί κι αυτά μπορεί αύριο μεθαύριο να βρεθούν σε μια αντίστοιχη περίπτωση, και θα ήθελα να ξέρουν πώς πρέπει να συμπεριφερθούν και τι επιλογές έχουν. Αυτά είναι από τα πιο δυνατά κίνητρα, να βγω και να μιλήσω ανοιχτά, και για μένα επίσης είναι πολύ σημαντικό το ότι μπόρεσα να το μοιραστώ με τα παιδιά μου πριν ακόμη γίνει αυτό και πριν πάρει τόσο μεγάλη έκταση. Προσπάθησα να τους εξηγήσω τι έχει συμβεί και να νιώθουν εντάξει με αυτό και να ξέρουν γιατί μίλησα.

Να φανταστώ ότι ούτε ο συγκεκριμένος άνθρωπος, ο παράγοντας, σε προσέγγισε καθόλου;

Όχι, καθόλου! Αυτό  που έχω να πω είναι ότι με προσέγγισαν συναθλητές μου, με προσέγγισε ο παλιός μου προπονητής με τον οποίο συζητήσαμε για ποιο λόγο δεν το μοιράστηκα τότε μαζί του, και του εξήγησα τις δυσκολίες που ένιωθα μ’ εκείνη την κατάσταση, το συζήτησα με τον πρώην σύζυγό μου, ο οποίος και τότε ήταν συναθλητής, με πήρε και η συναθλήτριά μου Αιμιλία, όλη η ομάδα ουσιαστικά ενδιαφέρθηκε και με πλησίασαν και άγνωστοι άνθρωποι.

Πολλές γυναίκες, οι οποίες δυστυχώς έχουν ανάλογη εμπειρία, και μου είπαν ότι έχουν πάρει κουράγιο από εμένα και ότι επιτέλους αποφάσισαν να κάνουν κάτι. Κάποιες ξεκίνησαν θεραπεία, το οποίο είναι πολύ σημαντικό, κι επίσης μου έστειλαν κάποια μηνύματα και άντρες που θέλησαν να εκφράσουν τον θαυμασμό τους για το γεγονός ότι επιτέλους κάποιος μίλησε ανοιχτά. Υπάρχει και μια μερίδα ανθρώπων που δεν λειτουργεί με λανθάνοντα τρόπο και καλό είναι να μην το ξεχνάμε αυτό. Δηλαδή υπάρχουν φυσικά αυτοί οι οποίοι λειτουργούν άσχημα, αλλά υπάρχει και η καλή μερίδα των ανθρώπων που γνωρίζουν τα όρια και σέβονται και το άλλο φύλο. Είναι πολύ σημαντικό να ενισχύσουμε αυτή την εικόνα και να απωθήσουμε το άσχημο.

Ξέσπασε ο πρώην σύζυγός της! Δε γνώριζε το δράμα της

Ο Ανδρέας Κοσματόπουλος μίλησε στην ΕΡΤ και στον Στέλιο Σωτηρόπουλο και «έσπασε» μπροστά στην κάμερα.

Συγκεκριμένα είπε: «Την έχω δει να κουβαλάει την αδερφή της στην πλάτη της κατάκοιτη και να πεθαίνει στα χέρια της. Και μετά από δυο μήνες να παίρνει την Ολυμπιακή πρόκριση και να γίνεται σημαιοφόρος στην ολυμπιακή μας ομάδα».

Διάβασε επίσης: Σοφία Μπεκατωρου: Η απόφαση να μιλήσει ανοιχτά για την κακοποίηση και η συζήτηση που έκανε πριν με τα παιδιά της

Και συνέχισε με τρεμάμενη φωνή: «Την έχω δει να βγαίνει πριν λίγο καιρό με αυτή την καταγγελία, που πιστεύω ότι δεν τη θυμήθηκε τώρα, αλλά δεν την ξέχασε ποτέ. Και πιστεύω αυτό ήταν πολύ πιο δύσκολο να το κάνει από όλα τα προηγούμενα που κατάφερε. Τη Σοφία τη ξέρω, τη θαυμάζω, τη σέβομαι. Είναι πολύ γενναία».

Μετά τη Σοφία Μπεκατώρου, μία πρώην αθλήτρια της Εθνικής πόλο καταγγέλλει κι εκείνη σεξουαλική παρενόχληση

Μετά τη σοκαριστική αποκάλυψη της Σοφίας Μπεκατώρου για τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη σε νεαρή ηλικία από παράγοντα της Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας, και η Μάνια Μπίκοφ κατήγγειλε σεξουαλική παρενόχληση. Η ίδια είναι πρώην αθλήτρια του πόλο και θέλησε μέσω facebook να καταθέσει τη δική της δυσάρεστη εμπειρία.

Χαρακτηριστικά έγραψε:

«Μια γυναίκα βρίσκει το θάρρος και δημόσια μιλά για τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη χρόνια πριν κ αντί αυτό να αφυπνίσει, ταρακουνήσει, προβληματίσει κάθε έναν, ειδικά του χώρου του αθλήματος της, η ίδια δέχεται πλήθος μηνυμάτων που εμμέσως πλην σαφώς την κρίνουν γιατί της πήρε τόσα χρόνια, ότι τα ήθελε, ότι το κάνει για την δημοσιότητα.

Είστε όλοι τραγικοί.. Οι γυναίκες δε,, που σχολιάζετε στο ίδιο μήκος κύματος είστε εμετικές.

Ξέρετε πόσο δύναμη χρειάζεται να αποδεχτείς αρχικά ότι είσαι θύμα βίας και να το πεις;

Έχετε σκεφτεί πόσο δύσκολο είναι να πρέπει να χειριστείς και την βία αλλά και όλους όσους σε κρίνουν;

Έχετε μπει σε αυτήν τη θέση? Όπου το θύμα, ζει με τον φόβο; όπου δεν τολμά να ζητήσει βοήθεια γιατί ξέρει πως θα είναι αβοήθητη;

Η Σοφία Μπεκατώρου μια σπουδαία αθλήτρια και γυναίκα μέσα από αυτήν την εξομολόγηση της ξεκλείδωσε πολλά κουτάκια μνήμης.

Περίμενα σήμερα να υπάρχει υποστήριξη από τον χώρο. Δεν την είδα.

Εγώ λοιπόν Σοφία,, με αφορμή την δική σου ιστορία θα πω μια ακόμη.. 28-30 χρόνια πριν, όταν ήμουν εν ενεργεία αθλήτρια της υδατοσφαίρισης εμφανίστηκε ένας τραυματισμός στον ώμο. Ήμασταν σε προετοιμασία με την εθνική ομάδα ο πόνος επέμενε, με έστειλαν στον γιατρό. Δεν ήμουν μόνη, ήταν ακόμη 1-2 συναθλήτριες με παρόμοια θέματα.

Στις 3-4 επισκέψεις στον “γιατρό” αυτό, στην εξέταση και στις ενέσεις ενζύμων που μου έκανε για να βγάζω την προπόνηση ΠΑΝΤΑ μου ζητούσε να κατεβάσω το μαγιό μου. Ο τραυματισμός μου ήταν στο δεξί ώμο.

Την πρώτη φορά το έκανα, με αιφνιδίασε, δεν ήξερα γιατί το ζήτησε. Όταν βγήκα ρώτησα τις άλλες, μου είπαν ότι κ σε αυτές κάτι ανάλογο είχε ζητήσει. Δε μίλησα σε κάποιον άλλον. Στην επόμενη επίσκεψη το ίδιο. Τον κοίταξα κατάματα και τον ρώτησα γιατί; Αφού τον ώμο μου θα δείτε.. Μου απάντησε με υφάκι “γιατί, ντρέπεσαι;” Ήταν ο τοπ γιατρός, με έστειλε η ομάδα, φοβόμουν αν μιλούσα θα έχανα τη θέση μου στην ομάδα.. Πήγα ακόμη 2 φορές, αρνήθηκα να κ ξανακατεβάσω το μαγιό μου. Στη συνέχεια δεν ξαναπήγα ΠΟΤΕ, ανέλαβε το σωματείο μου κ με έστειλε σε άλλους γιατρούς.

Ο συγκεκριμένος δεν με άγγιξε στο στήθος, την έβρισκε όμως να μας βλέπει. Τότε φοβόμουν. Έπειτα απλά το διέγραψα από τη μνήμη μου.

Με αφορμή τα λόγια σου Σοφία, σήμερα το ξέθαψα από τη μνήμη μου

Ήμουν μια αθλήτρια που ζούσα μόνη μου στην Αθήνα κ αγωνιζόμουν για το όνειρο μου.

Άλλες εποχές τότε.

Τώρα αν κάτι ανάλογο συνέβαινε στα παιδιά μου, θα γινόμουν αγρίμι.

Με αφορμή τα λόγια σου Σοφία, θα τους μιλήσω ξανά για την βία, ειδικά για την σεξουαλική..

Σ ευχαριστώ λοιπόν και σου βγάζω το καπέλο»

Άνοιξε ο Ασκός του Αιόλου! Αποκαλύψεις για σεξουαλική παρενόχληση και από την κολυμβήτρια Ραμπέα Ιατρίδου

Ο Ασκός του Αιώλου φαίνεται πως άνοιξε μετά τη συγκλονιστική εξομολόγηση περί σεξουαλικής κακοποίησης από τη Σοφία Μπεκατώρου από παράγοντα της Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας.

Η Ολυμπιονίκης δέχτηκε κύμα συμπαράστασης από τον κόσμο, και μάλιστα πολλά αναγνωρίσιμα πρόσωπα θέλησαν να τοποθετηθούν δημόσια υπέρ της

Ακολούθησε η καταγγελία για σεξουαλική παρενόχληση της πρώην αθλήτριας του πόλο, Μάνιας Μπικόφ, ενώ και τρίτη αθλήτρια θέλησε να προχωρήσει σε μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής…

Ο  λόγος για την  κολυμβήτρια τεχνικής κολύμβησης Ραμπέα Ιατρίδου που εξομολογήθηκε την εμπειρία της με γιατρό που την εξέταζε γυμνή χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.

Αναλυτικά έγραψε στο facebook:

«H αποκάλυψη της σεξουαλικής κακοποίησης της Ολυμπιονίκη μας Σοφία Μπεκατώρου έσκασε σαν βόμβα λες και τα εγκλήματα αυτής της κατηγορίας είναι κάτι σπάνιο για την “πολιτισμένη” κοινωνία μας και όλοι δήλωσαν σοκαρισμένοι που ο Ελληνικός πρωταθλητισμός δεν είναι αγνός και δεν στελεχώνεται από ενάρετους ανθρώπους…

Μετά το σοκ η βροχή του εύκολου σχολιασμού και η ευκαιρία των πολλών να κρίνουν πίσω από τα πληκτρολόγιά τους και αρκετών κομπλεξικών να νιώσουν ανώτεροι κατηγορώντας το θύμα είτε ευθέως είτε με υπονοούμενα για τον χρόνο που διάλεξε να δημοσιοποιήσει την ιστορία της.

Στην ανάγνωση της ιστορίας της έμεινα για ώρες σιωπηλή. Σκέφτηκα πόσα έχει πετύχει αυτή η γυναικάρα με το εθνόσημο στο στήθος της και στα πανιά της και προσπάθησα να βάλω τον εαυτό μου στη θέση της. Σκέφτηκα πως θα αισθανόμουν, τι θα σκεφτόμουν, τι θα έκανα. Τι θα επέλεγα να κάνω και πως θα το έπνιγα μέσα μου.. Σίγουρα δεν μπορείς να το νιώσεις σκέφτηκα αν δεν το έχεις ζήσει..

Την επόμενη ημέρα ήρθε η ανάρτηση της φίλης Μάνιας Μπίκοφ για τον γιατρό της εθνικής υδατοσφαίρισης που υποχρέωνε τις αθλήτριες να κατεβάζουν το μαγιό τους, να ταράξει τα δικά μου νερά με μια αλυσιδωτή αντίδραση που με πήγε πολλά χρόνια πίσω, σαν μια πτώση μια τσουλήθρα που δεν μπόρεσα να σταματήσω πριν προσγειωθώ σε ένα ιατρείο της Θεσσσαλονίκης, σχεδον 27 χρόνια πριν.

Στη διάρκεια της αθλητικής μου καριέρας είχα μόνο άνδρες προπονητές και συνοδούς στις αποστολές και ήταν όλοι τους άψογοι, δεν είχα ποτέ παράπονο.

Λίγο πριν τα 19 μου, στην επανεκκίνηση εντατικών προπονήσεων μετά από ολιγόμηνη παύση για τις πανελλαδικές εξετάσεις σε μια στιγμή ανωριμότητας στο γυμναστήριο του Τζίμη Σαμαρά, χωρίς καλό ζέσταμα δέχτηκα μια πρόκληση για μια άσκηση που κατέληξε σε άσχημη θλάση του δικεφάλου του δεξιού ποδιού. Κάλεσα αμέσως τον αθλίατρο που με παρακολουθούσε αλλά λόγω φόρτου θα με έβλεπε το επόμενο απόγευμα αργά. Ο φόβος μου πως κάτι κακό έχει γίνει με οδήγησε να κλείσω ραντεβού και σε ορθοπεδικό του ασφαλιστικού φορέα κοντά στο σπίτι.. Ο γιατρός, μου ζήτησε αμέσως να μείνω με το εσώρουχο. Αφού έκανε σύντομες ερωτήσεις και με εξέτασε στο ειδικό κρεβάτι πιάνοντας συνεχώς το σώμα μου σε σημεία που δεν δικαιολογούσε η εξέταση, μου ζήτησε να σηκωθώ και να σκύψω. Στάθηκα αντικριστά του και πήγα να σκύψω εμπρός. Οχι μου είπε, όχι έτσι, θα γυρίσεις και θα σκύψεις μπροστά μου. Είχα πανικοβληθεί, το ένιωθα τελείως λάθος αλλά δεν ήξερα πως να αντιδράσω, το όχι είχε κολλήσει σαν λυγμός στο λαιμό μου και δεν κατάφερε να βγει. Εκανα αυτό που μου ζήτησε και ο σιχαμένος στάθηκε ακριβώς πίσω μου και χούφτωσε με πρόφαση την εξέταση μηρούς και γλουτούς, Με ένα εξίσου σιχαμένο χαμόγελο μου συνταγογράφησε λίγο μετά φάρμακα. Μόλις έκλεισα την πόρτα πίσω μου ξέσπασα σε κλάμα και έσκισα τη συνταγή σε χιλιάδες κομματάκια. Εκανα ώρα να γυρίσω στο σπίτι μέχρι να μη φαίνεται το κλάμα μου γιατι αν έλεγα τι έγινε ο πατέρας μου θα πήγαινε και θα τον πετούσε από το μπαλκόνι αφού πρώτα τον είχε κάνει τόπι στο ξύλο..

Το ίδιο βράδυ πήγα στο ιατρείο του αθλίατρου μου σαν φοβισμένο κουτάβι.. “Βγάζουμε παπουτσάκια και καλτσούλες και ανεβαίνουμε στο κρεβατάκι” μου είπε γλυκά. “Γιατρέ να βγάλω τη φόρμα;” “Όχι βέβαια” απάντησε ήρεμα, “δε χρειάζεται για την εξέταση”. Η εξέταση περιλάμβανε εντολές κίνησης, εκτέλεση και ακόλουθη ερώτηση για το είδος και την ένταση του πόνου και το μόνο που άγγιξε ήταν ο αστράγαλος και η κνήμη μου για να διορθώσει κίνηση.. Με τις θεραπείες και την αγωγή σε λίγες ημέρες ήμουν πάλι σε θέση να κολυμπήσω αλλά το σκηνικό στον πρώτο γιατρό έκανα χρόνια να το ξεπεράσω και ο τρόπος που διάλεξα για να το διαχειριστώ ήταν να το διακωμωδήσω ώσπου τελικά το ξέχασα. Ημουν μικρή, φοβισμένη και εντελώς άβγαλτη.

Με αφορμή την εξιστόρησή σου Μάνια, που με αφορμή την εξιστόρηση της Σοφίας, το ξέθαψες από τη μνήμη σου, το ξέθαψα κι εγώ από τη δική μου.. Σαφώς και δεν εξισώνεται σε καμία περίπτωση με αυτή ενός βιασμού αλλά η παρενόχληση και η κακοποίηση ανεξάρτητα από την βαρύτητα του περιστατικού γεμίζουν με αισθήματα ντροπής το θύμα.

Πολύ φοβάμαι πως πολλές αθλήτριες έχουν ανάλογες ή πολύ πιο σοβαρές ιστορίες να διηγηθούν. Το λάθος δεν είναι ότι πνίξαμε τις ιστορίες μέσα μας. Το λάθος είναι ότι δεν είχαμε την αίσθηση ότι θα μας (υπο)στηρίξουν για να τις πούμε και φυσικά φοβόμασταν τον σχολιασμό και την κριτική από τους “δικαστές” γι’ αυτό δεν είχαμε το θάρρος. Η κάθε γυναίκα χρειάζεται τη στήριξη μας αν και όταν αποφασίσει να μιλήσει, όταν βρει το θάρρος μέσα της».

Μετά την συγκλονιστική εξομολόγηση της Σοφίας Μπεκατώρου για την κακοποίηση που δέχτηκε από παράγοντα της Ιστιοπλοΐας και άλλες αθλήτριες αποκάλυψαν ότι έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης. Η Μάνια Μπίκοφ, η Ραμπέα Ιατρίδου και τώρα η Μαρίνα Ψυχογιού αποφάσισαν να δημοσιοποιήσουν τις ιστορίες τους.

Η Μαρίνα Ψυχογιού, άλλοτε πρωταθλήτρια της Ιστιοπλοΐας και νυν στέλεχος της World Sailing, κατήγγειλε μέσα από μια ανάρτηση στο Facebook ότι είχε πέσει και η ίδια θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης από παράγοντα της ΕΙΟ χωρίς να τον κατονομάζει.

«Διαβάζω τη μαρτυρία της Σοφίας Μπεκατώρου και όχι, δεν πέφτω από τα σύννεφα. Δεν μένω έκπληκτη από αυτά που περιγράφει, ακούγονται τόσο γνώριμα. Πολλά τα μηνύματα συμπαράστασης αλλά πολλά και τα απαξιωτικά σχόλια, με κορυφαίο αυτό της εθνικής αρχής του αθλήματός μας, η οποία φαίνεται πως δυσκολεύεται να το πιστέψει. Τέτοια περιστατικά γίνονται συνέχεια. Κάθε μία το αντιμετωπίζει όπως μπορεί. Ποτέ όμως, καμία, δεν το καταγγέλλει.

Γιατί ακόμη κι αν δεν τη βγάλουν τρελή, ή ότι τα θέλει κι αυτή, το λιγότερο που θα συμβεί είναι ότι θα βρεθεί στη δυσμένεια του προπονητή, του εφόρου ή του ομοσπονδιάρχοντα. Και θα αισθανθεί ντροπή μπροστά στην οικογένεια, τους φίλους, το κοινωνικό περιβάλλον. Οπότε, για το καλό κυρίως το δικό της αλλά και των αγαπημένων της, προσπαθεί να το διαχειριστεί όσο καλύτερα και ανώδυνα γίνεται. Οι θύτες συνεχίζουν ακάθεκτοι, κι αν δεν τους κάτσει, ή σταματήσει να τους κάθεται μία, πάνε στην επόμενη.

Την άνοιξη του 1993 ήμουν 20 ετών. Είχα μόλις κερδίσει το πανελλήνιο/πρόκριση και παρακαλούσα τους ομοσπονδιάρχοντες να με συμπεριλάβουν στην εθνική ομάδα. Είχα μόλις τελειώσει μια συνάντηση για το θέμα στο ΝΟΤΚ, στο Δέλτα Φαλήρου, και έφευγα να για να επιστρέψω στο σπίτι μου με το λεωφορείο. Μέλος του ΔΣ της ΕΙΟ με πλησιάζει και προσφέρεται να με πάει. Ηλιακή τάξη του παππού μου ο κύριος, σε αυτήν την ηλικία έτσι τους μετράς τους μεγαλύτερους ανθρώπους. Έκανε κρύο και σκέφτηκα γιατί όχι, ευχαριστώ πολύ.

Βγαίνοντας από το ΝΟΤΚ είχε τότε μια αφετηρία λεωφορείων, τις γραμμές 450 και 550. Ο κύριος λοιπόν σταματά το αυτοκίνητο και αρχίζει μια συζήτηση ότι για να με στηρίξει η ΕΙΟ πρέπει να υπάρχει κάποιος που να παλεύει για μένα και αυτός μπορεί να αναλάβει να με βοηθήσει αν είμαι κι εγώ καλό κορίτσι. Με ευγένεια και ωραία λόγια και κολακεία απλωνόταν. Έπιασε το πόδι μου, ερχόταν πολύ κοντά μου, μου έλεγε να μη φοβάμαι, ότι γίνεται είναι για το καλό μου. Ήταν πολύ άβολη κατάσταση, προσπαθούσα να καταλάβω πως είναι δυνατόν αυτός ο μεγάλος άνθρωπος να με πλησιάζει έτσι, προσπαθούσα να αποφασίσω τι πρέπει να κάνω.

Δεν ήταν εύκολο να αντιδράσω, θα ήταν αγένεια να του πω ότι δε θέλω να με πάει στο σπίτι ή να του μιλήσω άσχημα. Κάποια στιγμή πήγε να με φιλήσει και του είπα ότι εγώ θα κερδίζω στη θάλασσα και δε χρειάζομαι τέτοια υποστήριξη γιατί είναι άδικο για όλους τους άλλους που δε θα έχουν κάποιον να τους υποστηρίζει. Άνοιξα την πόρτα, βγήκα από το αυτοκίνητο και έτρεξα και μπήκα στο λεωφορείο που περίμενε στην αφετηρία.

Στο δρόμο για το σπίτι αποφάσισα ότι δε θα πω τίποτε σε κανέναν γιατί αν το μάθουν οι γονείς μου θα με σταματήσουν από την ιστιοπλοΐα. Και βέβαια δεν υπήρχε περίπτωση να πω τίποτε σε κανέναν στο περιβάλλον του αθλήματος γιατί αυτό θα σήμαινε ακόμη περισσότερη δυσμένεια. Απλά, φρόντισα να μην του δώσω ποτέ ξανά την ευκαιρία να βρεθεί μόνος του μαζί μου. Ούτε στον συγκεκριμένο ούτε σε οποιονδήποτε άλλον.

Δεν το θυμήθηκα τώρα. Τώρα όμως είναι ώρα να κάνουμε κάτι για το θέμα. Όχι τόσο για να τιμωρηθούν οι θύτες των διάφορων περιστατικών στο παρελθόν αλλά πολύ πιο σημαντικό, για να δημιουργήσουμε ένα ασφαλέστερο περιβάλλον για όλους στην κοινωνία που ζούμε. Να μην υπάρχουν οι συνθήκες ώστε να δημιουργούνται τέτοιες καταστάσεις», έγραψε χαρακτηριστικά.

Φιλοξενούμενη στο «Καλύτερα δε γίνεται» βρέθηκε η Έλενα Ράπτη, το μεσημέρι του Σαββάτου, μέσω skype στον Alpha. Η βουλευτής της ΝΔ πήρε σαφή θέση, μεταξύ άλλων, υπέρ της Σοφίας Μπεκατώρου για τις πρόσφατες αποκαλύψεις στις οποίες η Ολυμπιονίκης προχώρησε.

Ειδικότερα, μέσα σε όλα, η Έλενα Ράπτη σημείωσε χαρακτηριστικά πως «πρώτα απ’ όλα θέλω να πω ένα μεγάλο μπράβο και να δώσω συγχαρητήρια σε αυτή τη γυναίκα που βρήκε τη δύναμη, που βρήκε το θάρρος έστω και μετά από τόσα χρόνια να σπάσει τη σιωπή. Και σε όλους όσους λένε γιατί δεν το έκανε νωρίτερα, γιατί δεν μπορούσε να το κάνει νωρίτερα. Γιατί υπάρχει φόβος, θυμός, ντροπή και σπάνια τα θύματα της σεξουαλικής κακοποίησης βρίσκουν το θάρρος να μιλήσουν για αυτό που έχουν βιώσει και να ξαναζήσουν τον εφιάλτη».

«Δεν ήταν εύκολο για την Σοφία και δεν είναι εύκολο ούτε και τώρα. Γιατί το έκανε; Δεν το έκανε για την ίδια. Το έκανε για να μπορέσει να βοηθήσει άλλες κοπέλες να βρουν και αυτές το κουράγιο και να σπάσουν τη σιωπή τους.

Να βοηθήσει, μέσα από την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση, προληπτικά ώστε να μην υπάρξουν άλλα παιδιά θύματα σεξουαλικής κακοποίησης στον αθλητισμό. Θεωρώ ότι η πράξη της είναι γενναιόδωρη, είμαστε όλοι δίπλα της, όλοι την στηρίζουμε» πρόσθεσε η βουλευτής Θεσσαλονίκης. «Σε αυτούς που δεν καταλαβαίνουν, θα δώσουμε απλά τις απαραίτητες εξηγήσεις για να προσπαθήσουν να μπουν λίγο στη θέση  αυτού του ανθρώπου».

«Μπράβο της που το κατέθεσε! Ειλικρινά την παραδέχθηκα και κατάλαβα ότι μέσα της έχει δύναμη ψυχής και πιο πολύ της βγάζω το καπέλο για το πόσο δύσκολο ήταν αυτό που έκανε» συμπλήρωσε η Έλενα Ράπτη. «Προφανώς η ομοσπονδία δεν συναισθάνεται αυτό που συνέβη στη Σοφία. Δεν μπορώ να κατακρίνω τη δήλωση, δικαιολογώ ότι δεν γνωρίζουν. Όμως θα περίμενα από την ομοσπονδία να υπερασπιστεί τη Σοφία. Τέτοια περιστατικά δυστυχώς υπάρχουν σε πολλούς χώρους και η δική μας ευθύνη είναι να ενημερώσουμε έγκαιρα και να είμαστε δίπλα στα παιδιά».

Δείτε το βίντεο:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας