Τετάρτη 5 Αυγ, 2020 | Επικοινωνία
trans gif

«Άφησες σε μένα τα δυο υπέροχα παιδιά μας… Σε βλέπω κάθε μέρα στα μάτια τους…»

  11/07/2020 09:32
«Άφησες σε μένα τα δυο υπέροχα παιδιά μας… Σε βλέπω κάθε μέρα στα μάτια τους…»

«Άφησες σε μένα τα δυο υπέροχα παιδιά μας… Σε βλέπω κάθε μέρα στα μάτια τους…»

  11/07/2020 09:32
Ήταν 5:50 το πρωί, όταν ακούστηκε η έκρηξη στο Μαρί... Μετά σιωπή… Έντεκα παλικάρια έχασαν την ζωή τους και πέρασαν στο Πάνθεο των Ηρώων…
 
Πέρασαν από τότε εννέα χρόνια κι ακόμη οι οικογένειές τους είναι με ένα γιατί, ενώ κανένας δεν έχει αναλάβει ακόμη τις ευθύνες που τους αναλογούν. Κανείς δεν βγήκε μπροστά, να κοιτάξει στα μάτια τις μαυροντυμένες οικογένειες και να πει «εγώ φταίω»…
 
Εννέα χρόνια μετά, η σύζυγος του Αρχικελευστή Κλεάνθη Κλεάνθους, Κάτια, θυμάται τον ήρωα, τόσο το δικό της, όσο και όλης της Κύπρου και του λέει όλα όσα νιώθει. «Μεγάλο το κενό… τρύπες που δεν μπαζώνονται ποτέ και κάθε τέτοιες μέρες, γίνονται θεριά οι μνήμες που μας ζώνουν»…
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: 11 Ιουλίου 2011... Μια έκρηξη, δεκάδες τα γιατί...
 
Αυτούσια η ανάρτησή της:
«11 Ιουλίου 2011 5:47 π.μ.
Εννιά χρόνια μετρούμε σήμερα από τον άδικο χαμό σου.
Ένας εκκωφαντικός θόρυβος εκείνο το μαύρο πρωινό, που έμελλε να συνταράξει συθέμελα τη ζωή μας παίρνοντας μαζί του και 13 αθώες ψυχές.
Μεγάλο το κενό...τρύπες που δεν μπαζώνονται ποτέ και κάθε τέτοιες μέρες γίνονται θεριά οι μνήμες που μας ζώνουν.
Μας έφυγες τόσο νωρίς, άδικα, πληρώνοντας με τη ζωή σου την ανικανότητα των ανεύθυνων υπευθύνων.
Ένα κοφτερό γυαλί στην καρδιά μας το φευγιό σου.....οι μνήμες ανεξίτηλες.. όλα σε θυμίζουν.
Λένε ότι ο Θεός διαλέγει αυτούς που παίρνει νωρίς κοντά του.....και ότι το σημαντικότερο είναι αυτό που αφήνει πίσω του κάποιος όταν φεύγει.
Κι εσύ άφησες τα καλύτερα...μια παρακαταθήκη θησαυρό. Άφησες σε μένα τα δυο υπέροχα παιδιά μας που σου έμοιασαν, σε βλέπω κάθε μέρα στα μάτια τους.
Άφησες σε όλους μας τη θύμηση του όμορφου χαρακτήρα σου... της ανθρωπιάς σου....της δύναμής σου...τις αλήθειες σου.
Κι αυτή η δύναμη που ακόμα αντλούμε από σένα μας κρατά για να μην λυγίζουμε. Γιατί κάθε φορά που η ζωή τα κάνει  δύσκολα , σε παρακαλώ να μείνεις δίπλα μας.. και το ξέρω, το νοιώθω, δεν μας εγκατέλειψες ποτέ.
Έφυγες και όλα άλλαξαν, τίποτα δεν είναι πια το ίδιο...πως μπορεί άλλωστε να είναι αφού λείπεις εσύ..
Δίκοπο μαχαίρι η απουσία σου...δεν δικαιώθηκε ο χαμός...δεν πλήρωσαν οι ένοχοι.. Έμεινε καρφί στην ψυχή μας η αδικία, μια πληγή που συνεχώς θα αιμορραγεί.
Σήμερα όμως δεν κλαίμε....τους ήρωες δεν πρέπει να τους κλαίμε.
Σήμερα στεκόμαστε αγέρωχοι στον τόπο του μαρτυρίου, σφίγγουμε τα δόντια κατακλυσμένοι από υπερηφάνεια και υποκλινόμαστε στο μεγαλείο το δικό σου και των υπόλοιπων ηρώων. Γιατί με τη θυσία σας γίνατε παράδειγμα ανδρείας και ευθύνης απέναντι  στο καθήκον.
Κι εσύ, καλέ μου, ήρωας στο βιβλίο της ιστορίας, ήρωας και στις δικές μας καρδιές.
Ήρωας στη ζωή...... ήρωας και στον θάνατο..
Από τον ουρανό που μας κοιτάς μας λείπεις.....πάντα λείπεις...»
 
Μόνο δύο λέξεις...
Εξάλλου, ο πατέρας του πυροσβέστη Παναγιώτη Θεοφίλου, Μιχάλης, σε μία λιτή ανάρτηση, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, απέτισε φόρο τιμής στον ήρωα γιο του.
 
Μόνο δύο λέξεις και δύο φωτογραφίες...
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας