Παρασκευή 24 Ιαν, 2020 | Επικοινωνία
trans gif

Στο... μυαλό ενός συζυγοκτόνου-Ο πληγωμένος εγωισμός και τα στάδια πριν το έγκλημα

Γιώργος Χατζηπαναγή  14/12/2019 06:53
Στο... μυαλό ενός συζυγοκτόνου-Ο πληγωμένος εγωισμός και τα στάδια πριν το έγκλημα

Στο... μυαλό ενός συζυγοκτόνου-Ο πληγωμένος εγωισμός και τα στάδια πριν το έγκλημα

Γιώργος Χατζηπαναγή  14/12/2019 06:53
Πολλές φορές γινόμαστε μάρτυρες ενός εγκλήματος, με δράστη ένα άνθρωπο φιλήσυχο και υπεράνω υποψίας. Πολλές φορές γυναίκες πέφτουν θύματα βίας από τους συζύγου τους, οι οποίες δεν τόλμησαν να μιλήσουν και να προστατεύσουν τους εαυτούς τους, φοβούμενες τις επιπτώσεις που θα έχουν εάν προβούν σε καταγγελία. Σε αρκετές περιπτώσεις οι δράστες κατάφεραν να κρύψουν τον βίαιο χαρακτήρα τους, ο οποίος περνά από τρία στάδια μέχρι να φτάσει στο αποτρόπαιο έγκλημα του.  
 
Μιλώντας στον REPORTER, η εγκληματολόγος Δήμητρα Τσίτση, διαμηνύει πως η σιωπή των θυμάτων δεν θα πρέπει πλέον να αποτελεί επιλογή για καμία γυναίκα, ενώ σκιαγραφεί το προφίλ των δραστών και εξηγεί τα στάδια που προηγούνται μιας συζυγοκτονίας.
 
Το έγκλημα πάθους και η εγκληματολογική προσέγγιση του De Greff
Κατ' αρχήν, στην Εγκληματολογία η συζυγοκτονία κατατάσσεται στα εγκλήματα πάθους. Στο άκουσμα του όρου «ανθρωποκτονία συζύγου» εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος, πώς μπόρεσε ένας άνθρωπος να οπλίσει το χέρι του απέναντι στον άνθρωπο του.
 
Όπως εξηγεί η κ. Τσίτση, «άλλοι, μπορεί να θεωρήσουν τον όρο πολύ συναρπαστικό και μερικές φορές κάποιοι άλλοι, ανάλογα με την περίσταση, να δείξουν επιείκεια στον δράστη. Το έγκλημα είναι μια παραβίαση θεμελιωδών κανόνων (ηθικών και κοινωνικών) που διαμορφώνονται από τους νόμους και συνεπώς από το Κράτος».
 
Φρικτά εγκλήματα πάθους, δυστυχώς υπήρχαν από ανέκαθεν, όπως για παράδειγμα, στις 12/11/2003 όπου 31χρονός δράστης περιέλουσε με βενζίνη την εν διαστάσει σύζυγό του και την πυρπόλησε, ενώ στη συνέχεια κάηκε και ο ίδιος. Επίσης, 2/2/2004, 53χρονος δράστης πυροβόλησε στο κεφάλι την 46χρονη φίλη του και μετά έθεσε τέρμα στην ζωή του.
 
Επικαλούμενη το έργο του Βέλγου εγκληματολόγου, Ettiene De Greef «Έρωτας και εγκλήματα από έρωτα», η κ. Τσίτση ανέφερε ότι, «ο δράστης παρουσιάζεται στα εγκλήματα πάθους σαν ένα παιχνίδι καταναγκασμών που δεν μπορεί να ξεφύγει. Πάρα πολλοί άνθρωποι ταυτίστηκαν με το δράστη, όπως και με το θύμα με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια επιείκεια για τον δράστη. Δυστυχώς, τον τελευταίο καιρό, ακούμε τόσο στην κοινωνία μας όσο και στο εξωτερικό για εγκλήματα πάθους».
 
Το προφίλ των δραστών
Όπως σε όλα τα εγκλήματα, έτσι και στις συζυγοκτονίες, οι ειδικοί δημιουργούν ένα προφίλ των δραστών. Στις συζυγοκτονίες, σύμφωνα με την κ. Τσίτση, οι δράστες είναι κυρίως άντρες, με λευκό ποινικό μητρώο και ψυχικά υγιείς.
 
«Αυτά τα εγκλήματα δεν υποτροπιάζουν, επειδή η μορφή τους είναι περιστασιακή και ο δράστης συνήθως επιλέγει μέρος, το οποίο να είναι οικείο σε αυτόν».
 
Ένα άλλο στοιχείο που εντοπίζεται στο προφίλ των δραστών, είναι πώς τα άτομα που προβαίνουν σε τέτοιου είδους εγκλήματα, έχουν χαμηλό μορφωτικό και κοινωνικό επίπεδο.
 
«Αυτοί οι εγκληματίες δεν μπορούν να θεωρηθούν  "ψυχανώμαλοι" και "παρανοικοί" με βάση την ψυχιατρική, αλλά είναι τα άτομα τα οποία διακατέχονται από επιθετικότητα, κτητικότητα, εγωισμό και ναρκισσισμό».
 
Επικαλούμενη μάλιστα τον καθηγητή Εγκληματολογίας Νέστωρα Κουράκη, η κ. Τσίτση σημείωσε επίσης ότι, «ο δράστης είναι ευέξαπτος, ευσυγκίνητος, βρίσκεται υπό καθεστώς σύγχυσης συνειδήσεως και ψυχικής διαταραχής, σε συνδυασμό με έναν πιθανώς πληγωμένο εγωισμό, βιώνοντας ένα αίσθημα αδικίας και έχοντας τάσεις κτητικότητας».
 
Η πορεία του δράστη μέχρι το έγκλημα
Έχει σκιαγραφηθεί επίσης και η πορεία ενός δράστη μέχρι να φθάσει στη συζυγοκτονία, η οποία είναι το τελικό στάδιο. Σύμφωνα με τον Ettienne De Creff, υπάρχουν τρία στάδια, που οδηγούν στη συζυγοκτονία.
 
Το πρώτο στάδιο είναι η ατελέσφορη συναίνεση. Δηλαδή, ο δράστης έχει στο μυαλό του την αποτρόπαια πράξη, αλλά αυτό με τον καιρό απωθείται χωρίς να γίνει κάτι.
 
Στο δεύτερο στάδιο, στον δράστη γίνεται έμμονη ιδέα ο/η σύντροφος του και βάζει σε ενεργή δράση την εγκληματική ενέργεια. Όταν γίνει αυτό, εξαπολύει απειλές ή αποτυχημένες απόπειρες (όπου και αφήνει την/τον σύντροφο του αβοήθητο όταν κινδυνεύει).
 
Στο τελικό στάδιο και αφότου γίνει η πιο πάνω επεξεργασία στο μυαλό του δράστη, με  οποιαδήποτε αφορμή του δοθεί κάνει σε πράξη την εγκληματική ενέργεια.
 
Η συμπεριφορά του δράστη μετά το έγκλημα
Ο δράστης, όταν διαπράξει την αποτρόπαια πράξη του, δεν βρίσκει νόημα στην ζωή του και δεν τον ενδιαφέρει τι θα πει ο κάθε άνθρωπος γι' αυτόν, αλλά ούτε και οι συνέπειες των πράξεων του.
 
«Το μόνο που τον νοιάζει ουσιαστικά, είναι πώς να ξεφύγει από τον "πόνο" του. Ως εκ τούτου, το 1/3 των δραστών δίνουν τέρμα στην ζωή τους ή παραδίδονται στις Αρχές», ανέφερε η κ. Τσίτση.
 
«Αν τα θύματα βίας αρχίσουν να μιλούν θα προλάβουμε εγκλήματα»
Σε ότι αφορά τις απόπειρες συζυγοκτονιών, το σημαντικότερο είναι τα θύματα που υπόκεινται σε βία να αρχίσουν να μιλούν, αφού ένας από τους λόγους που σημειώνονται τέτοιου είδους περιστατικά, είναι γιατί το θύμα δεν καταγγέλλει, είτε από φόβο, είτε από ντροπή.
 
«Ας μην ξεχνάμαι πώς τα εγκλήματα πάθους εκτός από την λέξη "έγκλημα" έχουν και τη λέξη "πάθος", που είναι ένα συναίσθημα το οποίο δεν αφήνει το θύμα να δεχτεί την ωμή πραγματικότητα στην ζωή του και να ζητήσει βοήθεια, αλλά θεωρεί πώς η βία (ψυχολογική ή σωματική) που του ασκείτε από τον σύζυγό, είναι μεμονωμένο περιστατικό. Συχνά τα θύματα δικαιολογούν τους δράστες ,μέχρι που επέρχεται το ξέσπασμα, η αφορμή και δυστυχώς, η ανθρωποκτονία. Πιστεύω ακράδαντα, πώς όταν τα θύματα ξεκινήσουν να μιλούν, τότε ίσως προλάβουμε πολλές εγκληματικές ενέργειες», συμπλήρωσε η κ. Τσίτση.
 
Τόνισε επίσης εμφατικά πως, «όταν καταγγελθεί ένα τόσο σοβαρό περιστατικό και συνεπώς το θύμα κινδυνεύει, οι αρχές θα πρέπει να το ελέγξουν και να λάβουν τα μέτρα τους, τόσο για την προστασία του θύματος όσο και για τον δράστη».
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας