Παρασκευή 6 Δεκ, 2019 | Επικοινωνία
trans gif

Καληνύχτα Στυλιανέ… Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ…

  11/09/2019 19:17
Καληνύχτα Στυλιανέ… Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ…

Καληνύχτα Στυλιανέ… Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ…

  11/09/2019 19:17
Είναι τουλάχιστον λυπηρό μετά το θάνατο ενός παιδιού, οι αρμόδιοι να παρελαύνουν στα ΜΜΕ επιρρίπτοντας ευθύνες ο ένας στον άλλο, ενώ πριν φάνηκαν αναρμόδιοι να στηρίξουν και να προστατεύσουν ένα ευάλωτο παιδί, που «φώναζε» για βοήθεια.

Για βοήθεια «φώναζε» και η Έλενα Φραντζή, που και σε αυτή την περίπτωση μετά το θάνατο της, η μια υπηρεσία έριχνε το μπαλάκι της ευθύνης στον άλλο, μέχρι που έκλεισαν τα φώτα της δημοσιότητας… Και τότε, ποιος νοιάζεται… Μέχρι που ενάμισι χρόνο μετά, βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές.

Με τη δημοσιοποίηση της είδησης, κάποιοι μετέφεραν την ενόχλησή τους για το γεγονός ότι η υπόθεση είδε το φως της δημοσιότητας, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι πίσω από αυτό το θάνατο κρύβεται απονενοημένη πράξη, και ενδεχομένως να υπάρξει μιμητισμός. Επιχειρήθηκε η είδηση να «πέσει» χαμηλά, μα ακόμα και μετά το θάνατο του, ο Στυλιανός «φώναζε»... «Φώναζε» για δικαίωση και για την προστασία των δύο μικρότερων του αδελφών . Όπως τα προστάτευε και ενόσω ζούσε…

Και αφού το θέμα λαμβάνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και ο θάνατος του 14χρονου ξεγυμνώνει (για άλλη μια φορά) ένα σύστημα που νοσεί, αρχίζει η παρέλαση των αρμοδίων που υπεραμύνονται των ενεργειών τους... Ακριβώς το ίδιο σκηνικό, πριν ενάμιση χρόνο, μετά τον θάνατο της Έλενας Φραντζή, που το Δικαστήριο κατσάδιασε τους λειτουργούς του Γραφείου Ευημερίας, χωρίς ωστόσο, μετά την απόφαση-κόλαφος, να μάθει κανείς τι απέγιναν.

Για κάποια παιδιά, δυστυχώς, δεν έρχονται όλα ρόδινα στη ζωή τους. Κάποια παιδιά μπορεί να μην έχουν καν τα απαραίτητα. Και δεν μιλάμε για υλικά αγαθά. Μιλάμε για αγάπη και στοργή από τους δικούς τους ανθρώπους. Με αυτά μπορεί να ξεπεραστούν πολλά εμπόδια ή και τα πάντα. Εξάλλου πόσες φορές ακούσαμε ανθρώπους να μιλάνε για την φτώχεια που πέρασαν, τα δύσκολα παιδικά χρόνια, αλλά αυτό που τους κράτησε ζωντανούς ήταν η αγάπη. Κι όχι μόνο τους κράτησαν ζωντανούς, αλλά τους δυνάμωσαν πολύ περισσότερο. Και δεν λέμε ότι δεν αγαπήθηκε ο 14χρονος από τους γονείς του. Μπορεί όμως ο τρόπος της μετάδοσης της αγάπης, να μην ήταν ο σωστός.

Κι αν στην περίπτωση της Έλενας Φραντζή οι βιολογικοί της γονείς ήταν απόντες και με τους θετούς έζησε την κόλαση, στην περίπτωση του Στυλιανού τα πράγματα ήταν αλλιώς. Οι συνθήκες, που οι γονείς του δημιούργησαν, τον ανάγκασαν να μεγαλώσει πολύ νωρίς, πολύ σκληρά, πολύ βίαια… Και τα δύο παιδιά όμως είχαν ένα κοινό… Τον πόνο στη ψυχή…

Και εκεί για αυτά τα παιδιά, τον Στυλιανό, την Έλενα και τον κάθε Στυλιανό και Έλενα, έρχονται οι υπηρεσίες του κράτους. Είναι ευθύνη και καθήκον τους να προστατεύσουν αυτά τα παιδιά και να τους δώσουν δύναμη για να σηκωθούν και να περπατήσουν ξανά στα πόδια τους. Και αντί αυτού, όλοι συνένοχοι σε ένα έγκλημα… Γιατί περί εγκλήματος πρόκειται ο θάνατος του 14χρονου, με θύτες τις αρμόδιες υπηρεσίες που γνώριζαν τόσα πολλά, μα έκλεισαν τα αφτιά τους, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Και αν αποδεχθούμε αυτό τον ισχυρισμό, τότε το ερώτημα είναι ποια είναι τελικά υποχρέωση τους έναντι των ανθρώπων που έχουν ανάγκη την στήριξη τους;

Ο Στυλιανός έφυγε… Εξαιτίας όλων μας… Και δεν έχει σημασία ο τρόπος, αλλά το γιατί… Και  αντί αυτοί που πρέπει να καθίσουν να αναλογιστούν τις ευθύνες τους, το μπαλάκι πάει και έρχεται. Κάτι που προκαλεί οργή γιατί δυστυχώς για άλλη μια φορά δεν ακούσαμε τη λέξη συγνώμη. Δεν ακούσαμε κάποιο να πει φανήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων. Δεν τους ακούσαμε να πουν «κάναμε λάθος». Που το λιγότερο που θα μπορούσαν στο τέλος της ημέρας να κάνουν, είναι να σωπάσουν και να μην προσπαθούν να αποποιηθούν τις ευθύνες τους.  Στο κάτω κάτω στην Κύπρο ζούμε, δεν ζούμε στη Σουηδία που οι υπουργοί παραιτούνται επειδή πιάστηκαν να οδηγούν με μερικά μίλιγκραμ αλκοόλ πάνω από το όριο.  

Και κάτι ακόμα… Εάν το δικό σας παιδί έχρηζε βοήθειας;
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας