Δευτέρα 17 Ιουν, 2019 | Επικοινωνία
trans gif

Πάνος Σόμπολος: Οι εγκληματίες δεν έχουν κάτι το διαφορετικό να τους ξεχωρίζεις

Ντίνα Κλεάνθους  14/05/2019 07:00
Πάνος Σόμπολος: Οι εγκληματίες δεν έχουν κάτι το διαφορετικό να τους ξεχωρίζεις

Πάνος Σόμπολος: Οι εγκληματίες δεν έχουν κάτι το διαφορετικό να τους ξεχωρίζεις

Ντίνα Κλεάνθους  14/05/2019 07:00
Πάνος Σόμπολος. Ο εθνικός αστυνομικός συντάκτης της Ελλάδας που κάλυψε για δεκαετίες τα μεγαλύτερα γεγονότα της χώρας. Ο δημοσιογράφος, από τον οποίο μάθαινες τις λεπτομέρειες των εγκλημάτων. Στυγερές δολοφονίες, τραγωδίες, σεισμοί, αποδράσεις, τροχαία, επεισόδια, ληστείες, καταδιώξεις και όλα όσα περιλάμβαναν τότε τα αστυνομικά δελτία. Ο ακούραστος δημοσιογράφος που ξεχώριζε με τον επαγγελματισμό του και βρισκόταν πάντα στην πρώτη γραμμή των γεγονότων.  
 
Με αφορμή την υπόθεση του κατά συρροή δολοφόνου που καθήλωσε και πάγωσε την Κύπρο, ο βετεράνος του αστυνομικού ρεπορτάζ Πάνος Σόμπολος, μιλά στον REPORTER για τον ρόλο του δημοσιογράφου στην κάλυψη τέτοιων μεγάλων γεγονότων.
 

«Αναμφισβήτητα η υπόθεση του κατά συρροή δολοφόνου λοχαγού, ήταν κορυφαίο γεγονός και έλαβε διεθνείς διαστάσεις. Ασχολήθηκαν με αυτή όχι μόνο τα Κυπριακά και τα Ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης αλλά και τα Ευρωπαϊκά κι όχι μόνο. Ο ρόλος του δημοσιογράφου που καλύπτει ένα τέτοιο συγκλονιστικό γεγονός, είναι η σωστή κι αντικειμενική ενημέρωση του κοινού που απευθύνεται. Ερευνούμε όλες τις πτυχές της υπόθεσης, συγκεντρώνουμε όσο γίνεται περισσότερα στοιχεία, τα διασταυρώνουμε οπωσδήποτε και μετά τα δίνουμε στον κόσμο. Δεν χρειάζονται υπερβολές, ούτε να κάνουμε τα πράγματα τραγικότερα απ ότι είναι. Να γράφουμε και να μεταδίδουμε όλες τις εξελίξεις με ψυχραιμία και χωρίς υπερβολές. Αλλά, επαναλαμβάνω, την όποια εξέλιξη να τη διασταυρώνουμε από μία και δύο άλλες πηγές, ώστε να μην επιδέχεται αμφισβήτησης και διάψευσης».

Ωστόσο ο κ. Σόμπολος έχει την άποψη ότι σε τέτοιες μεγάλες υποθέσεις, οι δημοσιογράφοι ξεπερνούν τα όρια. «Δυστυχώς, κάποιες φορές ξεφεύγουμε για λόγους εντυπωσιασμού, τηλεθέασης κ. ά.», αναφέρει
χαρακτηριστικά, ενώ περιγράφει παρόμοιες υποθέσεις που κάλυψε ο ίδιος στη δημοσιογραφική του πορεία.  
 

«Στην Ελλάδα είχαμε αρκετές περιπτώσεις κατά συρροή δολοφόνων. Κατά την μακροχρόνια δημοσιογραφική μου πορεία ασχολήθηκα με διάφορες υποθέσεις και να σας αναφέρω τις χαρακτηριστικότερες:

Δύο Γερμανοί κατά συρροή δολοφόνοι σε διάστημα 37 ημερών σκότωσαν έξι ανυποψίαστους πολίτες και τραυμάτισαν έναν άλλο. Ένας υπάλληλος εταιρίας αλυκών είχε τη μανία να στραγγαλίζει ιερόδουλες. Έστειλε στον άλλο κόσμο τρεις κι αποπειράθηκε να σκοτώσει άλλες έξι. Ένας φοιτητής νομικής στη Θάσο ξεκλήρισε όλη την οικογένειά του (μάνα, πατέρα, αδελφή, γιαγιά και θείο). Ένας ταξιτζής που σκότωνε για το τίποτα, μέσα σε μια δεκαετία δολοφόνησε πέντε κι αποπειράθηκε να σκοτώσει άλλους εννέα. Ο διαβόητος Πάσσαρης που κρατείται στις Ρουμάνικες φυλακές, σκότωσε επτά κι αποπειράθηκε να σκοτώσει άλλους οκτώ.

Αυτές κι άλλες παρόμοιες υποθέσεις μας απασχόλησαν όχι για μέρες, αλλά για χρόνια κι εξακολουθούν να απασχολούν τους νεότερους συναδέλφους μας ακόμη και σήμερα». 

Αναφορικά με τη δράση του κατά συρροή δολοφόνου, ο κ. Σόμπολος, με βάση τα όσα διάβασε, αναφέρει ότι ο 35χρονος λοχαγός «είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Κι αυτοί οι εγκληματίες δεν έχουν κάτι το διαφορετικό να τους ξεχωρίζει κανείς. Όμως μέσα τους θεριεύει και κυριαρχεί αυτό που λέμε ο κακός εαυτός. Αυτός υπερισχύει και οδηγούνται αυτοί οι άνθρωποι στο να γίνουν κατά συρροή δολοφόνοι. Αλλά κάθε περίπτωση, χρειάζεται να ερευνηθεί επισταμένως, τόσο για τον ίδιο όσο και για το συγγενικό του γενεαλογικό δέντρο. Οπωσδήποτε όμως, αυτά είναι θέματα για τους ψυχίατρους και τους ψυχολόγους κι όχι για μας τους δημοσιογράφους».

H υπόθεση Φραντζή που τον συγκλόνισε
 
Ο Πάνος Σόμπολος ήθελε από τα γυμνασιακά του χρόνια να γίνει δημοσιογράφος. Μάλιστα, στην τελευταία τάξη είχε αρχίσει να γράφει διάφορα θέματα και σε τοπική εφημερίδα της Αιτωλοακαρνανίας από όπου κατάγεται. «Ήταν το μεράκι και η αγάπη μου για τη δημοσιογραφία, πήγα στη σχολή και τελικά τα κατάφερα», αναφέρει ο κ. Σόμπολος περιγράφοντας τα πρώτα του βήματα στη δημοσιογραφία.

Στη συνεχεία μπήκε στη ζωή του το αστυνομικό ρεπορτάζ. Όχι από επιλογή, αλλά τυχαία. Ωστόσο στη συνέχεια του δόθηκαν ευκαιρίας για να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο, μα δεν το έκανε.
 

«Δεν το επέλεξα. Μου έτυχε. Όταν προσπαθείς να βρεις δουλειά σε εφημερίδα ή σε οποιοδήποτε άλλο Μέσο Ενημέρωσης, δεν έχεις περιθώρια επιλογής. Στόχος σου είναι να βάλεις πόδι στο χώρο και να μπορέσεις να εδραιωθείς με την δουλειά σου και την προσφορά σου. Με είχαν τοποθετήσει βοηθό του αστυνομικού συντάκτη. Μου έτυχε λοιπόν κι έτσι έμεινα στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Δεν έφυγα, παρά το γεγονός ότι μου παρουσιάστηκαν πολλές και καλές ευκαιρίες στη δημοσιογραφική μου διαδρομή».

Ερωτηθείς ο κ. Σόμπολος αν θα επέλεγε και πάλι το αστυνομικό ρεπορτάζ εάν γύριζε το χρόνο πίσω, η απάντηση ήταν ξεκάθαρη…
 

«Έχω μια αρχή στη ζωή μου που την τηρώ απαρέγκλιτα. Όπου ταχθώ να δουλέψω και σε όποιον τομέα τοποθετηθώ να υπηρετήσω, θα κάνω τρία πράγματα: Θα αγαπήσω αυτό που κάνω, θα επιδοθώ εξ ολοκλήρου σ αυτό κι όταν βγαίνω να ενημερώσω τον κόσμο, θα τον ενημερώνω σωστά, αντικειμενικά, χωρίς φανατισμούς ή υπερβολές ή  σκοπιμότητες».

Ο Πάνος Σόμπολος κάλυψε εκατοντάδες ρεπορτάζ, αρκετά εκ των οποίων τον σημάδεψαν και θα τα θυμάται για πάντα.


Μια υπόθεση που τον συγκλόνισε ήταν η υπόθεση Φραντζή που στραγγάλισε τη γυναίκα του,  την κομμάτιασε με το κοφτερό μαχαίρι, έβαλε τα κομμάτια σε σακούλες σκουπιδιών και τα πέταξε σε κάδο απορριμμάτων.
 

«Όμως η συγκλονιστικότερη υπόθεση που έζησα ήταν στις πυρκαγιές της Ηλείας το 2007 όταν αντίκρισα μια μάνα να είναι γονατιστή, να κρατάει στην αγκαλιά της τα τρία παιδάκια της και το τέταρτο το μεγαλύτερο, το βρήκαμε σε κάποια απόσταση. Και οι πέντε νεκροί! Φοβερό κι απίστευτο αυτό που αντικρίζαμε!»

 
Άλλο ο δημοσιογράφος, άλλο ο ανακριτής
 
Σε σχέση με το ρόλο του δημοσιογράφου, ο οποίος πολλές φορές προσπαθεί και αυτός να βρει την άκρη του νήματος, ο Πάνος Σόμπολος αναφέρει ότι η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να μεταδίδει τα γεγονότα.
 

«Στα σαράντα χρόνια της δημοσιογραφικής μου πορείας ποτέ δεν μπέρδεψα τους ρόλους. Άλλη είναι η δουλειά του ανακριτή, άλλη του εισαγγελέα, άλλη του αστυνομικού κι άλλη του δημοσιογράφου. Δεν είναι η δουλειά του δημοσιογράφου να βρει τον δολοφόνο, ούτε να κάνει τον εισαγγελέα και τον δικαστή, δηλαδή να καταδικάζει ή να αθωώνει».

 
Πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι οι δημοσιογράφοι και κυρίως οι αστυνομικοί συντάκτες, με το πέρασμα των χρόνων αποκτηνώνονται και εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο πόνο, στο βωμό της τηλεθέασης και της αναγνωσιμότητας. Ωστόσο τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι, αφού και οι δημοσιογράφοι είναι άνθρωποι, με συναισθήματα και λυγίζουν.   
 

«Δεν έχουμε αποκτηνωθεί ούτε εκμεταλλευόμαστε τον πόνο του άλλου. Προσπαθούμε να καλύψουμε απ όλες τις πλευρές και όλες τις πτυχές του, το όποιο γεγονός έρχεται στην επικαιρότητα. Να ενημερώσουμε σωστά, αντικειμενικά και με κάθε ενδιαφέρουσα  λεπτομέρεια τον κόσμο», είναι η απάντηση που δίνει ο Πάνος Σόμπολος, προσθέτοντας πως ο ίδιος όλα αυτά τα χρόνια, έτσι πορεύτηκε στην δημοσιογραφική του πορεία, «κι αυτά λέω να εφαρμόζουν και οι νεότεροι συνάδελφοί μας».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
 
Πίσω στην αρχή της σελίδας