Δευτέρα 15 Ιουλ, 2019 | Επικοινωνία
trans gif

Αυτές οι ψυχές που έφυγαν θα μας στοιχειώνουν για πάντα…

Γιώργος Χατζηπαναγή  25/04/2019 21:39
Αυτές οι ψυχές που έφυγαν θα μας στοιχειώνουν για πάντα…

Αυτές οι ψυχές που έφυγαν θα μας στοιχειώνουν για πάντα…

Γιώργος Χατζηπαναγή  25/04/2019 21:39
Δεν υπάρχουν λόγια που μπορούν να χαρακτηρίσουν τη βιαιότητα, τη φρίκη, το έγκλημα και την απάνθρωπη δράση του κατά συρροή δολοφόνου που έχει αφήσει στήλη άλατος το παγκύπριο.
 
Κυνικός δολοφόνος, με στοιχεία στυγνού εγκληματία. Ένας άνθρωπος, που σκόρπιζε στο πέρασμα του πόνο, θλίψη και τρόμο. Ένας άνθρωπος, που αρκετές από τις γυναίκες που βρέθηκαν ενώπιον του είδαν για τελευταία φορά το φως. Γυναίκες από άλλες χώρες που ήρθαν στην Κύπρο και προσπαθούσαν να βγάλουν τα προς το ζην.
 
Παιδιά που έκαναν μόνο όνειρα για το μέλλον. Αθώες ψυχές που έζησαν την κόλαση στα χέρια του πιο στυγνού εγκληματία που γεννήθηκε και έζησε στην σύγχρονη Κύπρο.
 
Όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες, όχι μόνο δεν τα χωράει ο ανθρώπινος νους, αλλά ούτε το πιο διαβολικό μυαλό δεν θα μπορούσε να τα συλλάβει.
 
Οργή, πόνος, θλίψη και επτά τεράστια γιατί για τον ή τους υπαίτιους  
 
Μπορεί η Marry Rose, η Μaricar, η Arian, η Livia, η Elena, η Sierra και η γυναίκα που παραμένουν άγνωστα ακόμα τα στοιχεία της να μην είναι από την Κύπρο, ωστόσο είναι γυναίκες και παιδιά που έχασαν τη ζωή τους από τα χέρια ενός ανθρώπου υπεράνω υποψίας, που δρούσε κάτω από τον μανδύα του έντιμου στρατιωτικού της Εθνικής Φρουράς.
 
Ενός δολοφόνου για τον οποίο κάποιοι σφύριζαν αδιάφορα. Καταγγελίες για ελλείποντα και μαρτυρίες, που οι αρμόδιοι δεν εντόπιζαν στοιχεία. Η ανοχή μεγάλωνε τον κύκλο αίματος κι αν δεν ήταν ένας τουρίστας από τη Γερμανία, ίσως απόψε άλλο ένα πτώμα να κειτόταν νεκρό από τα χέρια του. Θα πεταγόταν σε ένα φρεάτιο, σε ένα πηγάδι ή σε μια λίμνη.
 
Αν αυτούς τους φόνους τους εξιχνιάσουμε δεν θα έχουμε πολύ θετικές εξελίξεις όπως διαμήνυαν κάποιοι πριν μερικές μέρες… Θετικές εξελίξεις θα είχαμε αν όλο αυτό κοβόταν εν τη γενέσει του μόλις ξεκινούσε…
 
Πλέον ότι κι αν γίνει, όσα πτώματα κι αν ανασυρθούν θα βαρύνουν τις πλάτες αυτών που κοιμόνταν ήσυχοι για τουλάχιστον δύο χρόνια και πίστευαν ότι όλα κυλούσαν ρολόι σε αυτόν τον δύσμοιρο τόπο.
 
Αυτές οι ψυχές που έφυγαν θα μας στοιχειώνουν για πάντα…
Livia, Elena, Maricar, Arian, Marry, Sierra και εσένα που δυστυχώς δεν γνωρίζουμε το όνομα σου και αναγκαζόμαστε να σε προσφωνούμε Ινδή ή Νεπαλή, ντρέπομαι πραγματικά για όσα ζήσατε, αλλά ντρέπομαι περισσότερο για όσα δεν προλάβατε να ζήσετε ελέω του «Ορέστη» και κάποιων άλλων.
 
Μεθάυριο έρχεται ανάσταση…όχι όμως για όλους μας…
 
 
Πίσω στην αρχή της σελίδας