Κυριακή 20 Σεπ, 2020 | Επικοινωνία
trans gif

Τα πνεύματα της αντιλογίας και η εγκληματική ασέβεια των αντιδραστικών ξερόλων

Γιώργος Πλουτάρχου  06/08/2020 07:08
Τα πνεύματα της αντιλογίας και η εγκληματική ασέβεια των αντιδραστικών ξερόλων

Τα πνεύματα της αντιλογίας και η εγκληματική ασέβεια των αντιδραστικών ξερόλων

Γιώργος Πλουτάρχου  06/08/2020 07:08
Το γεγονός ότι ως λαός είμαστε σε γενικές γραμμές αντιδραστικοί, εκκεντρικοί, απείθαρχοι και εν μέρει ψευδοεπαναστάτες, κυρίως του πληκτρολογίου, είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα που επιβεβαιώνεται μέσα από διαχρονικές συμπεριφορές αρκετών συμπολιτών μας.
 
Το έχουμε στο dna μας να είμαστε ξερόλες, πνεύματα της αντιλογίας και εκνευριστικά θορυβώδεις όταν θέλουμε ν’ αποκτήσουμε έστω και λίγα λεπτά σημασίας γύρω από τους εαυτούς μας. Μας αρέσει να διαφωνούμε απλώς για να διαφωνήσουμε, γουστάρουμε να αφορίζουμε απόψεις χωρίς να είμαστε σε θέση να τις αντικρούσουμε με επιχειρήματα, να κρίνουμε και να επικρίνουμε εκ του ασφαλούς χωρίς να διαθέτουμε καν το στοιχειώδες γνωστικό υπόβαθρο για να αντιπροτείνουμε, να χαρακτηρίζουμε και να σπιλώνουμε συνειδήσεις, να θεωρούμε θέσφατο αυτό που εμείς πιστεύουμε ως αλήθεια και κάτι περίπου σαν μίασμα οτιδήποτε απορρίπτουμε ως μη συμβατό με τις πεποιθήσεις μας. Να λέμε μαύρο, επειδή ο συνομιλητής μας λέει άσπρο και το αντίθετο.
Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που μας διακρίνουν ως λαό και ως κοινωνία τα συναντάμε στην καθημερινότητά μας, είναι εμφανή σε διάφορες εκφάνσεις της ζωής μας. Από το επίπεδο του δημόσιου πολιτικού διαλόγου που θα διεξαχθεί αναφορικά με το σημαντικότερο ζήτημα που απασχολεί τον τόπο, μέχρι την συζήτηση που θα ακούσει ή στην οποία θα συμμετάσχει κανείς στο καφενείο του πιο απομακρυσμένου χωριού για την… μάππα.   
 
Εν καιρώ πανδημίας λοιπόν, και δη κατά την πρώτη της φάση την περασμένη άνοιξη, διαβάσαμε και ακούσαμε από συμπολίτες μας που κατά τρόπο απόλυτο πληρούν τις πιο πάνω… κατασκευαστικές προδιαγραφές, του κόσμου τα τρελά και τα παράδοξα. Ότι κορωνοϊός δεν υπάρχει και πως όλα όσα ζούμε είναι ένα καλοστημένο σχέδιο με στόχο την εξόντωσή μας, ότι μας έκλεισαν μέσα για να τοποθετήσουν τις 5G κεραίες (σ.σ. με αποτέλεσμα να την πληρώσουν και μερικές άσχετες ανυποψίαστες κεραίες που κάποιοι «καμένοι» αποφάσισαν να τις κάψουν), ότι απαγορεύτηκε η παρουσία των πιστών στην εκκλησία με απώτερο στόχο να πληγεί η πίστη μας και πολλές άλλες ανάλογες θεωρίες συνομωσίας, για να γελάς και να κλαις ταυτόχρονα.
 
 
Και φυσικά, βροχή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι διαμαρτυρίες και οι φωνές για τον εγκλεισμό και τις απαγορεύσεις, βροχή ο αρνητισμός και η έκφραση δυσφορίας και δυσαρέσκειας για κάθε απόφαση που λαμβανόταν και ανακοινωνόταν, που όσο επώδυνη και αν ήταν, απέβλεπε σε ένα στόχο προφανή και αυτονόητο. Τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας.
 
Βεβαίως, παρά τις προαναφερθείσες κωμικοτραγικές συμπεριφορές, στη συντριπτική μας πλειοψηφία ως κοινωνία συμπεριφερθήκαμε ώριμα και υπεύθυνα, αντιληφθήκαμε την κρισιμότητα της κατάστασης, ακολουθήσαμε τις οδηγίες των ειδικών και μπορέσαμε πολύ πιο αποτελεσματικά από πολλές άλλες χώρες να περιορίσουμε την εξάπλωση του ιού και τις κατά πολύ μεγαλύτερου μεγέθους απώλειες που θα μπορούσε να προκαλέσει. Ίσως επειδή λειτούργησε το ένστικτο της επιβίωσης, ίσως επειδή δεν είχαμε άλλη επιλογή και περιθώρια πολλά για μαγκιές, ίσως γιατί παρ’ όλα τα στραβά και τα ανάποδά μας, μπορούμε όταν το θελήσουμε να κάνουμε πράγματα και να συμπεριφερθούμε κατά τρόπο που ούτε οι ίδιοι μπορούμε να φανταστούμε, η αλήθεια είναι πως, τουλάχιστον πλειοψηφικά, εκπλήξαμε με την αντίδραση και τα αντανακλαστικά μας θετικά και ευχάριστα.   
Επιστρέψαμε έτσι σταδιακά στην κανονικότητα. Σε μια νέα είδους κανονικότητα όμως, όπου θα έπρεπε να κατανοήσουμε και να αποδεχτούμε πως για όσο διάστημα απαιτείτο, θα έπρεπε να ζήσουμε και να συνυπάρξουμε αρμονικά με τον κορωνοϊό, ότι θα έπρεπε να συνεχίσουμε να λαμβάνουμε τα απαραίτητα μέτρα αυτοπροστασίας και πως σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να θεωρήσουμε ότι ο ανοιξιάτικος εφιάλτης που βιώσαμε αποτελεί οριστικά παρελθόν. Σε μια νέα είδους κανονικότητα, η οποία για να διατηρείτο και σε κάποια στιγμή να γινόταν ξανά φυσιολογική, ήταν επιβεβλημένο να παραμείνουμε πειθαρχημένοι, σοβαροί και απόλυτα συμμορφούμενοι προς όλα όσα οι καθ’ ύλην αρμόδιοι μας συμβούλευαν.
 
Δυστυχώς αποτύχαμε, φανήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων και των προσδοκιών που οι ίδιοι δημιουργήσαμε για τους εαυτούς μας. Η επιστροφή στη νέα είδους κανονικότητα με την άρση των περιοριστικών μέτρων, σηματοδότησε συνάμα την επιστροφή του κακού μας εαυτού, την επιστροφή στις νοοτροπίες εκείνες που έστω και για μερικούς μήνες καταφέραμε να αφήσουμε στο περιθώριο, την επιστροφή στον εγωκεντρισμό μας και την προκλητική αδιαφορία μας για το κοινό καλό. Όχι όλοι αλλά κάποιοι συμπολίτες μας, ικανοί όπως πάντα να ανατινάξουν την προσπάθεια και τις θυσίες των πολλών, αποφάσισαν πως θα κάνουν ό,τι οι ίδιοι θέλουν χωρίς να λογαριάζουν κανένα, πως θα ακροβατήσουν σε τεντωμένο σχοινί χωρίς να τους νοιάζει αν πέφτοντας θα συμπαρασύρουν μαζί τους και τους υπόλοιπους. Ένας εγκληματικός εφησυχασμός, μια στάση αλαζονική και γεμάτη ασέβεια προς τον συνάνθρωπο, προς τον πλήρως συνειδητοποιημένο και νομοταγή πολίτη, που έκανε και εξακολουθεί να κάνει αυτά που πρέπει, προκειμένου η πανδημία στην χωρά μας-αν μη τι άλλο- να περιοριστεί, αφού δεν είναι δυνατό να εκλείψει.
 
 
Αποτέλεσμα, η νέα έξαρση της πανδημίας στην οποία βρισκόμαστε τις τελευταίες βδομάδες και φόβος για ένα δεύτερο κύμα, που ούτε στα χειρότερα των ονείρων μας δεν θέλουμε να ζήσουμε. Και να σου πάλι οι κάθε λογής ξερόλες να βγαίνουν σαν σαλιγκάρια από τα καβούρια τους και να επανεμφανίζονται κρίνοντας από καθ’ έδρας, να σου οι κάθε λογής συνωμοσιολόγοι να επιστρέφουν δριμύτεροι, με νέα αφηγήματα και νέα σενάρια επιστημονικής φαντασίας να συμπεριφέρονται ανεύθυνα και επικίνδυνα, να σου αυτοί που διατυμπανίζουν πως δεν υπάρχει κορωνοϊός να κατηγορούν και να καταλογίζουν ανεπάρκεια σε αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις για τον κορωνοϊό, να σου αυτοί που φώναζαν γιατί να μας κλείσουν στο σπίτι, να φωνάζουν τώρα γιατί μας άφησαν έξω και πάει λέγοντας.  Παράνοια η κατάσταση και πού είστε να έρθει και το δεύτερο κύμα…
 
Όμως στην οριακή κατάσταση που σήμερα είμαστε και για να μην έρθει το δεύτερο κύμα, ο παραμικρός χώρος δεν υπάρχει για όσους από βίτσιο, έπαρση, βλακεία ή από οποιοδήποτε άλλο σύνδρομο πάσχουν, θέλουν να εμφανίζονται σαν τα πνεύματα της αντιλογίας, σαν δήθεν επαναστάτες, σαν οι δήθεν έξυπνοι της υπόθεσης που δεν υπολογίζουν τον κορωνοϊό και στα… παλαιότερα των υποδημάτων τους όλοι οι άλλοι. Αυτοί του είδους τα άτομα, αυτού του είδους οι χαρακτήρες και αυτού του είδους οι προσεγγίσεις, αποτελούν δημόσιο κίνδυνο και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται από την πολιτεία. Η επίδειξη μηδενικής ανοχής προς όλους όσοι θεωρούν πως μπορούν να κάνουν του κεφαλιού τους και να φέρνουν το ολικό πισωγύρισμα ακόμη πιο κοντά, επιβάλλεται να είναι μονόδρομος. Δεν υπάρχουν περιθώρια, δεν υπάρχει κανένα ελαφρυντικό να τους καταλογίσει κανείς.   
 
 
Τον δρόμο που πρέπει να ακολουθηθεί και στην Κύπρο για όλους αυτούς, τον έδειξε με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο στο χθεσινό του διάγγελμα ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κυριάκος Μητσοτάκης. «Απορρίπτουμε τις θεωρίες συνωμοσίας που καλούν σε απειθαρχία στα μέτρα που εισηγούνται οι ειδικοί επιστήμονες για να προστατεύσουμε την υγεία όλων. Δηλητηριάζουν την κοινωνία και σπέρνουν τον κίνδυνο. Γι’ αυτό και θα αντιμετωπιστούν ανάλογα από την πολιτεία». Τόσο απλά και τόσο ξεκάθαρα. 
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας