Πέμπτη 1 Οκτ, 2020 | Επικοινωνία
trans gif

Η χαριστική βολή, οι επί παντός επιστητού «ειδικοί» και οι… τόπακες

  04/08/2020 06:50
Η χαριστική βολή, οι επί παντός επιστητού «ειδικοί» και οι… τόπακες

Η χαριστική βολή, οι επί παντός επιστητού «ειδικοί» και οι… τόπακες

  04/08/2020 06:50
Χαριστική βολή στους ήδη καταπονημένους από όλες τις απόψεις πολίτες, αποτελούν οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών με την έξαρση της πανδημίας και τον εντοπισμό νέων επιμολύνσεων εντός της κοινότητας, κάτι που ανάγκασε την Κυβέρνηση να λάβει εκ νέου μέτρα, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να παρθούν ακόμη αυστηρότερες αποφάσεις, εάν η κατάσταση ξεφύγει ακόμη περισσότερο. 
 
Κι ενώ από τις 15 Μαρτίου, όταν ανακοινώθηκε η πρώτη δέσμη σημαντικών αποφάσεων για τον κορωνοϊό μέχρι και πριν από λίγες ημέρες, αυτοί που αμφισβήτησαν τους χειρισμούς της Κυβέρνησης, ήταν ελάχιστοι και άτομα που συνηθίζουν να κάνουν την εμφάνιση τους απλώς για να διαφωνήσουν, τις τελευταίες ημέρες, εμφανίστηκαν πολλοί «ειδικοί» που καταγγέλλουν λάθη, παραλήψεις και διαπλεκόμενα συμφέροντα. 
 
Οι αρμόδιοι και οι δημοσιογράφοι
Οι φωνές των τελευταίων ημερών πολλές και από παντού. Πρώτα θύματα, οι δημοσιογράφοι που λειτουργούν ως αγγελιαφόροι της είδησης. «Θέλουν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, θέλουν να μας ξαναβάλουν σε lockdown, θέλουν να μας ελέγχουν» και άλλα πολλά «θέλουν» θα βρει κανείς με μια σύντομη περιδιάβαση στα social media. 
 
Θύματα βέβαια είναι και οι αρμόδιοι, είτε από το Υπουργείο Υγείας, είτε από τα μέλη της επιδημιολογικής μονάδας. Οι άνθρωποι δηλαδή, που ανέλαβαν, αφιλοκερδώς, την ευθύνη και το βάρος της διαχείρισης από τα σπάργανα της επιδημίας και το δύσκολο έργο της καθοδήγησης του γενικού πληθυσμού. Αυτοί λοιπόν σήμερα, παρουσιάζονται ως άχρηστοι, ανίδεοι και εργαλεία εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων. 
 
Η εξάντληση της υπομονής των πολιτών, η ψυχολογική καταπόνηση και ο υπαρκτός φόβος για ακόμα χειρότερες μέρες, προκαλούν αυτό το άδικο ξέσπασμα. Άλλωστε ως λαός ποτέ δεν διακρινόμασταν για την υπομονή και τη ψυχραιμία μας στη διαχείριση δύσκολων καταστάσεων. 
 
Η υποδειγματική διαχείριση από πολιτεία και από το μεγαλύτερο ποσοστό των πολιτών στην α΄ φάση διαχείρισης της πανδημίας, σήμερα βρίσκεται στον αέρα, αφού υπάρχουν και αυτοί οι λίγοι, που θέλουν να πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα και να κρίνουν επί παντός επιστητού. Ειδικά, σε αυτή τη φάση, που πλέον γνωρίζουμε τον ιό, έχουμε άποψη και αυτή ως είθισται στον τόπο μας, είναι απόλυτη. 
 
Αντί, δηλαδή, να εκμεταλλευτούμε τη γνώση που λάβαμε τους τελευταίους τέσσερις μήνες, για να αντιμετωπίσουμε τον ιό στα ίσα και όχι κρυμμένοι μέσα στα σπίτια μας, αναλωνόμαστε σε μια άνευ περιεχομένου κουβέντα που δεν οδηγεί πουθενά. Αντιθέτως, θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο για εμάς και τον τόπο μας, αν όλα αυτά που μάθαμε κατά τους προηγούμενος μήνες, τα χρησιμοποιούσαμε ως όπλα σε αυτή τη νέα μάχη. Να τηρούμε τις αποστάσεις, να φοράμε τις μάσκες μας, να ακολουθούμε τα πρωτόκολλα... 
 
Κάτι που εάν τηρούσαμε όλοι ευλαβικά, σήμερα τα κρούσματα δεν θα ήταν διψήφια, δεν θα υπήρχαν ορφανά κρούσματα, δεν θα υπήρχαν αυξημένες εγχώριες λοιμώξεις, δεν θα έρχονταν νέα μέτρα και δεν θα βρισκόμασταν ξανά σε κατάσταση συναγερμού… Πολύ απλά τα κρούσματα θα περιορίζονταν σε αυτούς που εντοπίζαμε στις πύλες εισόδου και θα υπήρχαν μεμονωμένες καταγραφές εγχώριας μετάδοσης. 
 
Τα λάθη και η αντιπολίτευση
Έγιναν λάθη; Ναι, σαφώς και έγιναν και από την Κυβέρνηση και από τους επιδημιολόγους. Ειδικά για τις αρχές της πανδημίας, υπάρχει και επίσημη παραδοχή επί τούτου από τον ίδιο τον υπουργό Υγείας, Κωνσταντίνο Ιωάννου. 
 
Με βάση όμως τα όσα περάσαμε στην Κύπρο και όσα συνέβησαν σε άλλες χώρες στο εξωτερικό, η διαχείριση από την Κυπριακή Δημοκρατία παίρνει άριστα και η πολιτική που ακολουθήθηκε δικαιώθηκε, αφού τα λάθη μειώθηκαν στο ελάχιστο και στη συνέχεια εξαλείφθηκαν. 
 
Αυτό άλλωστε διαφαίνεται και από το γεγονός πως τα κόμματα της αντιπολίτευσης, σε κανένα στάδιο της πρώτης φάσης δεν διαφώνησαν, ή τουλάχιστον, δεν εξέφρασαν δημόσια τη διαφωνία τους. Βέβαια η νέα έξαρση που βιώνουμε τις τελευταίες ημέρες, υπήρξε όπως και για τους παντός καιρού διαφωνούντες, έτσι και για την αντιπολίτευση πεδίον δόξης λαμπρό για να παράξουν αντιπολιτευτικό λόγο. 
 
Ωστόσο, ακόμα και όταν ανακοινώνονταν οι χαλαρώσεις, κανείς εξ αυτών δεν διαφώνησε. Μόνο εκ των υστέρων και κρίνοντας εκ του αποτελέσματος.
 
Ανευθυνότητα…
Και πέραν της πολιτική πτυχής, θα ήταν παράληψη να μην παραδεχθούμε και να δούμε τα εγκληματικά λάθη που έγιναν από πλευράς μερίδας πολιτών, η οποία συμπεριφέρθηκε λες και εξαλείφθηκε ο ιός, σπάζοντας την καραντίνα και με πλήρη ανευθυνότητα συνέβαλαν στην διασπορά του ιού. 
 
Ο ένας έσπασε την καραντίνα να πάει βόλτα, ο άλλος δεν μπορούσε να περιμένει το αποτέλεσμα του τεστ και αποφάσισε να μεταβεί σε δημόσιο χώρο, εκεί όπου βρίσκονταν αρκετοί πολίτες, για να κάνει δεύτερο, η άλλη αποφάσισε να κάνει παιδικό πάρτι ενώ έπρεπε να ήταν σε αυτοπεριορισμό, και άλλα τόσα παραδείγματα… 
 
Το τίμημα
Τα αυστηρά μέτρα και το lockdown, με ότι αυτό περιλάμβανε, από το κλείσιμο επιχειρήσεων μέχρι το κλείσιμο των αεροδρομίων, είχε και το ανάλογο τίμημα. Ένα τίμημα που ο Κύπριος φορολογούμενος θα κληθεί να πληρώσει με το παραπάνω. Είναι ξεκάθαρο πως ένα νέο lockdown θα διέγραφε ακόμα ένα πιο ζοφερό μέλλον. 
 
Η μοναδικός δρόμος που ως πολίτες μπορούμε να ακολουθήσουμε στην παρούσα συγκυρία, είναι αυτός της υπομονής και της επιμονής με την τήρηση των βασικών μέτρων που θα κρατήσουν τον ιό μακριά μας. 
 
Θα εξαλειφθεί ο ιός από την κοινότητα; Όχι, δεν πρόκειται να εξαλειφθεί, μπορεί όμως να περιοριστεί και παράλληλα να επιτρέψει στους αρμοδίους να μην εξαναγκαστούν εκ νέου στη λήψη επίπονων μέτρων που θα αποτελέσουν την χαριστική βολή σε οικονομία και κοινωνία αντίστοιχα. 
 
Το πάθημα, δηλαδή, του πρώτου lockdown και των συνεπειών του, να γίνει μάθημα για όλους εμάς. Με απλά λόγια, αν δεν συνειδητοποιήσουμε, ότι οι συνέπειες ενός νέου lockdown είναι το ίδιο καταστροφικές με τις ανεύθυνες συμπεριφορές που διαβάζουμε τις τελευταίες ημέρες και πως η μοναδική και επιβεβλημένη οδός είναι αυτή της κοινωνικοποίησης μας, τηρώντας μέτρα και πρωτόκολλα, οι μέρες που έρχονται θα είναι το ίδιο δυσοίωνες με του Μαρτίου και του Απριλίου. 
 
O τοπικισμός
Γιορτή δική μου παραμονή δική σου, λέει ο θυμόσοφος λαός και έχει δίκαιο. Από την αρχή της πανδημίας, βιώσαμε πολλές καταστάσεις με τοπικές εστίες μετάδοσης. Αρχικά ήταν η Πάφος και το Νοσοκομείο της, μετά η Αραδίππου, σήμερα η Λεμεσός. 
 
Σε όλες τις περιπτώσεις, ειδικά στα social media, διαβάσαμε διάφορα. «Πολεμούν την Πάφο», «έβαλαν στο στόχαστρο την Αραδίππου», «θέλουν να διαλύσουν οικονομικά τη Λεμεσό» και άλλα πολλά.  
 
Η συγκεκριμένη διάσταση είναι πολυσύνθετη και χρονολογείται. Αν δεν κατανοήσουμε πως είμαστε μια κουκκίδα στον πλανήτη και πως όσο ο τοπικισμός εδραιώνεται, ακόμα και σε τέτοια σημαντικά προβλήματα, τα προβλήματά μας θα αυξάνονται αντί να επιλύονται και θα αναλωνόμαστε σε άσκοπες συζητήσεις. 
 
Η ετοιμότητα
Και κάτι ενθαρρυντικό για το τέλος… Ο μεγάλος κίνδυνος του πρώτου κύματος δεν ήταν άλλος από τους συνανθρώπους μας που ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες και την περίθαλψη που είμασταν σε θέση, ως χώρα να τους παρέχουμε. 
 
Οι λιγοστές κλίνες στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, η δικαιολογημένη άγνοια που είχαν γιατροί και νοσηλευτές στη νοσηλεία τέτοιων περιστατικών ανήκουν πια στο παρελθόν. Τα νοσοκομεία, οι γιατροί και οι νοσηλευτές μας, γνωρίζουν πλέον τον αόρατο εχθρό και έχουν στα χέρια τους όλες εκείνες τις γνώσεις και τα εφόδια για να παρέχουν την καλύτερη δυνατή θεραπεία σε συνανθρώπους μας που θα τους χρειαστούν. 
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας