Δευτέρα 3 Αυγ, 2020 | Επικοινωνία
trans gif

Σχεδόν δύο αιώνες από τον απαγχονισμό του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού

  09/07/2020 10:14
Σχεδόν δύο αιώνες από τον απαγχονισμό του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού

Σχεδόν δύο αιώνες από τον απαγχονισμό του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού

  09/07/2020 10:14
«Η Ρωμιοσύνη εν φυλή, σσινότζαιρη του κόσμου, κανένας εν εβρέθηκε για να την ιξηλείψη, κανένας γιατί σσιέπει την που τ’ άψη ο Θεός μου. Σφάξε μας ούλους τζι’ ας γενή το γαίμαν μας αυλάτζιν, κάμε τον κόσμον ματζιελλειόν τζιαι τους Ρωμιούς τραούλλια, αμμά ξέρε πως ίλαντρον όντας κοπή καβάτζιν τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια. Το ‘νιν αντάν να τρώ’ την γην τρώει την γην θαρκέται, μα πάντα τζιείνον τρώεται τζιαι τζιείνον καταλυέται....».
 
Ίσως οι πιο διαδεδομένοι στίχοι του ποιήματος του Βασίλη Μιχαηλίδη «9η Ιουλίου». Ένα ποίημα που περιγράφει μία ημέρα σταθμό, η οποία αποτελεί φάρο αντίστασης του κυπριακού ελληνισμού απέναντι στην οθωμανική αυτοκρατορία. Σε μια περίοδο που οι αγωνιστές του 1821 έδιναν αγώνες στην ελληνική επικράτεια για να αποτινάξουν τον οθωμανικό ζυγό, οι Έλληνες της Κύπρου έδιναν τη δική τους μάχη.
 
Έχουν περάσει σχεδόν δύο αιώνες από την ημέρα που ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός και άλλοι κληρικοί της Κύπρου δολοφονήθηκαν από τον Κυβερνήτης της Κύπρου Κιουτσούκ Μεχμέτ. Η Πολιτεία τίμησε τους εθνομάρτυρες, με τον νυν Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, Χρυσόστομο, να πρωτοστατεί της λειτουργίας, που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης. Την Κυβέρνηση εκπροσώπησε ο υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, Πρόδρομος Προδρόμου.
 
Στο επιμνημόσυνο λόγο, ο υπουργός Παιδείας τόνισε πως «το δίδαγμα το οποίο αντλείται μέσα από τη σημερινή αναδρομή στη θυσία του Εθνομάρτυρα Κυπριανού και των άλλων μαρτύρων της 9ης Ιουλίου 1821 είναι να χαλυβδώσουμε και σήμερα τη θέληση και την αποφασιστικότητά μας για δικαίωση της πολύπαθης πατρίδας μας».
 

Η θυσία του Αρχιεπίσκοπου Κυπριανού και των άλλων κληρικών
Ο Κιουτσούκ Μεχμέτ ήταν αποφασισμένος να καταστείλει οποιαδήποτε απόπειρα επανάστασης. Με αφορμή προκηρύξεις που διένειμε στη Λάρνακα ο Αρχιμανδρίτης Θεοφύλακτος Θησέας, ο Κιουτσούκ κατήγγειλε στην Υψηλή Πύλη ότι οι Έλληνες Κύπριοι ετοίμαζαν επανάσταση, υποβάλλοντας ταυτόχρονα και κατάλογο προγραφών επιφανών προσώπων.
 
Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση, αποφάσισε να αναλάβει δράση. Μυήθηκε αμέσως στη Φιλικά Εταιρεία, αλλά δεν συμμετείχε σε εμπόλεμες συγκρούσεις, για να μην εξαγριώσει τους Τούρκους και τον Κουτσούκ Μεχμέτ.
 
Παρόλα αυτά, οι Τούρκοι προχώρησαν σε βιαιότητες και άρχισαν σφαγές αρχιερέων και προκρίτων, με πρώτο τον Κυπριανό, ο οποίος απαγχονιζόμενος παρέδωσε την ψυχή του στον λατρεμένο του Θεό στις 9 Ιουλίου 1821 στην πλατεία Σεραγίου, στη Λευκωσία και στάθηκε με ανδρεία και αξιοπρέπεια μπροστά στον θάνατο και στη βαρβαρότητα.
 
Ο Άγγλος περιηγητής, Τζον Κάρνε, επισκέφτηκε τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό, λίγες ημέρες πριν την ημέρα του απαγχονισμού του και περιγράφει αυτά που του είπε.
 
«Ο θάνατός μου δεν είναι μακριά. Ξέρω πως μόνο ευκαιρία περιμένουν, για να με θανατώσουν». Και ενώ γνωρίζει την επικείμενη θανάτωσή του, εκούσια αποφασίζει να παραμείνει στην έπαλξή του, διασώζοντας την αξιοπρέπεια του Έλληνα και αντιμετωπίζοντας το θάνατο ως μια προσφορά προς το έθνος και το ποίμνιό του.
 
Αρνήθηκε να φύγει από το νησί, για να σώσει τη ζωή του, λέγοντας ότι θα παρέμενε, για να προσφέρει κάθε δυνατή προστασία στο λαό του και να χαθεί μαζί του.
 


Το ποίημα του Βασίλη Μιχαηλίδη
Ο εθνικός ποιητής της Κύπρου, Βασίλης Μιχαηλίδης, αποφάσισε να γράψει το ποίημα «9η Ιουλίου», στο οποίο απέδωσε την απόφαση του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού, να μην φύγει από την Κύπρο και τον θάνατο, παρά το γεγονός ότι είχε την ευκαιρία.
 
Στο ποίημα, ο Βασίλης Μιχαηλίδης αναφέρεται στον φρικτό θάνατο του Αρχιεπισκόπου, αλλά και των άλλων κληρικών. Ο Μουσελλίμαγας δηλώνει ότι θα αφανίσει ολόκληρο τον ελληνισμό, αλλά ο Κυπριανός δηλώνει ότι η Ρωμιοσύνη θα χαθεί μόνο όταν χαθεί ο κόσμος.[16]
 
«Η Ρωμιοσύνη εν φυλή, σσινότζαιρη του κόσμου, κανένας εν εβρέθηκε για να την ιξηλείψη, κανένας γιατί σσιέπει την που τ’ άψη ο Θεός μου. Σφάξε μας ούλους τζι’ ας γενή το γαίμαν μας αυλάτζιν, κάμε τον κόσμον ματζιελλειόν τζιαι τους Ρωμιούς τραούλλια, αμμά ξέρε πως ίλαντρον όντας κοπή καβάτζιν τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια. Το ‘νιν αντάν να τρώ’ την γην τρώει την γην θαρκέται, μα πάντα τζιείνον τρώεται τζιαι τζιείνον καταλυέται....».
 


Όπως αναφέρεται στο ποίημα, ο Κυπριανός οδηγείται στη φυλακή, όπου βρίσκονται και άλλοι τέσσερις επισκόποι, αλλά τότε εμφανίζεται ο γιος του Κκιόρογλου, ο οποίος προσπαθεί να πείσει τον Κυπριανό να φύγει, με τον Αρχιεπίσκοπο να αρνείται.  
 
«Δεν φεύκω, Kιόρογλου, γιατί, αν φύω, ο φευκός μου,  εν να γενή θανατικόν εις τους Pωμιούς του τόπου».
 
Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός προειδοποίησε τον Μοσελλίμαγα πως ο θάνατος, τόσο του ιδίου, όσο και των άλλων επισκόπων, θα τους προκαλέσει προβλήματα.
 
Οι Τούρκοι στρατιώτες (αναφερόμενοι ως Τζελλάττηδες) αποκεφάλισαν τους τρεις επισκόπους και τον βοσκό Δημήτριο και κρέμασαν τον Κυπριανό. Τα πτώματα τους έμειναν εκεί χωρίς να θαφτούν[26], γι' αυτό και μερικοί εμφανίστηκαν μπροστά στον Τούρκο διοικητή ζητώντας να θάψουν τον Κυπριανό και τους άλλους τέσσερις, αλλά ο Μουσελλίμης αρνείται - έτσι τελειώνει η ιστορία.
 


Με πληροφορίες από τη σελίδα του Λυκείου Εθνομάρτυρα Κυπριανού

Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
Πίσω στην αρχή της σελίδας