Σάββατο 11 Ιουλ, 2020 | Επικοινωνία
trans gif

Θα μπορούσαμε να μείνουμε σπίτι από φιλότιμο αλλά μείναμε από… διάταγμα

  27/03/2020 07:04
Θα μπορούσαμε να μείνουμε σπίτι από φιλότιμο αλλά μείναμε από… διάταγμα

Θα μπορούσαμε να μείνουμε σπίτι από φιλότιμο αλλά μείναμε από… διάταγμα

  27/03/2020 07:04
Η εικόνα που έχουν οι δρόμοι σήμερα ουδεμία σχέση έχει με αυτήν που είχαν πριν από μία εβδομάδα. Αν και υπάρχουν άνθρωποι που δεν λένε με τίποτα να καταλάβουν τι συμβαίνει, η πλειοψηφία των πολιτών φαίνεται να συμμορφώνεται με την απαγόρευση κυκλοφορίας.
 
Άνθρωποι πάνε κι έρχονται στη δουλειά τους, κάνουν τα απαραίτητα ψώνια και επιστρέφουν στην ασφάλεια των σπιτιών τους. Οι περισσότεροι φαίνεται να συμμορφώθηκαν πλήρως και να έκοψαν τις άσκοπες μετακινήσεις, είτε με το αυτοκίνητο είτε με τα πόδια.
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: Τελικά, χωρίς μπαμπούλα μπορούμε να ζήσουμε;
 
Δυστυχώς για άλλη μία φορά αποδείχτηκε πως ο φόβος φέρνει κόλαση. Τα δεδομένα ήταν ακριβώς τα ίδια μία εβδομάδα πριν. Έπρεπε να περιοριστούμε στο σπίτι μας για να σπάσουμε την αλυσίδα εξάπλωσης του κορωνοϊού. Για να μην κινδυνεύουμε εμείς οι ίδιοι, η ηλικιωμένη γιαγιά μας, ο συνάδελφός μας που ανήκει σε ευπαθή ομάδα. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και σήμερα. Η διαφορά είναι πως τώρα η απειθαρχία συνοδεύεται με πρόστιμο, ενώ πριν μία εβδομάδα ήταν… δωρεάν.
 
Η αλήθεια είναι πως δεν κάτσαμε σπίτι από φιλότιμο. Δεν περιοριστήκαμε επειδή αντιληφθήκαμε τον κίνδυνο. Δεν μειώσαμε τις επαφές μας επειδή ακούσαμε με προσοχή τις συστάσεις των ειδικών και τις λάβαμε υπόψη. Δεν μείναμε σπίτι επειδή είμαστε σωστοί πολίτες. Μείναμε σπίτι επειδή βγήκε διάταγμα.
 
Το μόνο που μας εμπόδιζε να περιοριστούμε από πριν ήταν ο εγωισμός και η αδιαφορία μας. Η πεποίθηση πως οι συστάσεις και οι προτροπές απευθύνονταν σε οποιονδήποτε άλλο εκτός από εμάς. Ίσως και μία αλαζονεία πως εμείς δεν θα μεταδώσουμε τον ιό, λες και είναι κάτι που είναι υπό τον έλεγχό μας, ιδιαίτερα αν είμαστε ασυμπτωματικοί και δεν ξέρουμε καν ότι έχουμε νοσήσει.
 
Μπορούσαμε να επιδείξουμε αλληλεγγύη. Να βάλουμε μπροστά τις ανάγκες της κοινωνίας. Να προστατέψουμε το σύστημα υγείας μας από μια εφιαλτική καμπύλη, απλώς και μόνο με περιορισμό των μετακινήσεών μας. Δεν το πράξαμε, όμως, τόσες μέρες. Το κάναμε τώρα που ξέρουμε πως έστησαν μπλόκα τα περιπολικά. Φτάσαμε στο σημείο να πρέπει να δηλώσουμε μέσω sms πως θα πάμε να πάρουμε φαγητό, για να κάνουμε αυτό που ξέραμε ότι έπρεπε να είχαμε ήδη κάνει.
 
Αυτή η συμπεριφορά είναι πραγματικά ακατανόητη. Δεν έπρεπε να περιοριστεί η ελευθερία μας, για να μην μεταδίδεται ελεύθερα ο κορωνοϊός. Έπρεπε, απλώς, να περιορίσουμε στο σπίτι. Αντ’ αυτού κάναμε επισκέψεις στα σπίτια γνωστών και φίλων, βάζαμε τα παιδιά μας να παίζουν στα πάρκα με άλλα παιδιά, πηγαίναμε για σούβλα στην παραλία πλάι σε δεκάδες άλλους. Και με τις ενέργειές μας επιλέξαμε την ρύθμιση από το κράτος, αντί να ρυθμίσουμε την καθημερινότητά μας, ώστε να συμβαδίζει με τα νέα δεδομένα.
 
Απογοητεύσαμε την κοινωνία. Απογοητεύσαμε τις ευπαθείς ομάδες. Απογοητεύσαμε τους εαυτούς μας. Μπορούσαμε καλύτερα… Επιλέξαμε, όμως, την απειθαρχία. Επιλέξαμε να μην πάρουμε μια εξαιρετικά σοβαρή κατάσταση στα σοβαρά. Επιλέξαμε την καλοπέραση πάνω από την υγεία τη δική μας και των άλλων.
 
Ας μας γίνει, τουλάχιστον, αυτή η περίοδος μάθημα ζωής…
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας