Τετάρτη 19 Φεβ, 2020 | Επικοινωνία
trans gif

Η ιστορία της 92χρονης γιαγιάς Βικτωρίας και ο εγγονός που βάδισε τα χνάρια της

Γιώργος Χατζηπαναγή  19/01/2020 06:44
Η ιστορία της 92χρονης γιαγιάς Βικτωρίας και ο εγγονός που βάδισε τα χνάρια της

Η ιστορία της 92χρονης γιαγιάς Βικτωρίας και ο εγγονός που βάδισε τα χνάρια της

Γιώργος Χατζηπαναγή  19/01/2020 06:44
Η περιδιάβαση στη Λήδρας, ειδικά το χειμώνα είναι κάτι σαν ιεροτελεστία. Το αγαπημένο μέρος πολλών για περπάτημα. Η περιοχή κρύβει στα σπλάχνα της, απίστευτες ομορφιές και σε κάνει να νιώθεις πως βρίσκεσαι μακριά από τη Λευκωσία των πύργων και της κίνησης.

Στο τέρμα, το οδόφραγμα… Δίπλα ο αστυνομικός σταθμός Λήδρας και παραδίπλα, μπροστά από βαρέλια και τσουβάλια με άμμο, που υποδεικνύουν την πράσινη γραμμή, ένα μαγαζί.
 
Ένα μαγαζί, για το οποίο όλοι έχουν κάτι καλό να πουν, κάνοντας τη γιαγιά Βικτωρία, ίσως την πιο διάσημη γιαγιά στην Κύπρο. 
 
Συνάντησα τον ιδιοκτήτη, κ. Θεόδωρο Ντίσιο, ήπιαμε τον καφέ μας και με φίλεψε μπουγάτσα. Την μπουγάτσα της γιαγιάς...
Η ιστορία της γιαγιάς Βικτωρίας
Η γιαγιά Βικτωρία κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη, ενώ διαμένει στη Θεσσαλονίκη. Απέκτησε έξι παιδιά, τα οποία για να τα αναθρέψει άνοιξε ένα ζαχαροπλαστείο, όπου έφτιαχνε μπουγάτσες και γλυκά. 
 
Τα εδέσματα της άρχισαν να γίνονται γνωστά στην πόλη. Τα παιδιά της την βοηθούσαν στο μαγαζί. Ακόμη και τα εγγόνια της μεγάλωσαν μαθαίνοντας την τέχνη της μπουγάτσας. Σήμερα, η γιαγιά Βικτωρία είναι 92 ετών και δεν έχει πλέον το ζαχαροπλαστείο της. Ωστόσο οι συνταγές της δεν χάθηκαν.
 
Πώς έφθασε η φήμη της στην Κύπρο
Ένας εκ των εγγονών της, ο κ. Θεόδωρος, φύλαξε τα μυστικά της παραδοσιακής μπουγάτσας στο μυαλό του.
 
Μετά τις σπουδές μάρκετινγκ που ακολούθησε στη Γερμανία, άνοιξε ένα club και αργότερα ασχολήθηκε με χώρους εστίασης στη χώρα.
Μια πρόταση που είχε έρθει στη Γερμανία, ζητούσε από τον κ. Θεόδωρο να αναλάβει μια δουλειά στην Κύπρο. Τότε πήρε τη μεγάλη απόφαση και κατηφόρισε στο νησί μας.
 
«Έπιασα δουλειά σε μια πολυεθνική εταιρεία και αποφάσισα να μείνω εδώ, γιατί μου θυμίζει Ελλάδα, αλλά με ένα πολύ καλύτερο σύστημα».
Η μπουγάτσα που του… έλειπε
Σε κάποια στιγμή, στα πρώτα του χρόνια στην Κύπρο, συνειδητοποίησε ότι του έλειπε ένα ποιοτικό Θεσσαλονικιώτικο πρωινό. Ένα πρωινό, όπως η μπουγάτσα της γιαγιάς του.
 
«Μπορεί να υπάρχουν πολλές επιλογές στην Κύπρο, αλλά δεν υπήρχε ένα προϊόν που ήταν φτιαγμένο για να μου θυμίζει σπιτικό προϊόν. Έχει γίνει πολύ μαζική η παραγωγή των προϊόντων. Ακόμα και το ψωμί είναι προψημένο. Δεν θυμίζει σε τίποτα το ψωμί που τρώγαμε από το φούρναρη της γειτονιάς μας παλιά».
Αυτή ήταν και η αφορμή, για να πάρει την απόφαση να παραιτηθεί από τη δουλειά του. Αν και οι απολαβές ήταν αρκετά καλές, όπως λέει, αποφάσισε να ανοίξει το πρώτο του μαγαζί και να ζωντανέψει τις συνταγές της γιαγιάς του.
 
«Εδώ στην Κύπρο έχουμε παρεξηγήσει τον όρο μπουγάτσα. Η ονομασία μπουγάτσα έχει να κάνει με το φύλλο. Όταν το φύλλο γίνεται με το χέρι και ανοίγεται στον αέρα, είναι φύλλο μπουγάτσας. Φτιάχνεται μόνο με νερό, αλάτι και αλεύρι. Ούτε να φουσκώσει χρειάζεται, ούτε βελτιωτικά για να το βοηθήσεις. Χρησιμοποιούμε ελαιόλαδο, τυρί, κρέμα, σπανάκι ή κιμά. Ειδικά στη Θεσσαλονίκη τρώγαμε την μπουγάτσα μετά το ξενύχτι, για να στρώσει το στομάχι.
 
Πήγαινα λοιπόν να φάω μπουγάτσα και έβλεπα σφολιάτα. Τότε είπα ότι πρέπει να δείξουμε στον κόσμο τη σωστή μπουγάτσα. Έτσι, άνοιξα το πρώτο μαγαζί “Γιαγιά Βικτωρία”, στην Προδρόμου το 2005».
 
Εκεί όλες οι συνταγές ήταν αυτές που έφτιαχνε η γιαγιά του, στο ζαχαροπλαστείο της στη Θεσσαλονίκη.
 
«Όταν της είπα ότι θα έδινα το όνομα της στο μαγαζί συγκινήθηκε».
Aπό την Προδρόμου στη Λήδρας
Αρχικά, στο μαγαζί της Προδρόμου, έφτιαχνε μόνο μπουγάτσες με διάφορα υλικά. Στη συνέχεια, όταν διαπίστωσε, όπως λέει, ότι και τα γλυκά στην Κύπρο δεν θυμίζουν τα παραδοσιακά, πέραν από κάποια ζαχαροπλαστεία της γειτονιάς, αποφάσισε να τα βάλει στο μενού του.
 
«Ένα άλλο θέμα που έχουμε εδώ στην Κύπρο, είναι ότι ο κόσμος τρώει μόνο κατεψυγμένο γλυκό, εκτός από τα παλιά ζαχαροπλαστεία της γειτονιάς. Καλό είναι ο κόσμος να στηρίξει τα παραδοσιακά ζαχαροπλαστεία. Αυτό που λέω και στα τρία παιδιά μου, είναι να προσπαθούν να τρώνε ποιοτικό προϊόν. Μπορεί να πληρώσουν κάτι παραπάνω ή να πληρώσουν τα ίδια λεφτά, αλλά τουλάχιστον ξέρουν τι τρώνε».
Αφού η δουλειά πήρε τα πάνω της, ο κ. Θεόδωρος πήρε τη μεγάλη απόφαση το 2014, να ανοίξει και το μαγαζί της Λήδρας.
 
«Το μαγαζί στη Λήδρας, είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό στην Προδρόμου και όλα τα φτιάχνουμε εδώ. Δεν παίρνουμε τίποτα έτοιμο».
 
Η επιλογή του χώρου, δεν έγινε τυχαία. Ο κ. Θεόδωρος επέλεξε την παλιά Λευκωσία, γιατί πιστεύει πως είναι ένας χώρος που πρέπει να τύχει στήριξης.
«Ο Δήμαρχος κάνει πολλές προσπάθειες σε αυτό το κομμάτι, αν και υπάρχει το κατεστημένο και στο δημαρχείο, όπου πολλοί δεν βοηθούν την κατάσταση. Θέλω να πω έτσι για να είμαστε θετικοί, ότι θα καλυτερεύσουν τα πράγματα».
 
Έχει επίσης την άποψη, πως για κάποιον που θέλει να δει τη Λευκωσία, όπως οι τουρίστες, η Λήδρας είναι μια περιοχή διαφορετική από τις υπόλοιπες.
 
«Ο ξένος θέλει να δει τα μαγαζάκια, την κουλτούρα, την παράδοση και κατ’ επέκταση το οδόφραγμα και την ιστορία της κατεχόμενης Λευκωσίας. Είμαστε ακριβώς επάνω στο σημείο που πίνουμε καφέ, δίπλα από τα τσουβάλια της πράσινης γραμμής».
Η επιτυχία και η επικείμενη επέκταση στο μαγαζί
«Πρέπει να σου αρέσει εσένα κάτι πριν το πουλήσεις. Αν δοκιμάσω κάτι και δεν μου αρέσει, δεν θα το βγάλω. Μπορεί σε κάποιο πελάτη να αρέσει αν το δοκιμάσει. Έχω μάθει να λέω πως αν κάτι πάει στραβά, να είναι από τις επιλογές τις δικές μου και όχι των άλλων».
Ένα σημαντικό κομμάτι της επιτυχίας ενός μαγαζιού είναι, σύμφωνα με τον κ. Θεόδωρο, η προσοχή στον πελάτη.
 
«Ο πελάτης δεν είναι κτήμα κανενός και έτσι πρέπει να τον προσέχεις κάθε μέρα, λες και είναι η πρώτη του στο μαγαζί. Αρχικά είχαμε λιγότερα τραπεζάκια, μετά τα αυξήσαμε και δόξα τω Θεώ πάμε καλά.
Απόδειξη της καλής πορείας που ακολουθεί το μαγαζί, αποτελεί και το γεγονός ότι θα γίνει το αμέσως επόμενο διάστημα επέκταση. Στο νέο χώρο, θα στηθεί καφεκοπτείο, ενώ θα πωλούνται και ξηροί καρποί.
 
Ότι μείνει το δίνει σε άπορους
«Σε ότι αφορά τα προϊόντα που μας μένουν το βράδυ, δεν τα πετάμε, τα δίνουμε σε άπορες οικογένειες ή φοιτητές. Δεν παθαίνει κάτι το προϊόν, αλλά θέλουμε κάθε μέρα να προσφέρουμε στους πελάτες φρέσκο προϊόν και όχι ξαναζεσταμένο».
«Ο άνθρωπος πρέπει να αρκείται με αυτά που έχει»
Πολλοί στη θέση του, θα επέλεγαν να ανοίξουν ένα δεύτερο ή ένα τρίτο μαγαζί μετά την επιτυχία του στη Λευκωσία, ωστόσο ο κ. Θεόδωρος παρότι είχε προτάσεις τις αρνήθηκε.
 
«Θέλω να παραμείνω στην ποιότητα. Ο άνθρωπος πρέπει να αρκείται με αυτά που έχει. Κάποιους τους πιάνει η απληστία. Εκεί κάπου θα χαθεί η μπάλα. Θα χαλάσεις την ποιότητα, γιατί λόγω των αναγκών θα πας σε μαζική παραγωγή. Και επειδή δεν θέλω να το κάνω αυτό, έχασα κάποιες συνεργασίες με εστιατόρια για γλυκά».
«Να παίρνουν ρίσκα οι νέοι»
Ο κ. Θεόδωρος ρίσκαρε τη σίγουρη δουλειά του σε πολυεθνική εταιρεία για την «γιαγιά Βικτωρία» και πέτυχε. Ρίσκαρε και παλαιότερα, όταν στα 20 του χρόνια άνοιξε νυχτερινό κέντρο στη Γερμανία. Αυτή είναι και η συμβουλή του στους νέους. Να ρισκάρουν.
 
«Πιστεύω ότι πρέπει να παίρνεις ρίσκα στη ζωή. Μπορεί να χάσεις ή να κερδίσεις. Να μην μπουν στη διαδικασία του δανείου. Αν δεν έχουν πολλά λεφτά, ας ανοίξουν κάτι μικρό και ας βάλουν πολλή δική τους εργασία. Έτσι έκανα κι εγώ στο πρώτο μαγαζί στην Προδρόμου.
 
Εργάστηκα μόνος μου σε πολλά πράγματα, για να το ανοίξω. Πρέπει όμως να κάνουν και μελέτη, για να ανοίξουν ένα μαγαζί. Να μην αφήσουν τίποτα στην τύχη. Η συμβουλή που δίνω και στα νέα παιδιά, είναι να μην ανοίγουν franchise. Να κάνουν κάτι δικό τους».
 
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας