Κυριακή 18 Αυγ, 2019 | Επικοινωνία
trans gif

Ναρκωτικά και ροκ, μιμητισμός και θάνατος! Νέοι εξαρτημένοι από «καμένα» πρότυπα

  11/09/2018 06:57
Ναρκωτικά και ροκ, μιμητισμός και θάνατος! Νέοι εξαρτημένοι από «καμένα» πρότυπα

Ναρκωτικά και ροκ, μιμητισμός και θάνατος! Νέοι εξαρτημένοι από «καμένα» πρότυπα

  11/09/2018 06:57

Σεξ, ναρκωτικά και ροκ! . Το τρίπτυχο που συνδυάστηκε με την κυριαρχία της ροκ μουσικής από τη δεκαετία του '60 και μετά. Επώνυμοι-πρότυπα «κάηκαν» από τις ουσίες και έφυγαν νωρίς. Άλλοι τόσοι παλεύουν με το θάνατο μέχρι σήμερα. Κι όλοι αυτοί, πρότυπα των νέων…   

«Η κοκαΐνη εξαπλώνεται, διότι είναι διεγερτική ουσία και είναι συνδεδεμένη με το lifestyle και βλέπουμε ότι καλλιτέχνες κάνουν χρήση κοκαΐνης». Αυτό διαπιστώνεται μέσα από έρευνες της ΥΚΑΝ, με τον Εκπρόσωπο Τύπου της υπηρεσίας Στέλιο Σεργίδη να αναφέρει στον REPORTER ότι η κοκαΐνη ή τα σκληρά ναρκωτικά πλέον βρίσκονται στα φόρτε τους.

Καλλιτέχνες να πίνουν επί σκηνής την δόση τους, να σέρνονται στις πίστες, να δηλώνουν ανοιχτά ότι είναι εξαρτημένοι από ουσίες, να βγάζουν τραγούδια για ναρκωτικά, να πεθαίνουν… Ένα σκηνικό που παρακολουθεί κατά κύριο λόγο η νεολαία η οποία φανατισμένη από τα πρότυπα της, ακολουθεί τα χνάρια των αγαπημένων της με αποτέλεσμα να φτάνει στα άκρα.

Είναι η επωδός του «Live Fast, Die Young», του αδικοχαμένου James Dean αλλά και ο πειραματισμός που συνδέθηκε με τη δημιουργία την εποχή της ψυχεδέλειας.

«One pill makes you larger, and one pill makes you small and the ones that mother gives you, don’t do anything at all. Go ask Alice, when she’s ten feet tall»,  οι στίχοι του «white rabbit» των Jefferson Airplane που έκανε αναφορές στο LSD.

Τα ροκ τραγούδια που «μιλούσαν» για τα ναρκωτικά έμειναν στην ιστορία από την εποχή της σεξουαλικής και ιδεολογικής απελευθέρωσης. Οι Beatles έγραφαν για τη Lucy in the sky with diamonds (L-S-D), οι Eagles για το «Hotel California», για τη «μεγάλη ζωή» του Λος Άντζελες και της ροκ σταρ νοοτροπίας των καταχρήσεων που με τον καιρό γινόταν και μόδα.

Ο Eric Clapton έγραψε για την κοκαΐνη, οι Red Hot Chili Peppers για την αποτοξίνωση και ο Παύλος Σιδηρόπουλος για την ώρα του stuff.

«Παραμονεύει στη σκιά, με μια καρδιά και μια παντιέρα, είναι η ηρωίνη φίλε και ίσως να ξεχαστείς, μας λες πως την ελέγχεις, πως ξέρεις τι ζητάς και το γιατί».

Janis Lyn Joplin

Η Janis Lyn Joplin ήταν Αμερικανίδα μουσικός, τραγουδίστρια, στιχουργός, ζωγράφος, χορεύτρια και ενορχηστρωτής μουσικής. Ήλθε στο προσκήνιο στα τέλη της δεκαετίας του 1960, αρχικά ως τραγουδίστρια των Big Brother and the Holding Company και αργότερα με σόλο καριέρα, με συγκροτήματα όπως οι Kozmic Blues Band και οι Full Tilt Boogie Band. Κυκλοφόρησε μόλις τέσσερα στούντιο άλμπουμ (εκ των οποίων ένα μετά θάνατον).

Θεωρείται η καλύτερη, ίσως ερμηνεύτρια του μπλουζ και μία από τις μεγαλύτερες τραγουδίστριες της ροκ μουσικής. Γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1943 στο Τέξας των Η.Π.Α.. Η ζωή της ήταν σύντομη, μιας και στις 4 Οκτωβρίου 1970 απεβίωσε από υπερβολική δόση ναρκωτικών, μόλις στα 27 της χρόνια.

H Joplin έδειξε ότι οι γυναίκες μπορούν να γίνουν rock τραγουδίστριες. Ήταν η πρώτη γυναίκα superstar του rock, η Blue Mama όπως λεγόταν. Ο θρύλος της J. Joplin άλλαξε την ιστορία του Rock and roll.

Η τελευταία της εμφάνιση ήταν προγραμματισμένη για τις 12 Αυγούστου του 1970 στο Harvard Stadium με πάνω από 40.000 οπαδούς αλλά δυστυχώς, δεν έγινε ποτέ.

Jimi Hendrix

Πραγματικό όνομα Τζέιμς Μάρσαλ Χέντριξ. Γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1942 και πέθανε 18 Σεπτεμβρίου 1970.

Ήταν Αφροαμερικάνος κιθαρίστας, τραγουδιστής και συνθέτης. Γεννήθηκε στο Σιάτλ, στην Ουάσιγκτον, από πατέρα μαύρο και μητέρα Ινδιάνα. Ήταν αυτοδίδακτος και πέθανε σε ηλικία μόλις 27 ετών.

Θεωρείται από πολλούς ως ο κορυφαίος κιθαρίστας στην ιστορία της ροκ μουσικής. Ξεκίνησε το 1961 να παίζει διάφορους ρυθμούς μπλουζ της εποχής. Το 1966 μετέβη στο Λονδίνο όπου και δημιούργησε ως Τζίμι Χέντριξ, μαζί με τους Μιτς Μίτσελ (στα κρουστά) και τον Νόελ Ρέντιγκ (στο μπάσο), το φημισμένο συγκρότημά του The Jimi Hendrix Experience που γνώρισε τεράστια επιτυχία ξεκινώντας τις μεγάλες του εμφανίσεις από τη Γαλλία συνεχίζοντας σε άλλες πόλεις της Ευρώπης, με επιτυχίες τα τραγούδια «Hey, Joe», «Purple Haze» και «The Wind Cries Mary», που είχαν φθάσει στη κορυφή πωλήσεων. Αυτά μέχρι το 1968 όπου το συγκρότημα αυτό διαλύθηκε. Το αμέσως επόμενο χρόνο, 1969, συνέχισε με το συγκρότημα Band of Gypsys με το οποίο και θριάμβευσε. Μια από τις πιο γνωστές του εμφανίσεις ήταν αυτή στο φεστιβάλ του Γούντστοκ, στις 18 Αυγούστου του 1969, όπου, μεταξύ άλλων, παρουσίασε μια αυτοσχεδιαστική διασκευή του Αμερικανικού Εθνικού Ύμνου.

Ο Τζίμι Χέντριξ άνοιξε νέους ορίζοντες στο είδος αυτό της μουσικής με συνέπεια και να καθιερωθεί πολύ γρήγορα εξαιτίας του τρόπου που έπαιζε που ήταν κάτι εντελώς ριζοσπαστικό για την εποχή του.

Βρέθηκε νεκρός στις 18 Σεπτεμβρίου του 1970 στο ξενοδοχείο Samarkand στο Λονδίνο όπου διέμενε. Αν και ως αιτία θανάτου προσδιορίστηκε ως «αναρρόφηση τροφών», οι συνθήκες που οδήγησαν στο θάνατό του οφείλονταν σε υπερβολική λήψη βαρβιτουρικών. Ο τελευταίος άνθρωπος που ήταν μαζί του ήταν η Γερμανίδα σύντροφός του Μόνικα Ντάνεμαν.

Jim Morrison

Ο Τζέημς "Τζιμ" Ντάγκλας Μόρισον (James Jim Douglas Morrison) (8 Δεκεμβρίου 1943 - 3 Ιουλίου 1971) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Φλόριντα και ήταν ο τραγουδιστής και στιχουργός του δημοφιλούς αμερικάνικου ροκ συγκροτήματος "The Doors". Θεωρείται ένας από τους πιο χαρισματικούς ερμηνευτές στην ιστορία της ροκ μουσικής. Έγραψε επίσης αρκετά βιβλία ποίησης, ένα μικρό ντοκιμαντέρ και σκηνοθέτησε δύο βίντεο κλιπ («The Unknown Soldier» και «People are Strange»).

Ο θάνατός του σε ηλικία 27 ετών στο Παρίσι της Γαλλίας άφησε εμβρόντητους τους εκατομμύρια ανά τον κόσμο θαυμαστές του. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες πέθανε και ο μυστικός ενταφιασμός του έγιναν αφορμή για ατελείωτες φήμες και παίζουν σημαντικό ρόλο στο μυστήριο που εξακολουθεί να τον περιβάλλει.

Η επίσημη εκδοχή για τον θάνατο του, είναι ότι η σύντροφος του, Πάμελα Κούρσον τον βρήκε νεκρό στη μπανιέρα. Δεν έγινε αυτοψία, γιατί ο γιατρός που τον εξέτασε είπε ότι δεν βρήκε στοιχεία εγκληματικής ενέργειας. Η απουσία αυτοψίας έδωσε λαβή για πολλές εικασίες σχετικά με την αιτία θανάτου.

Ο Ντάνυ Σάγκερμαν διηγείται ότι όταν η Κούρσον επέστρεψε στις ΗΠΑ, του είπε ότι ο Μόρισον είχε πεθάνει από υπερβολική δόση ηρωίνης, την οποία είχε εισπνεύσει νομίζοντας πως είναι κοκαΐνη. Ο Σάγκερμαν σημειώνει ότι η Κούρσον έδινε διαφορετικές εκδοχές του θανάτου κατά καιρούς, τη μια λέγοντας ότι εκείνη τον είχε σκοτώσει και την άλλη ότι ο θάνατός του ήταν λάθος της.

Η ιστορία με την αθέλητη λήψη ηρωίνης υποστηρίζεται από τη διήγηση του Αλέν Ρονέ, που έκανε παρέα με το ζευγάρι στο Παρίσι. Ο Ρονέ είχε γράψει ότι ο Μόρισον πέθανε από αιμορραγία αφού εισέπνευσε ηρωίνη της Κούρσον κι ότι εκείνη άθελά της αποκοιμήθηκε, αφήνοντάς τον να πεθάνει αντί να καλέσει για ιατρική βοήθεια. Στον τάφο του Τζιμ Μόρισον υπάρχει η ελληνική επιγραφή «ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ».

Sid Vicious

Ο Σιντ Βίσιους (Sid Vicious) (ψευδώνυμο του John Simon Ritchie (10 Μαΐου 1957 Λονδίνο - 2 Φεβρουαρίου 1979 Νέα Υόρκη) ήταν Άγγλος μουσικός της πανκ, μπασίστας των Sex Pistols.

Ο Βίσιους έγινε μέλος των Σεξ Πίστολς στις αρχές του 1977 ως αντικαταστάτης του Glen Matlcok, ο οποίος είχε χάσει την εμπιστοσύνη της υπόλοιπης μπάντας. Λόγω της ενδοφλέβιας χρήσης ναρκωτικών ουσιών, ο Βίσιους νοσηλεύτηκε με Ηπατίτιδα κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του πρώτου άλμπουμ των Σεξ Πίστολς με τίτλο Never Mind the Bollocks.

Ως συνέπεια, το μπάσο του Βίσιους ακούγεται αποσπασματικά σε ένα μόνο τραγούδι από το «Never Mind the Bollocks». Ο Βίσιους αργότερα έκανε την εμφάνισή του ως τραγουδιστής στο συγκρότημα, ερμηνεύοντας τρία κόβερ, για το σάουντρακ του «The Great Rock 'n' Roll Swindle» , ενός μυθοπλαστικού ντοκιμαντέρ για τους Σεξ Πίστολς. Παραγωγοί του ντοκιμαντέρ ήταν ο πρώην μάνατζερ του συγκροτήματος, Malcolm McLaren, και ο σκηνοθέτης Julien Temple.

Tο βράδυ της 1ης Φεβρουαρίου 1979, διοργανώθηκε μια μικρή συνάθροιση προκειμένου να γιορταστεί η αποφυλάκιση του Βίσιους με εγγύηση στο σπίτι της νέας κοπέλας του, Μισέλ Ρόμπινσον,με την οποία είχε αρχίσει να βγαίνει από την ημέρα που που βγήκε από το Bellevue Hospital, τον προηγούμενο Οκτώβρη. Ο Βίσιους ήταν καθαρός, αφού είχε κάνει αποτοξίνωση στο Rikers Island. Όμως, κατά τη διάρκεια του δείπνου, η μητέρα του (η οποία ήταν εθισμένη και αυτή στην ηρωίνη), έφερε μέσω του τότε φίλου της ναρκωτικά, παρά τις διαμαρτυρίες της κοπέλας του Σίντ.

Ο Βίσιους έκανε υπερβολική χρήση εκείνο το βράδυ και όλοι οι παρευρεσκόμενοι προσπάθησαν να τον βοηθήσουν να συνέλθει. Στις 3:00 π.μ. ο Σιντ και η Μισέλ πήγαν μαζί για ύπνο. Η μητέρα του,Άνν, εκμυστηρεύτηκε στον δημοσιογράφο Άλαν Πάρκερ πως αυτή έδωσε τη μοιραία δόση στον Σίντ,όταν η Μισέλ έφυγε από το δωμάτιο.Σύμφωνα με το δημοσιογράφο, η μητέρα του Σίντ το έκανε αυτό προκειμένου να τον προστατέψει από την φρίκη της επιστροφής στη φυλακή. Ο Σίντ βρέθηκε νεκρός το επόμενο πρωί. Λίγες μέρες μετά την αποτέφρωση του Βίσιους, η μητέρα του ισχυρίζεται πως βρήκε ένα σημείωμα αυτοκτονίας στην τσέπη του σακακιού του.

Amy Jade Winehouse

Βρετανίδα τραγουδίστρια και συνθέτρια, θεωρήθηκε η μεγαλύτερη σύγχρονη φωνή της ροκ και της Rhythm n Blues μουσικής. Γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1983 και πέθανε στις 23 Ιουλίου του 2011.

Το ντεμπούτο άλμπουμ της, Frank, απέσπασε θετικές κριτικές στο Ηνωμένο Βασίλειο και προτάθηκε για βραβείο Mercury. To επόμενο άλμπουμ της Back To Black, που κυκλοφόρησε το 2006, προτάθηκε για έξι υποψηφιότητες των βραβείων Γκράμι και κέρδισε πέντε βραβεία, κατακτώντας το ρεκόρ για τις περισσότερες νίκες από γυναίκα καλλιτέχνιδα σε μία βραδιά, και κάνοντας έτσι την Γουάινχαουζ την πρώτη Βρετανίδα καλλιτέχνιδα η οποία κέρδισε πέντε βραβεία Γκράμι, συμπεριλαμβανομένων τριών βραβείων της κατηγορίας «Μπιγκ Φορ» (Big Four, μουσικός όρος για τα τέσσερα πιο σημαντικά βραβεία Γκράμι: βραβείο για τον '«Δίσκο Της Χρονιάς», βραβείο για την «Ερμηνεία της Χρονιάς», βραβείο για τον «Καλύτερο Πρωτοεμφανιζόμενο Καλλιτέχνη»  και βραβείο για το «Τραγούδι της Χρονιάς»).

Η Γουάινχαουζ βρέθηκε νεκρή στις 23 Ιουλίου 2011 στο σπίτι της στο Λονδίνο. Αιτία του θανάτου ήταν υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ σε συνδυασμό με ναρκωτικές ουσίες, μετά από περίοδο αποτοξίνωσης.

Ο Βασιλιάς, Elvis Aaron Presley

8 Ιανουαρίου 1935 - 16 Αυγούστου 1977

Γνωστός και με το προσωνύμιο «Βασιλιάς της Ροκ εν Ρολ» και «Βασιλιάς», ήταν τραγουδιστής, μουσικός και ηθοποιός ενώ θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες των τελευταίων 50 ετών.

Ο Έλβις Πρίσλεϊ κυκλοφόρησε 75 άλμπουμ από το 1956 ως το 1977. Υπολογίζεται πως μέχρι σήμερα έχουν πουληθεί πάνω από 1 δισεκατομμύριο αντίτυπα, περισσότερα από κάθε άλλο καλλιτέχνη. Πολλά από αυτά έγιναν χρυσά ή πλατινένια, ακόμη και περισσότερες από μια φορές. Εκτός αυτών, τιμήθηκε με 14 υποψηφιότητες για βραβείο Γκράμι, εκ των οποίων τρεις φορές ήταν νικητής. Στην ηλικία των 36 ετών τιμήθηκε με το Grammy Lifetime Achievement Award για το σύνολο της καριέρας του.

Εκτός από την καριέρα του στη μουσική, ο Πρίσλεϊ εμφανίστηκε και σε 33 κινηματογραφικές ταινίες. Αν και δεν είχαν καλή υποδοχή από τους κριτικούς, ήταν ιδιαίτερα κερδοφόρες. Ακόμη, ιστορικές έχουν μείνει οι τηλεοπτικές εμφανίσεις του και τα ειδικά αφιερώματα.

Πέθανε πρόωρα το 1977 σε ηλικία 42 ετών από καρδιακή αρρυθμία, κυρίως λόγω της κακής διατροφής, των εξαντλητικών ωραρίων αλλά και των φαρμάκων που χρησιμοποιούσε σε μεγάλες ποσότητες.

Στις 16 Αυγούστου 1977 στο Μέμφις του Τενεσί, ο Πρίσλεϊ βρέθηκε ξαπλωμένος στο πάτωμα από τη μνηστή του Τζίντζερ Όλντεν, στο σπίτι του, τη βίλα «Γκρέις λαντ» στο Μέμφις του Τενεσί.

Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Baptist Memorial όπου και στις 3:30 μ.μ. ανακοινώθηκε ο θάνατος του. Ο Πρίσλεϊ έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 42 ετών. Σε μια συνέντευξη τύπου που δόθηκε αργότερα, οι γιατροί ανακοίνωσαν πως ο θάνατος επήλθε από καρδιακή αρρυθμία η οποία προκλήθηκε από μεγάλη δόση ναρκωτικών.

Η κηδεία του Πρίσλεϊ ήταν εθνικό γεγονός, ενώ την παρακολούθησαν εκατοντάδες χιλιάδες φίλοι του, θαυμαστές και δημοσιογράφοι. Η ταφή του Πρίσλεϊ αρχικά έγινε στο νεκροταφείο του Φόρεστ Χιλ στο Μέμφις, δίπλα από τη μητέρα του, αλλά για λόγους ασφαλείας οι σωροί μεταφέρθηκαν στη Γκρέις λαντ. Μετά το θάνατο του άρχισαν να κυκλοφορούν διάφορες φημολογίες, από τον τρόπο με τον οποίο πέθανε μέχρι και το αν βρίσκεται ακόμη στη ζωή.

Kurt Cobain

Ο Kurt Cobain έζησε και έφυγε γρήγορα συνδέοντας τα χρόνια του με τις ναρκωτικές ουσίες. Επίσημα, πέθανε αυτοκτονώντας με την καραμπίνα του.

Michael Hutchence

O Μάικλ Χάτσενςτων INXS αυτοκτόνησε μετά από κατανάλωση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών στα 37 του.

Kory Modeith

O Κόρι Μόντιθ πρωταγωνιστής της σειράς Glee βρέθηκε νεκρός από υπερβολική δόση ηρωίνης και αλκοόλ, πριν από λίγους μήνες στο Βανκούβερ.

Ο 31χρονος βρέθηκε νεκρός σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου του Καναδά. Ο  Μόντιθ ζούσε μια «διπλή ζωή», από τη μια σκληρά εργαζόμενος όταν ήταν στο Λος Άντζελες και από την άλλη εθισμένος στα ναρκωτικά, όταν επέστρεφε στην πατρίδα του, τον Καναδά.

Heath Ledgers

Τα ναρκωτικά ήταν και η αιτία του θανάτου του αυστραλού ηθοποιού Χιθ Λέτζερ το 2008. Ο ίδιος βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, έχοντας δίπλα του χάπια.

Whitney Houston

Ο θάνατος της Γουίτνεϊ Χιούστον το 2012, σε ηλικία 48 ετών, συγκλόνισε ολόκληρο τον κόσμο. Την τραγουδίστρια βρήκαν οι σωματοφύλακές της στην μπανιέρα του ξενοδοχείου όπου διέμενε. Η δήλωση ενός εκ των οδηγών της τα λέει όλα: «Ήταν μια σπουδαία, λαμπερή σούπερ σταρ την οποία θαύμαζε όλος ο κόσμος αλλά στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου μου ήταν μια ναρκομανής σε κακά χάλια, ένα πλήρες ναυάγιο».

Marilyn Monroe

Κατά το παρελθόν υπερβολικές δόσεις από νόμιμα ή παράνομα ναρκωτικά έχουν στοιχίσει τις ζωές σε διάσημους της παγκόσμιας σκηνής, όπως η Μέριλν Μπονρόε. Το 1962, σε ηλικία 36 ετών, βρέθηκε νεκρή από υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών. Όμως οι συνθήκες του θανάτου της παραμένουν ανεξήγητες….

Philip Seymour Hoffman

Ανάμεσα σε 65 σακούλες με ηρωίνη και χρησιμοποιημένες σύριγγες ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός Philip Seymour Hoffman βρέθηκε νεκρός την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου στις 11:30 το πρωί στο διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη από υπερβολική δόση ηρωίνης. 

River Phoenix

Ο όμορφος Phoenix  πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών κατά την διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Dark Blood, το 1993. Ήταν μόνο 23 χρονών. Σύμφωνα με έγκυρες μαρτυρίες, ο River Phoenix βγήκε από το Viper Room nightclub στο Hollywood και κατέρρευσε στο πεζοδρόμιο μπροστά στα μάτια των περαστικών. Η αυτοψία βρήκε στο αίμα του μορφίνη, μαριχουάνα, κοκαΐνη και ηρεμιστικά φάρμακα.

Brittany Murphy  

Η πρωταγωνίστρια πολλών ταινιών που σημάδεψαν τα 90s αλλά και τα 00s, όπως τα “Girl, Interrupted”, “8 Mile” και “Sin City” πέθανε τον Δεκέμβριο του 2009, στην ηλικία των 32 ετών. Παρά τις φήμες περί χρήσης ναρκωτικών ουσιών, τα αίτια του θανάτου της παραμένουν ακόμα μυστήριο

George Michael

Μερικά  24ωρα μετά  την μοιραία «κατάληξη» του Γιώργου Κυριάκου  Παναγιώτου,  επονομαζόμενου  George Michael, κάποιος  εκ των  ατζέντηδων της  δισκογραφίας  είπε  το  εξής κυνικό: «αρκετά μεγάλος, αιωνόβιος  πέθανε πληρέστατος ημερών». Φυσικά εννοούσε το εντελώς αυτονόητο.

Με  τόσες αστείρευτες  ποσότητες  χαπιών και άλλων ουσιών. Με  τέτοιο κατεστραμμένο   οργανισμό και με  τέτοια κατάθλιψη είναι  θαύμα που άντεξε πενήντα τρία ολόκληρα χρόνια να είναι  ζωντανός! Ο  Τζορτζ  είχε  πει -έτσι λένε- ότι «είμαι καταραμένος». Όχι δεν ήταν καταραμένος. Απλώς από την προσωπική, αχαλίνωτη,  ζωή του ήταν «προεπιλεγμένος».

Το  ρεπορτάζ του βίου του πασίγνωστο σε  κάθε «κοινό θνητό»

Anna Nicole Smith

Το διάσημο «κουνελάκι» του Playboy πέθανε σε ηλικία 39 ετών από υπερβολική δόση φαρμάκων. Είχε προηγηθεί ο θάνατος του 20χρονου γιου της από την ίδια αιτία.

Ανάμεσα στα θύματα του «λευκού θανάτου» είναι οι Keith Moon των Who

O Tim Buckley

O Bon Scott των AC/DC

O Dee Dee Ramone των Ramones

O Hillel Slovak των Red Hot Chili Peppers

Ο Nick Drake, ο Zeke Zettner των Stooges, ο Alan Wilson των Canned Heat, ο Johnny Thunders των New York Dolls, ο Paul Gray των Slipknot, ο Mike Starr των Alice in Chains... Και η λίστα όλο και μεγαλώνει….!

Βεβαίως από την λίστα δεν λείπουν και οι εγχώριοι σταρ που έπεσαν στα δίχτυα των ναρκωτικών.

«Πρέζες υπάρχουν πολλές, δεν είναι μόνο η ηρωίνη. Αλλά η ηρωίνη σκοτώνει, αυτή είναι η μόνη διαφορά»! Ο εθισμένος στα ναρκωτικά Παύλος Σιδηρόπουλος θέλησε με τα παραπάνω λόγια να δείξει πως δεν είναι μόνο τα ναρκωτικά που σε «ανεβάζουν».

Υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που μπορεί να λειτουργήσουν με τον τρόπο αυτό, χωρίς να σε σκοτώνουν στο τέλος.

Βέβαια, ούτε ο ίδιος ο «πρίγκηπας» του ελληνικού ροκ, μπόρεσε να ξεφύγει από τον δρόμο που ο ίδιος χάραξε. Ήξερε, όπως οι περισσότεροι τοξικομανείς, πως το τέλος του είναι προδιαγεγραμμένο. Απόλυτα αυτοκαταστροφικός, ωστόσο, συνέχιζε να βαδίζει έναν δρόμο χωρίς επιστροφή.

Ο ασυμβίβαστος Παύλος, το ροκ και η ηρωίνη

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1948 στην Αθήνα. Ήταν δισέγγονος του Αλέξη Ζορμπά και ανιψιός της ποιήτριας Έλλης Αλεξίου. Συνεργάστηκε με σπουδαίους δημιουργούς, όπως ο Γιάννης Μαρκόπουλος, έβγαλε μερικά από τα σπουδαιότερα ελληνικά ροκ τραγούδια ενώ η μουσική του επηρέασε δεκάδες μουσικούς στα χρόνια που ακολούθησαν.

Το μοιραίο για τον Παύλο «ραντεβού» με την μοίρα του, δόθηκε το φθινόπωρο του 1979. Ήταν 31 ετών όταν ξεκίνησε η σχέση του με την ηρωίνη. Όπως ο ίδιος είχε πει σε κοντινούς του ανθρώπους  πίστευε ότι θα μπορούσε να την ελέγξει και να ξεμπλέξει εύκολα όποτε εκείνος ήθελε.

Το λάθος του αυτό, ωστόσο, το έκανε στίχους μερικά χρόνια αργότερα όταν έγραψε το τραγούδι «ηρωίνη»:

Του εγώ μου φίλε τα όσα στεγανά 
διαλύθηκαν σε κάποια μαύρη φλέβα 
σ' ένα μονόδρομο αγωνίας αλήθεια και ψευτιά 
το ίδιο πρόσωπο σκοτάδι με τη μέρα

Παραμονεύει στη σκιά, με μια καρδιά και μια παντιέρια 
είν' η ηρωίνη φίλε και ίσως να ξεχαστείς 
μας λες πως την ελέγχεις 
πως ξέρεις τι ζητάς και το γιατί

Όταν και ο ίδιος κατάλαβε το αδιέξοδο στο οποίο είχε περιέλθει προσπάθησε να σωθεί αλλά, όπως αποδείχθηκε ήταν αργά.  Έκανε πολλές φορές μόνος του προσπάθειες αποτοξίνωσης αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η «χαριστική βολή» για τον ευαίσθητο ψυχισμό του ήρθε την Άνοιξη του 1990 όταν και πέθανε η πολυαγαπημένη του μητέρα.

Λίγους μήνες αργότερα και συγκεκριμένα στις 6 Δεκεμβρίου του 1990, ανήμερα του Αγίου Νικολάου, πήρε την μοιραία δόση. Έκανε χρήση ηρωίνης στο σπίτι μιας γνωστής του στο Νέο Κόσμο. Έπεσε σε κώμα και άφησε την τελευταία του πνοή κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».

Η Κατερίνα της μεγάλης οθόνης και η ποιήτρια των Εξαρχείων

Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1940 στην Αθήνα. Στα 12 της χρόνια  πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Ο Άλλος», δίπλα στον Γιώργο Παππά.

Η Γώγου έγινε διάσημη τη δεκαετία του ’60 παίζοντας δεύτερους ρόλους στις ταινίες «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» (1959), «Νόμος 4.000» (1962), «Δεσποινίς Διευθυντής» (1964), «Γάμος αλά ελληνικά» (1964), «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα» (1965), «Μια τρελή- τρελή οικογένεια» (1965).

Η Γώγου, όμως, ήταν ανήσυχο πνεύμα και παράλληλα είχε τους δικούς της δαίμονες να παλέψει. Ακριβώς, όπως, και ο Σιδηρόπουλος. Η μεταπολίτευση την βρίσκει έντονα πολιτικοποιημένη με δράσεις στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά αλλά και στον αναρχικό χώρο.

Η Γώγου παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη Παύλο Τάσιο με τον οποίο απέκτησε, το 1967, την κόρη της Μύρτω (που έφυγε από την ζωή τον Σεπτέμβριου του 2015). Η «Μυρτιούλα», όπως την έλεγε η Κατερίνα, έμπλεξε με τα ναρκωτικά. Η μητέρα της προσπάθησε να την ξεμπλέξει αλλά τελικά χάθηκε και η ίδια στους σκοτεινούς και πολυδαίδαλους διαδρόμους των ναρκωτικών.

Η Γώγου έβλεπε το τέλος να έρχεται και μιλούσε για αυτό. «Φεύγω για αλλού», είχε πει λίγες μέρες πριν χάσει τη ζωή της στον φίλο της και ποιητή Γιώργο Χρονά. Και πράγματι αυτό έγινε. Η Κατερίνα Γώγου «έφυγε για αλλού» στις 3 Οκτωβρίου του 1993. Ξεψύχησε στο ασθενοφόρο που την μετέφερε στο «Ιπποκράτειο» της Αθήνας. Στον οργανισμό της βρέθηκαν τεράστιες ποσότητες αλκοόλ και ναρκωτικών χαπιών.

Ο Μήτσος Παπανικολάου νικητής της ποίησης, ο χαμένος της ζωής

Ο Μήτσος Παπανικολάου γεννήθηκε το 1900 στην Ύδρα. Μαθητής ακόμα ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία και εμφανίστηκε στο χώρο των γραμμάτων από τις σελίδες του περιοδικού Διάπλασις των Παίδων με το ψευδώνυμο «Νικητής της Αύριον».

Υπήρξε κυρίως συμβολιστής και αισθητιστής ποιητής με επιρροές από τους Maeterlinck, Verhaaren, Valery, Apollinaire, Baudelaire, Poe, Wilde, Laforgue, Milosz και άλλους, έργα των οποίων μετέφρασε και δημοσίευσε στα περιοδικά της εποχής. Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από την αίσθηση της νοσταλγίας του παρελθόντος και από την τάση φυγής, όπου κυριαρχεί η μεταφυσική αναζήτηση της ερωτικής ηδονής και η αγωνία απέναντι στο θάνατο. Από τους στίχους του απουσιάζει συνειδητά ο συναισθηματισμός. Το ποιητικό του έργο είναι μικρό σε ποσότητα (πρόκειται για συνολικά 50 ποιήματα)  αλλά εξαιρετικό σε ποιότητα.

Οι κακουχίες της γερμανικής κατοχής και η κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών τον οδήγησαν στην κατάρρευση. Μετά το 1940 ξεπούλησε την περιουσία του και εγκαταστάθηκε με τη μητέρα του στην Κοκκινιά. Κατέληξε στο τμήμα τοξικομανών του Δημόσιου Ψυχιατρείου και φάνηκε να ξεπερνά τον εθισμό του, ωστόσο υπέκυψε ξανά και πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών τον Οκτώβρη του 1943. Είχε προηγουμένως φτάσει στην απόλυτη εξαθλίωση και κυκλοφορούσε ζητιανεύοντας στους δρόμους της Αθήνας.

Η Λιζέτα Μαλινδρέτου σταρ της εποχής της «βιντεοκασέτας»

Η Λιζέτα Μαλινδρέτου, γεννήθηκε το 1968. Έγινε γνωστή την δεκαετία του ’80 με την άνθηση της… «βιντεοκασέτας». Η Λιζέτα αν και ποτέ δεν υπήρξε το μεγάλο όνομα, ήταν αναγνωρίσιμη καθώς σχεδόν όλες οι δουλειές που έκανε ήταν πετυχημένες και είχαν εμπορική επιτυχία.

Είχε λάβει μέρος στις τηλεοπτικές σειρές «Ορκιστείτε παρακαλώ», στο «Τμήμα Ηθών», στον «Χατζημανουήλ» σε ελληνικές ταινίες όπως «Αγάπησα ένα Πόντιο» και «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα Νο2 και Νο3»!

Μετά από εκείνη τη χρυσή εποχή, ήρθε αντιμέτωπη με το αδηφάγο τέρας της ανεργίας και της απόρριψης. Η νέα τάση στη showbiz και ειδικότερα στο χώρο του θεάματος ήθελε ανθρώπους σαν την Μαλινδρέτου στο περιθώριο.

Η ανεργία και τα ψυχολογικά προβλήματα την οδήγησαν στον κόσμο των ναρκωτικών και αυτά στο θάνατο. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της έμενε μόνιμα στην Κρήτη αντιμετωπίζοντας μεγάλα προβλήματα. Ένα από τα ελάχιστα άτομα που στάθηκαν στο πλευρό της, ήταν η γνωστή ηθοποιός, Καίτη Φίνου. Η Λιζέτα Μαλινδρέτου πέθανε, από υπερβολική δόση ναρκωτικών, το 2006 σε ηλικία μόλις 38 ετών.

Ο ρεμπέτης που έκανε την πρέζα τραγούδι

Όταν ο μεγάλος Μάρκος Βαμβακάρης λέει για εσένα πως  είσαι «ένας άγγελος πεταμένος στα σκουπίδια», εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς το πόσο σπουδαίου ταλέντο ήταν ο Ανέστος Δελιάς. Το πραγματικό όνομά του ήταν Αναστάσιος Δέλιος και γεννήθηκε το 1912 στη Σμύρνη. Από εκεί ήρθε με την οικογένεια του το 1920 και εγκαταστάθηκε στην Δραπετσώνα.

Από τους κορυφαίους προπολεμικούς ρεμπέτες, γνωστός και ως Ανεστάκι ή Αρτέμης, έπιασε για πρώτη φορά μπουζούκι το 1930 και τέσσερα χρόνια αργότερα μαζί με τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Γιώργο Μπάτη δημιούργησαν την πρώτη επίσημη ρεμπέτικη κομπανία στην Ελλάδα, την «τετράς τη ξακουστή του Πειραιώς»!

Ανάμεσα στα πρώτα τραγούδια που έγραψε ο Ανέστος ήταν και «ο πόνος του πρεζάκια», ένα τραγούδι προφητικό για τον ίδιο. Το 1935 έγραψε το δημοφιλέστατο ακόμα και σήμερα τσιφτετέλι «Μέσα στης Πόλης το χαμάμ»! Δεν ηχογράφησε πολλά τραγούδια, διότι αρνήθηκε να «συμμορφωθεί» με την λογοκρισία που είχε επιβάλει η δικτατορία του Μεταξά.

Η «τετράς η ξακουστή του Πειραιώς» στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Ανέστος Δελιάς (όρθιος δεξιά), Γιώργος Μπάτης (καθιστός δεξιά), Μάρκος Βαμβακάρης (όρθιος αριστερά) και Στράτος Παγιουμτζής (καθιστός αριστερά).

Ο Ανέστος ήταν και αυτός ένας άνθρωπος ευαίσθητος που πάλευε με τους προσωπικούς του δαίμονες. Παρασύρθηκε στα ναρκωτικά από μια φιλενάδα που είχε, την Κούλα, γυναίκα από τις κακόφημες συνοικίες των Βούρλων, με το ψευδώνυμο «Σκουλαρικού»! Οι φίλοι του έλεγαν πως αυτή τον μύησε στον κόσμο της ηρωίνης. Παρά τις επίμονες προσπάθειες τους, ο Ανέστος είχε πάρει και αυτός τον μοναχικό δρόμο απ' όπου δύσκολα καταφέρνει κάποιος να επιστρέψει. Το 1938 εξορίστηκε στη Νιο ως τοξικομανής.

Το τέλος ήρθε στις 31 Ιουλίου του 1944. Λίγο πριν το τέλος της Γερμανικής κατοχής βρέθηκε νεκρός στο Βαρβάκειο, μετά από υπερβολική δόση ηρωίνης. Το άψυχο κορμί του εντοπίστηκε μέσα σ' ένα καροτσάκι ενώ στα χέρια κρατούσε το μπουζούκι του που δεν το αποχωριζόταν ποτέ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
 
Πίσω στην αρχή της σελίδας